A2 · Czasownik: czas teraźniejszy i temat
Czasowniki mocne
zmiana samogłoski zamiast „-te”
Czasownik mocny zmienia samogłoskę i ma Partizip II na -en: singen – sang – gesungen.
W skrócie
- Zapamiętaj
- Trzy formy razem: nehmen – nahm – genommen. Partizip II mocny na -en.
- Forma
- singen – sang – gesungeni – a – u
- Słowa sygnałowe
- -en am Partizip
- Vokalwechsel
- ä
- i
- ie
- sang
- ging
- nahm
- Pułapka
- Źle:Ich habe das Buch gelest.Dobrze:Ich habe das Buch gelesen.
Teraz ty
Ćwiczenia do tego tematu: 5. Odpowiedzi sprawdza przeglądarka; żadna z nich nie opuszcza twojego urządzenia.
Teraz twoja kolejZdania do tego tematu: 4; ćwicz, pisząc – sprawdzanie od razu.
Forma
Jak tworzy się formy
W każdym wierszu najpierw jest znaczenie, potem forma niemiecka. Kolory pokazują, co zmienia się od jednej formy do następnej.
temat (regularny) temat (nieregularny) końcówka osobowa
| i – a – u | singen – sang – gesungen |
| ei – ie – ie | schreiben – schrieb – geschrieben |
| ie – o – o | ziehen – zog – gezogen |
| e – a – o | nehmen – nahm – genommen |
| zmiana w czasie teraźniejszym | fahren -> du fährst; geben -> du gibst |
| ja jadę | ich fahre |
| ty jedziesz (du) | du fährst |
| on / ona / ono jedzie | er / sie / es fährt |
| my jedziemy | wir fahren |
| „wy jedziecie” (ihr) | ihr fahrt |
| oni jadą / „Pan, Pani” (Sie) | sie / Sie fahren |
| ja jechałem (jechałam) | ich fuhr |
| „ty jechałeś (jechałaś)” (du) | du fuhrst |
| on / ona / ono jechał (jechała, jechało) | er / sie / es fuhr |
| my jechaliśmy (jechałyśmy) | wir fuhren |
| „wy jechaliście (jechałyście)” (ihr) | ihr fuhrt |
| oni jechali / „Pan, Pani” (Sie) | sie / Sie fuhren |
Zasady po kolei
Forma, o którą chodzi w tym temacie
Czasownik mocny uczy się w trzech formach: bezokolicznik, Präteritum, Partizip II.
trinken – trank – getrunkenpić – pił – wypity
Partizip II kończy się na -en, nie na -t.
Ich habe das Buch gelesen.Przeczytałem tę książkę.
Zmiana samogłoski w czasie teraźniejszym dotyczy tylko form du i er.
Ich fahre, du fährst, er fährt, wir fahren.Ja jadę, ty jedziesz, on jedzie, my jedziemy.
W Präteritum formy ich i er są bez końcówki.
Ich ging, er ging.Ja szedłem, on szedł.
Przykładowe zdania
Sie hat den ganzen Abend gelesen.Czytała przez cały wieczór.
Wir sind mit dem Rad gefahren.Pojechaliśmy rowerem.
Er nimmt immer denselben Zug.On zawsze jeździ tym samym pociągiem.
Das Kind hat den Ball geworfen.Dziecko rzuciło piłkę.
Ich half ihm beim Umzug.Pomogłem mu przy przeprowadzce.
Więcej przykładowych zdań (8)
Der Zug ist gerade abgefahren.Pociąg właśnie odjechał.
Sie sprach sehr leise.Mówiła bardzo cicho.
Wir haben lange geschlafen.Długo spaliśmy.
Er trug den Koffer die Treppe hinauf.Wniósł walizkę po schodach.
Das Glas ist zu Boden gefallen.Szklanka spadła na podłogę.
Ich habe ihr davon geschrieben.Napisałem jej o tym.
Sie gibt mir das Buch zurück.Ona oddaje mi książkę.
Wir haben viel darüber gesprochen.Dużo o tym rozmawialiśmy.
Pułapka, w którą często wpadają osoby mówiące po polsku
Uwaga
Słaby Partizip II na -t jest tak regularny, że przenosi się go także na czasowniki mocne: Ich habe das Buch gelest. Mocny Partizip II kończy się na -en i często zmienia też samogłoskę – a obu znaków nigdy się nie łączy. Jeśli czasownik jest mocny, jest mocny we wszystkich trzech formach: lesen, las, gelesen. Dlatego uczenie się ich razem to nie porządek, tylko jedyny sposób, żeby lista działała.
Całe wyjaśnienie
Czytaj całość · ok. 1 min
Większość niemieckich czasowników jest słaba: Präteritum na -te, Partizip II na -t – machen, machte, gemacht. Czasowniki mocne zmieniają samogłoskę tematu i mają Partizip II na -en: schreiben, schrieb, geschrieben; nehmen, nahm, genommen. Jest ich niewiele, ale to właśnie najczęstsze czasowniki – gehen, kommen, fahren, sehen, lesen.
Zmiana samogłoski układa się w grupy – i–a–u, ei–ie–ie, ie–o–o – które pomagają, ale nie zastępują nauki. Czasownik mocny uczy się zawsze w trzech formach: bezokolicznik, Präteritum, Partizip II. Polski też ma czasowniki, których form nie da się wyprowadzić („iść – szedł”, „brać – wziął”), więc ten sposób nauki nie jest ci obcy.
Część czasowników mocnych zmienia samogłoskę także w czasie teraźniejszym, ale tylko w formach du i er/sie/es: ich fahre, du fährst, er fährt; ich nehme, du nimmst, er nimmt. W Präteritum formy ich i er są bez końcówki: ich fuhr, er fuhr.
Jak dobrze znasz ten temat?
To pole wypełnia się samo, gdy poćwiczysz. Możesz je tu zmienić w każdej chwili.
Następny na ścieżce: 35 · Rzeczowniki złożoneWróć do ścieżki nauki