A2 · Przeczenie
Odpowiedź z „doch”
sprzeciw wobec przeczenia
Na pytanie z przeczeniem nie mówisz ja, tylko doch, jeśli chcesz zaprzeczyć przeczeniu.
W skrócie
- Zapamiętaj
- Pytanie z przeczeniem: „jest” to doch, „nie ma” to nein. ja tu nie pasuje.
- Forma
- Kommst du mit? — Ja.pytanie twierdzące, odpowiedź twierdząca
- Słowa sygnałowe
- doch
- nein
- ja
- nicht
- kein
- Pułapka
- Źle:Hast du keine Zeit? — Ja.Dobrze:Hast du keine Zeit? — Doch.
Teraz ty
Ćwiczenia do tego tematu: 5. Odpowiedzi sprawdza przeglądarka; żadna z nich nie opuszcza twojego urządzenia.
Teraz twoja kolejZdania do tego tematu: 3; ćwicz, pisząc – sprawdzanie od razu.
Forma
Wzorce w skrócie
Każdy wiersz mówi najpierw, kiedy albo do czego służy wzorzec, a potem podaje niemiecki przykład.
przeczenie znacznik pytania
| pytanie twierdzące, odpowiedź twierdząca | Kommst du mit? — Ja. |
| pytanie twierdzące, odpowiedź przecząca | Kommst du mit? — Nein. |
| pytanie z przeczeniem, sprzeciw | Kommst du nicht mit? — Doch. |
| pytanie z przeczeniem, potwierdzenie | Kommst du nicht mit? — Nein. |
Zasady po kolei
Forma, o którą chodzi w tym temacieSłowo, które jej wymaga
doch odpowiada twierdząco na pytanie z przeczeniem.
Hast du keinen Hunger? — Doch!Nie jesteś głodny? – Ależ jestem!
nein po pytaniu z przeczeniem zgadza się z przeczeniem.
Hast du keinen Hunger? — Nein.Nie jesteś głodny? – Nie, nie jestem.
ja po przeczeniu nie pasuje i brzmi jak błąd.
Nicht dabei? — Doch, hier.Nie ma tego? – Jest, tutaj.
doch sprzeciwia się też twierdzeniu, nie tylko pytaniu.
Das stimmt nicht. — Doch, das stimmt.To się nie zgadza. – Ależ zgadza się.
Przykładowe zdania
Du warst nicht da. — Doch, ich war da.Nie było cię tam. – Właśnie że byłem.
Schmeckt es dir nicht? — Doch, sehr gut.Nie smakuje ci? – Smakuje, bardzo.
Hast du das nicht gewusst? — Nein.Nie wiedziałeś o tym? – Nie.
Ist noch nichts da? — Doch, alles.Jeszcze nic nie ma? – Jest, wszystko.
Kannst du nicht schwimmen? — Doch, natürlich.Nie umiesz pływać? – Oczywiście, że umiem.
Więcej przykładowych zdań (6)
Bist du nicht müde? — Doch, sehr.Nie jesteś zmęczony? – Jestem, i to bardzo.
Das hat er nie gesagt. — Doch, gestern.On nigdy tego nie powiedział. – Powiedział, wczoraj.
Gibt es keinen Kaffee mehr? — Doch, hier.Nie ma już kawy? – Jest, tutaj.
Willst du wirklich nicht? — Nein, wirklich nicht.Naprawdę nie chcesz? – Nie, naprawdę nie.
Du magst das nicht? — Doch, ich mag es.Nie lubisz tego? – Ależ lubię.
War das nicht teuer? — Doch, ziemlich.To nie było drogie? – Było, dość drogie.
Pułapka, w którą często wpadają osoby mówiące po polsku
Uwaga
Po polsku na „Nie masz czasu?” można odpowiedzieć „Tak” i rozmówca zwykle się domyśli. Po niemiecku ja po pytaniu z przeczeniem nie przekazuje nic: słuchacz nie wie, czy czas jest, czy go nie ma, i rozmowa staje, żeby to wyjaśnić. Jeśli czas jest, mówisz doch. Jeśli naprawdę go nie ma – nein, które zgadza się z przeczeniem w pytaniu.
Całe wyjaśnienie
Czytaj całość · ok. 1 min
Na zwykłe pytanie odpowiadasz ja albo nein: Kommst du mit? – Ja. Inaczej jest, gdy pytanie albo zdanie zawiera przeczenie: Kommst du nicht mit? („nie idziesz?”). Jeśli idziesz, odpowiedź brzmi doch. Jeśli nie idziesz – nein, które zgadza się z przeczeniem w pytaniu.
Po polsku robimy to inaczej: „Nie idziesz? – Idę!” albo „Ależ tak!”, „Jak to nie?”. Polskie „tak” po pytaniu z przeczeniem bywa niejasne – „Nie masz czasu? – Tak.” znaczy „tak, nie mam” czy „tak, mam”? Niemiecki rozwiązuje to jednym słowem: doch zawsze znaczy „wręcz przeciwnie, jest tak”.
doch nie wymaga pytania. Sprzeciwia się też twierdzeniu z przeczeniem: Das stimmt nicht. – Doch, das stimmt! („Ależ tak, zgadza się!”). Po doch często idzie pełne zdanie twierdzące, żeby nie było wątpliwości.
Warto wiedzieć1
Warto wiedzieć
Porównanie z polskim: „doch” zamiast „ależ tak”
Polski nie ma jednego słowa na sprzeciw wobec przeczenia. Mówimy „Ależ tak!”, „Właśnie że tak”, „Jak to nie?” albo po prostu powtarzamy czasownik: „Nie masz czasu? – Mam!”. Niemiecki ma na to krótkie doch, a za nim zwykle idzie zdanie twierdzące: Doch, ich habe Zeit. Polska odpowiedź „Mam!” jest dobrym kluczem: jeśli polska odpowiedź powtarza czasownik bez „nie”, po niemiecku zaczynasz od doch. Uwaga na drugie znaczenie: doch w środku zdania to partykuła modalna – Komm doch mit! („Chodź z nami!”) – i nie ma nic wspólnego z odpowiedzią.
Hat er keine Zeit? — Doch, er hat Zeit.Nie ma czasu? – Ma, ma czas.
Jak dobrze znasz ten temat?
To pole wypełnia się samo, gdy poćwiczysz. Możesz je tu zmienić w każdej chwili.
Następny na ścieżce: 54 · Grzecznie i na ty: „du” i „Sie”Wróć do ścieżki nauki
Odmiana czasowników z tej strony: sein · haben · können · wissen · schmecken