Przejdź do treści
EveryLingua Wszystkie językiSłownik
PL
Wszystkie tematy (108)

Alfabet i wymowa

Alfabet i wymowa

Czasy i Konjunktiv

Czasy

Konjunktiv

Czasowniki: odmiana, modalne, strona bierna

Czasownik: czas teraźniejszy i temat

Czasowniki modalne

Strona bierna

Przypadki, rzeczowniki i rodzajniki

Cztery przypadki

Rzeczowniki: rodzaj, liczba mnoga, złożenia

Rodzajniki

Zaimki

Przymiotniki

Przyimki

Budowa zdania

Szyk zdania

Zdania podrzędne

Przeczenie

Styl i szczegóły

Szlify i pisownia

A1  ·  Cztery przypadki

Mianownik (Nominativ)

przypadek podmiotu

Ten, kto działa – i jedyny rzeczownik, do którego dostosowuje się czasownik.

W skrócie

Zapamiętaj
sein, werden, bleiben: mianownik po obu stronach.
Forma
der Mann / ein Mannr. męski
Słowa sygnałowe
  • wer
  • was
  • der
  • die
  • das
  • ein
  • eine
  • sein
  • werden
  • bleiben
Pułapka
Źle:Das ist meinen Bruder.
Dobrze:Das ist mein Bruder.

Teraz ty

Ćwiczenia do tego tematu: 5. Odpowiedzi sprawdza przeglądarka; żadna z nich nie opuszcza twojego urządzenia.

Teraz twoja kolejZdania do tego tematu: 3; ćwicz, pisząc – sprawdzanie od razu.

Forma

Formy obok siebie

Wszystkie formy w jednej tabeli: najpierw to, czemu odpowiada każda z nich, potem forma niemiecka – tak możesz je od razu porównać.

r. męskider Mann / ein Mann
r. żeńskidie Frau / eine Frau
r. nijakidas Kind / ein Kind
l. mnogadie Leute / — Leute
pytanieWer? Was?

Zasady po kolei

Forma, o którą chodzi w tym temacieSłowo, które jej wymaga

  1. Podmiot zdania stoi w mianowniku, niezależnie od tego, w którym miejscu zdania się znajduje.

    Morgen kommt mein Bruder.Jutro przyjeżdża mój brat.

  2. Końcówka czasownika zgadza się tylko z rzeczownikiem w mianowniku.

    Die Kinder spielen im Garten.Dzieci bawią się w ogrodzie.

  3. Po sein, werden i bleiben drugi rzeczownik też stoi w mianowniku – tam, gdzie polski ma narzędnik.

    Mein Vater wird Lehrer.Mój ojciec zostaje nauczycielem.

  4. Rodzajnik nieokreślony w mianowniku rodzaju męskiego i nijakiego nie ma końcówki: ein, a nie einer ani eines.

    Ein Hund bellt.Szczeka (jakiś) pies.

Przykładowe zdania

Der Zug fährt um acht.Pociąg odjeżdża o ósmej.

Meine Schwester ist Ärztin.Moja siostra jest lekarką.

Das war ein langer Tag.To był długi dzień.

Wer hat angerufen?Kto dzwonił?

Im Garten spielen zwei Kinder.W ogrodzie bawi się dwoje dzieci.

Więcej przykładowych zdań (8)

Ein Freund von mir wohnt in Wien.Mój przyjaciel mieszka w Wiedniu.

Die Suppe ist zu salzig.Zupa jest za słona.

Bleibt der Laden am Sonntag geschlossen?Czy sklep w niedzielę jest zamknięty?

Das Wetter wird besser.Pogoda się poprawia.

Hier arbeitet meine Kollegin.Tu pracuje moja koleżanka z pracy.

Wer war das?Kto to był?

Zwei Gäste haben abgesagt.Dwoje gości odwołało przyjście.

Das ist nicht mein Mantel.To nie jest mój płaszcz.

Pułapka, w którą często wpadają osoby mówiące po polsku

Uwaga

Polski odruch podpowiada po „być” narzędnik: „jest lekarką”, „jest moim bratem”. Niemiecki narzędnika nie ma, więc ręka sięga po inny znajomy przypadek – biernik – i powstaje Das ist meinen Bruder. Tymczasem po sein nikt nikomu nic nie robi: czasownik stawia znak równości między dwoma mianownikami. To samo dotyczy werden i bleiben: Er wird Arzt, Sie bleibt meine Freundin.

Źle:Das ist meinen Bruder.
Dobrze:Das ist mein Bruder.

Całe wyjaśnienie

Czytaj całość · ok. 1 min

Nominativ to przypadek podmiotu, czyli tego, kto wykonuje czynność. Tak jak polski mianownik jest to forma ze słownika – znasz go więc, zanim zaczniesz się go uczyć. Z jedną różnicą: po niemiecku forma słownikowa ma przy sobie rodzajnik, na przykład der Tisch, i ten rodzajnik też jest w mianowniku.

Dwie rzeczy sprawiają, że ten przypadek zasługuje na osobny temat. Po pierwsze, czasownik zgadza się tylko z rzeczownikiem w mianowniku: o tym, czy powiesz ist czy sind, decyduje podmiot. To działa jak po polsku: „dziecko się bawi”, „dzieci się bawią” – das Kind spielt, die Kinder spielen.

Po drugie, trzy czasowniki – sein, werden, bleiben – mają mianownik także po sobie. Tu uważaj, bo polski robi inaczej: mówimy „mój ojciec jest nauczycielem”, z narzędnikiem. Niemiecki narzędnika nie ma i nie zamienia go na biernik: Mein Vater ist Lehrer. Po sein obie strony stoją w mianowniku, jak w polskim zdaniu „To jest mój brat”.

Warto wiedzieć1
  1. Warto wiedzieć

    Porównanie z polskim: zawód bez narzędnika

    Po polsku zawód po „być” stoi w narzędniku: „jestem opiekunką”, „on jest kierowcą”. Po niemiecku stoi w mianowniku i bez rodzajnika: Ich bin Pflegerin, Er ist Fahrer. Zdanie Er ist ein Fahrer nie jest błędne, ale brzmi jak „to jakiś kierowca” – opisuje, a nie podaje zawód.

    Ich bin Pflegerin. Er ist Fahrer.Jestem opiekunką. On jest kierowcą.

Jak dobrze znasz ten temat?

Następny na ścieżce: 15 · ein, kein i zaimki dzierżawczeWróć do ścieżki nauki

Powiązane tematy