Przejdź do treści
EveryLingua Wszystkie językiSłownik
PL

A1  ·  Słowa: 48

Ludzie i rodzina po niemiecku

Ludzie, o których mówisz pierwszego dnia — i rzeczowniki, których rodzaj naprawdę da się przewidzieć.

Przy słowach o rodzinie rodzajnik po raz pierwszy wygląda rozsądnie: der Vater i die Mutter, der Sohn i die Tochter — tak samo jak „ojciec” i „matka” po polsku. U ludzi rodzaj zwykle zgadza się z płcią, ale na tej samej liście stoi das Mädchen: „dziewczyna” jest po niemiecku rodzaju nijakiego, bo decyduje końcówka -chen, a nie znaczenie. Druga różnica dotyczy dalszej rodziny. Polski rozróżnia stryja i wuja, ciotkę i wujenkę, teścia i świekra; niemiecki ma na to jedno der Onkel i jedno die Tante, a teściów nazywa die Schwiegereltern. Formę żeńską tworzy końcówka -in i działa ona w każdej nazwie zawodu: Lehrer → Lehrerin, tak jak „nauczyciel” → „nauczycielka”.

Słowa

Czasownik (6)

arbeitenpracowaćCzasownikA1
Sie arbeitet bei einer Bank.Ona pracuje w banku.

Temat kończy się na -t, więc wchodzi -e-: du arbeitest, er arbeitet. Gdzie się pracuje: bei einer Firma, nie in.

Odmiana czasownika arbeiten →

kennenznaćCzasownikA1
Kennst du seine Schwester?Znasz jego siostrę?

Jak polskie „znać”: osoby, miejsca, rzeczy. „Wiedzieć” to wissen: Ich kenne ihn, ale Ich weiß, wo er wohnt.

Odmiana czasownika kennen →

heißennazywać sięCzasownikA1
Wie heißt deine Tochter?Jak ma na imię twoja córka?

Temat kończy się na -ß, więc du heißt, nie du heißst. Bez sich — polskie „nazywam się” ma zaimek, niemieckie ich heiße nie.

liebenkochaćCzasownikA1
Sie liebt ihre Arbeit.Ona kocha swoją pracę.

Mocne słowo; o jedzeniu i rzeczach mówi się zwykle gern albo mögen: Ich esse gern Pizza.

besuchenodwiedzaćCzasownikA1
Wir besuchen am Sonntag meine Tante.W niedzielę odwiedzamy moją ciocię.

Przedrostek nierozdzielny: Partizip II besucht, bez ge-. Dopełnienie w bierniku (Akkusativ), jak po polsku: Ich besuche meine Oma.

Odmiana czasownika besuchen →

heiratenżenić się, wychodzić za mąż; brać ślubCzasownikA2
Sie heiraten im Mai.Biorą ślub w maju.

Jedno słowo, gdzie polski ma „żenić się” i „wychodzić za mąż”. Kogo — w bierniku, bez przyimka: Sie heiratet ihn.

Przysłówek (1)

zusammenrazemPrzysłówekA1
Wir wohnen zusammen in einer WG.Mieszkamy razem w mieszkaniu współdzielonym.

Przy płaceniu usłyszysz: Zusammen oder getrennt? „Razem czy osobno?”.

Rzeczownik (36)

der Mannmężczyzna; mążRzeczownikA1
Der Mann am Fenster ist mein Nachbar.Mężczyzna przy oknie to mój sąsiad.

Liczba mnoga: die Männer. Znaczy też „mąż”: mein Mann „mój mąż”.

die FamilierodzinaRzeczownikA1
Meine Familie wohnt in Köln.Moja rodzina mieszka w Kolonii.

Liczba mnoga: die Familien. Cztery sylaby: Fa-mi-li-e, z akcentem na „mi”.

die ElternrodziceRzeczownikA1
Meine Eltern kommen am Wochenende.Moi rodzice przyjeżdżają na weekend.

Tylko liczba mnoga, jak polskie „rodzice”. Jedno z rodziców to ein Elternteil.

der VaterojciecRzeczownikA1
Mein Vater ist Lehrer.Mój ojciec jest nauczycielem.

Liczba mnoga: die Väter. Przy zawodzie nie ma rodzajnika: Er ist Lehrer, bez ein.

die Muttermatka, mamaRzeczownikA1
Seine Mutter arbeitet im Krankenhaus.Jego matka pracuje w szpitalu.

Liczba mnoga: die Mütter. Potocznie die Mama.

das KinddzieckoRzeczownikA1
Wir haben zwei Kinder.Mamy dwoje dzieci.

Liczba mnoga: die Kinder. Rodzaj nijaki, tak jak „dziecko”. Po polsku mówisz „dwoje dzieci”, po niemiecku zwykłe zwei Kinder.

der SohnsynRzeczownikA1
Ihr Sohn geht schon zur Schule.Jej syn chodzi już do szkoły.

Liczba mnoga: die Söhne. Długie „o”, jak w Sohn — h się nie wymawia.

die TochtercórkaRzeczownikA1
Unsere Tochter ist sieben Jahre alt.Nasza córka ma siedem lat.

Liczba mnoga: die Töchter. Dziewczyna w ogóle to das Mädchen.

der BruderbratRzeczownikA1
Mein Bruder wohnt in Berlin.Mój brat mieszka w Berlinie.

Liczba mnoga: die Brüder. Starszy brat to mein älterer Bruder, młodszy mein jüngerer Bruder.

die SchwestersiostraRzeczownikA1
Ich habe eine ältere Schwester.Mam starszą siostrę.

Liczba mnoga: die Schwestern. W szpitalu usłyszysz też „pielęgniarka”: Schwester Anna; dziś mówi się raczej die Pflegekraft.

die GeschwisterrodzeństwoRzeczownikA1
Hast du Geschwister?Masz rodzeństwo?

Tylko liczba mnoga, więc czasownik też: Meine Geschwister wohnen in Polen. Polskie „rodzeństwo” jest w liczbie pojedynczej.

die GroßmutterbabciaRzeczownikA1
Meine Großmutter ist neunzig geworden.Moja babcia skończyła dziewięćdziesiąt lat.

Liczba mnoga: die Großmütter. Potocznie die Oma.

der GroßvaterdziadekRzeczownikA1
Mein Großvater war Schreiner.Mój dziadek był stolarzem.

Liczba mnoga: die Großväter. Potocznie der Opa. „Dziadkowie” razem to die Großeltern.

die Omababcia (potocznie)RzeczownikA1
Am Sonntag besuchen wir die Oma.W niedzielę odwiedzamy babcię.

Liczba mnoga: die Omas. Z rodzajnikiem: die Oma — po niemiecku mówi się tak o własnej babci.

der Opadziadek (potocznie)RzeczownikA1
Der Opa erzählt gern alte Geschichten.Dziadek chętnie opowiada stare historie.

Liczba mnoga: die Opas.

das Babyniemowlę, dzieckoRzeczownikA1
Das Baby schläft endlich.Dziecko w końcu śpi.

Liczba mnoga: die Babys — końcówka -s, bo to słowo zapożyczone. Rodzaj nijaki, jak „niemowlę”.

der Jungechłopiec, chłopakRzeczownikA1
Der Junge da vorne wartet auf seinen Vater.Chłopiec z przodu czeka na swojego tatę.

Liczba mnoga: die Jungen, potocznie die Jungs. Rzeczownik słaby: den Jungen, dem Jungen.

das Mädchendziewczyna, dziewczynkaRzeczownikA1
Das Mädchen liest ein Buch.Dziewczynka czyta książkę.

Rodzaj nijaki, choć „dziewczyna” jest po polsku żeńska: każdy rzeczownik na -chen jest nijaki. Liczba mnoga bez zmian: die Mädchen.

der Freundprzyjaciel, kolega; chłopakRzeczownikA1
Ein Freund von mir arbeitet dort.Mój kolega tam pracuje.

Liczba mnoga: die Freunde. Mein Freund zwykle znaczy „mój chłopak”; kolegę przedstawisz jako ein Freund von mir.

die Freundinprzyjaciółka, koleżanka; dziewczynaRzeczownikA1
Meine Freundin kommt aus Polen.Moja dziewczyna pochodzi z Polski.

Liczba mnoga: die Freundinnen. Jak przy der Freund: meine Freundin to zwykle „moja dziewczyna”.

der NachbarsąsiadRzeczownikA1
Der Nachbar hat einen lauten Hund.Sąsiad ma głośnego psa.

Liczba mnoga: die Nachbarn. Rzeczownik słaby: den Nachbarn, dem Nachbarn. Sąsiadka to die Nachbarin.

der Kollegekolega z pracy, współpracownikRzeczownikA2
Ein Kollege hat mir das erzählt.Pewien kolega z pracy mi to opowiedział.

Liczba mnoga: die Kollegen. Rzeczownik słaby. Forma żeńska: die Kollegin. Tylko z pracy — kolega prywatnie to ein Freund albo ein Bekannter.

die LeuteludzieRzeczownikA1
Hier sind heute viele Leute.Jest tu dziś dużo ludzi.

Tylko liczba mnoga, czasownik też: die Leute sind.

die PersonosobaRzeczownikA1
Für wie viele Personen ist der Tisch?Na ile osób jest stolik?

Liczba mnoga: die Personen. Zawsze rodzaj żeński, tak jak „osoba”, nawet gdy chodzi o mężczyznę.

der Nameimię; nazwisko; nazwaRzeczownikA1
Wie war noch einmal Ihr Name?Jak brzmiało jeszcze raz Pana nazwisko?

Liczba mnoga: die Namen. Rodzaj męski — polskie „imię” jest nijakie. Imię to der Vorname, nazwisko der Nachname.

das AlterwiekRzeczownikA2
In diesem Alter lernt man schnell.W tym wieku człowiek szybko się uczy.

W tym znaczeniu bez liczby mnogiej. Wiek podajesz tak: Ich bin 30 Jahre alt.

der BerufzawódRzeczownikA1
Was sind Sie von Beruf?Kim Pan jest z zawodu?

Liczba mnoga: die Berufe. Pytanie: Was sind Sie von Beruf? Odpowiedź bez rodzajnika: Ich bin Krankenpfleger.

der LehrernauczycielRzeczownikA1
Unser Lehrer erklärt das sehr gut.Nasz nauczyciel bardzo dobrze to tłumaczy.

Liczba mnoga: die Lehrer — bez końcówki. Forma żeńska: die Lehrerin.

der ArztlekarzRzeczownikA1
Ich muss morgen zum Arzt.Jutro muszę iść do lekarza.

Liczba mnoga: die Ärzte. Forma żeńska z Umlautem: die Ärztin. „Do lekarza” to zum Arzt, nie nach.

der StudentstudentRzeczownikA1
Er ist Student in Leipzig.On studiuje w Lipsku.

Liczba mnoga: die Studenten. Rzeczownik słaby: den Studenten. Forma żeńska: die Studentin.

der EnkelwnukRzeczownikA2
Am Sonntag kommen die Enkel zu Besuch.W niedzielę przyjeżdżają w odwiedziny wnuki.

Liczba mnoga: die Enkel; w liczbie mnogiej obejmuje też wnuczki.

die EnkelinwnuczkaRzeczownikA2
Meine Enkelin ist drei Jahre alt.Moja wnuczka ma trzy lata.

Liczba mnoga: die Enkelinnen.

der Onkelwujek, stryjRzeczownikA1
Mein Onkel wohnt in Hamburg.Mój wujek mieszka w Hamburgu.

Liczba mnoga: die Onkel. Jedno słowo na wuja, stryja i męża ciotki; jeśli trzeba, dodaje się: der Bruder meiner Mutter.

die Tanteciocia, ciotkaRzeczownikA1
Meine Tante hat zwei Hunde.Moja ciocia ma dwa psy.

Liczba mnoga: die Tanten. Siostra matki, siostra ojca i żona wujka — wszystkie to Tante.

die EhefraużonaRzeczownikA2
Er kommt mit seiner Ehefrau.On przychodzi ze swoją żoną.

Liczba mnoga: die Ehefrauen. W rozmowie zwykle meine Frau; Ehefrau brzmi urzędowo.

der EhemannmążRzeczownikA2
Ihr Ehemann arbeitet bei der Bahn.Jej mąż pracuje na kolei.

Liczba mnoga: die Ehemänner. W rozmowie zwykle mein Mann.

Przymiotnik (5)

altstaryPrzymiotnikA1
Wie alt bist du?Ile masz lat?

Stopniowanie: älter, am ältesten. O wiek pyta się przez alt: Wie alt bist du? — dosłownie „jak stary jesteś?”.

jungmłodyPrzymiotnikA1
Sie ist noch sehr jung.Ona jest jeszcze bardzo młoda.

Stopniowanie: jünger, am jüngsten. j czyta się jak polskie „j”.

verheiratetżonaty, zamężnaPrzymiotnikA2
Sie sind seit zehn Jahren verheiratet.Są małżeństwem od dziesięciu lat.

Jedno słowo dla obu płci, gdzie polski ma „żonaty” i „zamężna”. W formularzu stoi obok ledig, geschieden i verwitwet.

ledigstanu wolnego, kawaler, pannaPrzymiotnikA2
Im Formular kreuzt man ledig oder verheiratet an.W formularzu zaznacza się „ledig” albo „verheiratet”.

Słowo urzędowe, jedno dla kawalera i panny; w rozmowie mówi się Single.

geborenurodzonyPrzymiotnikA1
Ich bin 1990 in Köln geboren.Urodziłem się w 1990 roku w Kolonii.

Rok podaje się bez przyimka: 1990 albo im Jahr 1990, nigdy in 1990. W formularzu: geboren am „data urodzenia”.

Ta lista należy do kategorii Ludzie, rodzina i uczucia – listy: dwie, słowa: 104; całą kategorię też można ćwiczyć.

Ćwicz tę listę

Z tych słów (48) w każdej rundzie tyle, ile chcesz – aż do wszystkich: najpierw te, które są dziś do powtórki, potem nowe. Najpierw wybierasz, potem uzupełniasz lukę, potem wpisujesz słowo samodzielnie. Błędy szybko wracają.

Posłuchaj tych słów i rozpoznawaj je w treningu słuchania