Przejdź do treści
EveryLingua Wszystkie językiSłownik
PL
Wszystkie tematy (108)

Alfabet i wymowa

Alfabet i wymowa

Czasy i Konjunktiv

Czasy

Konjunktiv

Czasowniki: odmiana, modalne, strona bierna

Czasownik: czas teraźniejszy i temat

Czasowniki modalne

Strona bierna

Przypadki, rzeczowniki i rodzajniki

Cztery przypadki

Rzeczowniki: rodzaj, liczba mnoga, złożenia

Rodzajniki

Zaimki

Przymiotniki

Przyimki

Budowa zdania

Szyk zdania

Zdania podrzędne

Przeczenie

Styl i szczegóły

Szlify i pisownia

A1  ·  Alfabet i wymowa

Spółgłoski: w, v, z, s, j i h

litery, które brzmią inaczej

Tu masz dużą przewagę: w, z i j brzmią prawie jak po polsku — uważać trzeba na v, s i h.

W skrócie

Zapamiętaj
w = „w”, v = „f”, z = „c”, j = „j”.
Forma
Wasser, wie, Weinw jak polskie „w”
Słowa sygnałowe
  • w
  • v
  • z
  • tz
  • s
  • j
  • kn
Pułapka
Źle:Mein Fater heißt Peter.
Dobrze:Mein Vater heißt Peter.

Teraz ty

Ćwiczenia do tego tematu: 5. Odpowiedzi sprawdza przeglądarka; żadna z nich nie opuszcza twojego urządzenia.

Teraz twoja kolejZdania do tego tematu: 4; ćwicz, pisząc – sprawdzanie od razu.

Forma

Jak się to pisze i wymawia

W każdym wierszu najpierw jest zasada, potem niemieckie przykłady, które ją pokazują.

w jak polskie „w”Wasser, wie, Wein
v w większości słów jak „f”Vater, viel, vier
z i tz jak polskie „c”Zeit, zehn, Platz
s przed samogłoską jak polskie „z”Sonne, sagen, lesen
ß i ss jak polskie „s”heißen, Wasser
j jak polskie „j”ja, Jahr, jung
k i p się wymawiaKnie, Psychologie

Zasady po kolei

Forma, o którą chodzi w tym temacie

  1. w czyta się jak polskie „w”.

    Wo ist das Wasser?Gdzie jest woda?

  2. v w większości niemieckich słów czyta się jak „f”.

    Mein Vater hat vier Brüder.Mój ojciec ma czterech braci.

  3. z zawsze czyta się jak polskie „c”.

    Der Zug kommt um zehn.Pociąg przyjeżdża o dziesiątej.

  4. j czyta się jak polskie „j”.

    Ja, ich bin noch jung.Tak, jestem jeszcze młody.

Przykładowe zdania

Wie viel Zeit haben wir?Ile mamy czasu?

Ich sage jetzt nichts.Teraz nic nie mówię.

Das Video ist zwei Minuten lang.Film trwa dwie minuty.

Mein Knie tut weh.Boli mnie kolano.

Jeden Sommer fahren wir ans Meer.Każdego lata jeździmy nad morze.

Pułapka, w którą często wpadają osoby mówiące po polsku

Uwaga

Twoje polskie oko czyta w, z i j prawie dobrze — błąd pojawia się gdzie indziej. Vater przeczytane po polsku daje „water”, a powinno być „fater”; Sonne z polskim „s” brzmi twardo, a powinno brzmieć „zone”. Przy pisaniu jest na odwrót: słyszysz polskie „c” i chcesz napisać c, a niemiecki pisze z: Zeit, nie Ceit. Słyszysz „f”, a słowo może zaczynać się od v: Vater nigdy nie pisze się przez f.

Źle:Mein Fater heißt Peter.
Dobrze:Mein Vater heißt Peter.

Całe wyjaśnienie

Czytaj całość · ok. 1 min

Dla kogoś, kto mówi po angielsku, to trudny temat; dla ciebie w dużej części oczywisty. w czyta się dokładnie jak polskie „w”: Wasser, wie, Wein. j to polskie „j”: ja, Jahr, jung. z to polskie „c”, także na początku słowa: Zeit, zehn, Zug; po krótkiej samogłosce ten sam dźwięk pisze się tz: Platz, jetzt. Polskie „c” pisze się więc po niemiecku z albo tz, prawie nigdy c.

Uważać trzeba na trzy litery. v w większości niemieckich słów czyta się jak „f”: Vater, viel, vier, von; tylko w słowach obcego pochodzenia jak „w”: Vase, Video. s przed samogłoską czyta się jak polskie „z”: Sonne, sagen, lesen; na końcu słowa i sylaby jak „s”: Haus, das. ß i podwójne ss to zawsze „s”: heißen, Wasser.

Trzecia litera to h. W polskim „h” i „ch” brzmią tak samo — mocno, z tarciem w gardle. Niemieckie h na początku słowa to tylko lekki wydech, jak przy chuchaniu na szybę: Haus, heute. Po samogłosce h w ogóle się nie wymawia, tylko pokazuje, że samogłoska jest długa: gehen, Uhr. qu czyta się „kw”: Qualität, bequem. W Knie i Psychologie wymawia się też początkowe k i p.

Warto wiedzieć1
  1. Warto wiedzieć

    Porównanie z polskim: h i ch

    W polskim „h” i „ch” to jeden i ten sam dźwięk — „hak” i „chata” zaczynają się tak samo. W niemieckim to trzy różne dźwięki. h to sam lekki wydech, prawie bez tarcia: Hand, Hose. ch po a, o, u brzmi jak twoje polskie „ch”: Buch, Nacht. A ch po i, e i spółgłoskach jest miękkie, z przodu ust: ich, Milch. Kto wymawia Hand polskim „ch”, brzmi jak ktoś, kto chrząka — zrozumiany będzie, ale od razu słychać akcent.

    Ich habe heute Hunger.Jestem dziś głodny.

Jak dobrze znasz ten temat?

Następny na ścieżce: 4 · ch, sch, sp, st i twarde końcówkiWróć do ścieżki nauki