Najprzydatniejsze niemieckie słowa – pierwsze 1000

Ich komme aus Polen – „jestem z Polski”. Z krajem rodzaju żeńskiego z rodzajnikiem: aus der Ukraine.

Jak polskie „proszę”: przy prośbie, w odpowiedzi na danke („proszę bardzo”) i pytająco – Bitte? – „słucham?”.

Pieszo. Pojazdem: fahren. Wie geht's? – „jak leci?”. Perfekt z sein.

Czasownik mocny: du fährst, er fährt. Jak polskie „jechać” — zawsze czymś. Perfekt z sein: Ich bin gefahren.

es gibt – „jest, są” (o istnieniu).

Przez telefon często zwo, żeby nie pomylić z drei. Bez polskich form „dwie”, „dwaj”, „dwoje”: zawsze zwei.

Dla rzeczy ustawionych pionowo. Nieregularny: stand – gestanden.

nach Hause – „do domu”, zu Hause – „w domu”.

eu czyta się „oj”: „hojte”.

Liczba mnoga: die Tage. Na końcu g brzmi jak „k”: „tak”.

Nie myl z der Morgen „ranek”. „Jutro rano” to morgen früh.

„Powiedzieć coś komuś” – z celownikiem (Dativ): Ich sage es dir.

Jeden czasownik na obie polskie formy: „robić” i „zrobić”. Das macht zehn Euro – „to będzie dziesięć euro”.

Liczba mnoga: die Züge. Na początku z czyta się jak polskie „c”: „cuk”.

Odmiana: du nimmst, er nimmt; Perfekt: genommen.

Liczba mnoga: die Bücher. Rodzaj nijaki, a „książka” jest żeńska.

Liczba mnoga: die Jahre. Rodzaj nijaki, a „rok” jest męski. „Od roku” to seit einem Jahr.

Liczba mnoga: die Wochen. Rodzaj żeński, a „tydzień” jest męski.

du siehst, er sieht – zmiana samogłoski.

Temat kończy się na -t, więc wchodzi -e-: du arbeitest, er arbeitet. Gdzie się pracuje: bei einer Firma, nie in.

Liczba mnoga: die Kinder. Rodzaj nijaki, tak jak „dziecko”. Po polsku mówisz „dwoje dzieci”, po niemiecku zwykłe zwei Kinder.

Z biernikiem (Akkusativ), nie z dopełniaczem jak po polsku: Ich brauche einen Stift – „potrzebuję długopisu”.

ei czyta się „aj”: „draj”.

Odmiana: du isst, er isst; Perfekt: gegessen.

Przedwczoraj: vorgestern; pojutrze: übermorgen.

Przy czynnościach częściej gern: Ich schwimme gern – „lubię pływać”.

„Czekać na” – warten auf + biernik, jak po polsku.

Liczba mnoga: die Autos. Rodzaj nijaki — polski „samochód” jest męski. „Samochodem” to mit dem Auto.

W mowie skracane do was. Także „nieco”: etwas müde.

Z nazwiskiem jest to „pani” dla każdej dorosłej kobiety, bez względu na stan cywilny. meine Frau to „moja żona”.

Z biernikiem (Akkusativ): Ich frage dich – „pytam cię”.

du liest, er liest; Perfekt: gelesen.

Nieregularny: liegen – lag – gelegen.

Perfekt z sein: Ich bin geblieben.

Czas teraźniejszy jak po polsku: „mieszkamy tu od dwóch lat” – wir wohnen seit zwei Jahren hier.

ch po a jest twarde, jak polskie „ch” w „dach”.

Stopniowanie: älter, am ältesten. O wiek pyta się przez alt: Wie alt bist du? — dosłownie „jak stary jesteś?”.

Jedno słowo na „słyszeć” i „słuchać”: Musik hören – „słuchać muzyki”.

Liczba mnoga: die Minuten.

Liczba mnoga: die Uhren. Przy podawaniu godziny: um drei Uhr „o trzeciej”. Pytanie: Wie viel Uhr ist es?

gern + czasownik to polskie „lubię coś robić”: Ich lese gern – „lubię czytać”.

Nieregularny: trinken – trank – getrunken.

z to „c”, h się nie wymawia: „cen”.

Stopień wyższy: länger. O wzroście człowieka mówi się groß, nie lang.

Rodzaj męski – inaczej niż „kawa”.

zur Arbeit gehen – „iść do pracy”, bei der Arbeit – „w pracy”.

Liczba mnoga: die Stunden. Czas trwania; godzina na zegarze to Uhr. Po polsku oba to „godzina”: „trwa dwie godziny” zwei Stunden, „druga” zwei Uhr.

Z celownikiem (Dativ), jak po polsku: Ich helfe dir – „pomagam ci”.

Liczba pojedyncza: die Tür to jedne drzwi.

Podmiot zawsze es: Es regnet. Polskie „pada” nie ma podmiotu, niemieckie musi go mieć.

Po liczbie bez końcówki: zwölf Euro.

Liczba mnoga: die Hunde. Na końcu słyszysz „t”, piszesz d — jak polski „ogród” wymawiany „ogrót”. W wielu miastach płaci się podatek od psa, die Hundesteuer.

Na drzwiach: Ziehen – „do siebie”, Drücken – „od siebie”. nach Berlin ziehen – „przeprowadzić się do Berlina”.

chs czyta się „ks”: „zeks”.

Liczba mnoga: die Ärzte. Forma żeńska z Umlautem: die Ärztin. „Do lekarza” to zum Arzt, nie nach.

Liczba mnoga: die Brüder. Starszy brat to mein älterer Bruder, młodszy mein jüngerer Bruder.

Z nazwiskiem: Herr Schneider, nigdy z imieniem („panie Tomku”). W liście: Sehr geehrter Herr Schneider.

Stopniowanie: größer, am größten. O człowieku „wysoki”: Er ist groß.

„Zimno mi” to Mir ist kalt.

Na północy Niemiec mówi się też Sonnabend.

Czasownik mocny: finden – fand – gefunden. Także o opinii: Ich finde das gut „uważam, że to dobre”.

Temat kończy się na -ß, więc du heißt, nie du heißst. Bez sich — polskie „nazywam się” ma zaimek, niemieckie ich heiße nie.

Stopień wyższy: kürzer.

Dla miejsca. „Dokąd” to wohin, „skąd” – woher, jak po polsku.

Z biernikiem, bez przyimka: Ich rufe dich an – „dzwonię do ciebie”.

Liczba mnoga: die Filme.

Liczba mnoga: die Kollegen. Rzeczownik słaby. Forma żeńska: die Kollegin. Tylko z pracy — kolega prywatnie to ein Freund albo ein Bekannter.

Liczba mnoga: die Termine. Uwaga: „termin oddania” to raczej die Frist; der Termin to umówione spotkanie.

Także w życzeniach: Schönen Tag noch! — „miłego dnia!”.

Nieregularny: saß – gesessen.

Umówione spotkanie: sich treffen.

W Niemczech w niedzielę sklepy są naprawdę zamknięte; zakupy zrób w sobotę. Otwarte bywają piekarnie i sklepy na dworcach.

Jak polskie „znać”: osoby, miejsca, rzeczy. „Wiedzieć” to wissen: Ich kenne ihn, ale Ich weiß, wo er wohnt.

Jedno słowo na „grać” i „bawić się”.

Z biernikiem (Akkusativ), bez przyimka: Ich suche den Bahnhof. Po polsku „szukać” wymaga dopełniacza — po niemiecku go nie ma.

Przy płaceniu usłyszysz: Zusammen oder getrennt? „Razem czy osobno?”.

Kto zamawia samo ein Wasser, dostaje zwykle wodę gazowaną. Niegazowana: stilles Wasser.

Nierozdzielnie złożony: Partizip II bez ge- — erklärt. „Tłumaczyć” w sensie „wyjaśniać”; przekładać to übersetzen.

j to polskie „j”, tz to „c”: „ject”.

Czasownik mocny: du läufst, er läuft. W codziennej mowie często po prostu „iść”, nie „biec” — pułapka dla tych, którzy znają tylko znaczenie z podręcznika.

Bez zaimka zwrotnego: nie sich lernen. „Uczyć kogoś” to lehren albo unterrichten.

ie czyta się jak długie „i”: „fir”. W ogłoszeniu vier Zimmer obejmuje salon, kuchni i łazienki się nie liczy.

Jak polskie „wiedzieć” – o faktach. Osobę albo miejsce „znasz”: kennen. ich weiß, du weißt, er weiß.

Liczba mnoga: die Bahnhöfe. Rodzaj męski, bo ostatnia część to der Hof. Autobusowy to der Busbahnhof.

Liczba mnoga: die Busse. Autobus dalekobieżny to der Fernbus.

Liczba mnoga: die Lehrer — bez końcówki. Forma żeńska: die Lehrerin.

Liczba mnoga: die Männer. Znaczy też „mąż”: mein Mann „mój mąż”.

W restauracji: Ich möchte zahlen albo Zahlen, bitte!

Końcówka -zig to polskie „-dzieści”; g na końcu brzmi miękko, jak -zich.

„Do kina” to ins Kino (biernik, bo kierunek), „w kinie” im Kino.

Liczba mnoga bez końcówki: die Zimmer.

Liczba mnoga: die Nachbarn. Rzeczownik słaby: den Nachbarn, dem Nachbarn. Sąsiadka to die Nachbarin.

Liczba mnoga: die Sommer. Rodzaj męski — polskie „lato” jest nijakie.

Liczba mnoga: die Städte. Rodzaj żeński — polskie „miasto” jest nijakie. Krótkie „a”, bo dt.

Perfekt z sein: ist gefallen.

Liczy do następnej godziny, dokładnie jak polskie „wpół do”: halb drei = 2:30.

Z biernikiem: Ich habe meinen Schlüssel vergessen – także „zostawić gdzieś przez zapomnienie”.

Bez liczby mnogiej. Rodzaj nijaki — polska „pogoda” jest żeńska. Prognoza to der Wetterbericht.

Liczba mnoga: die Freunde. Mein Freund zwykle znaczy „mój chłopak”; kolegę przedstawisz jako ein Freund von mir.

Liczba mnoga: die Gärten.

Liczba mnoga: die Monate. Księżyc na niebie to der Mond — po polsku „miesiąc” bywa też księżycem.

Wszystkie dni są rodzaju męskiego, choć „środa”, „sobota” i „niedziela” są żeńskie. „W poniedziałek” to am Montag; „w poniedziałki” montags.

Liczba mnoga: die Wege. Droga, którą się idzie, trasa; droga dla samochodów to die Straße.

Liczba mnoga: die Familien. Cztery sylaby: Fa-mi-li-e, z akcentem na „mi”.

Także „kuchnia” w sensie potraw: die polnische Küche.

senden brzmi bardziej oficjalnie.

Biernik: wen („kogo”), celownik: wem („komu”).

Czasownik mieszany: brachte, gebracht.

Liczba mnoga: die Fahrräder. Krótko das Rad. Rodzaj nijaki, a „rower” jest męski.

Tylko liczba mnoga, czasownik też: die Leute sind.

Stopień wyższy später „później”. Spóźnić się: zu spät kommen: Ich komme zu spät.

Rozdzielnie złożony: Der Zug kommt um sechs an. Perfekt z sein: ich bin angekommen. Uwaga na godzinę: halb sechs to 5:30.

Liczba mnoga die Brote – bochenki albo kanapki.

„Myśleć o kimś” to denken an + biernik, nie über.

Liczba mnoga die Urlaube jest rzadka. Wolne od pracy to Urlaub; wakacje szkolne to die Ferien.

Liczba mnoga: die Blumen. Rodzaj żeński, a „kwiat” jest męski.

Liczba mnoga: die E-Mails. Rodzaj żeński — polski „e-mail” jest męski.

Też bilet (die Fahrkarte) i menu (die Speisekarte).

Liczba mnoga: die Mütter. Potocznie die Mama.

Jako przysłówek znaczy „właśnie”: Ich komme gerade — „właśnie idę”.

Jako przysłówek „zaraz”: Ich komme gleich — „zaraz przyjdę”.

Gotuje się też wodę i jajka: Eier kochen.

Tak samo pisze się er weiß — „on wie”.

Stopień wyższy od gut, nieregularny jak po polsku „dobry — lepszy”.

Także „nagroda”.

Akcent na drugiej sylabie: mu-SIK, inaczej niż po polsku.

Liczba mnoga: die Schwestern. W szpitalu usłyszysz też „pielęgniarka”: Schwester Anna; dziś mówi się raczej die Pflegekraft.

W ogłoszeniach: Stellenangebot – „oferta pracy”.

Liczba mnoga: die Straßen. W adresach skrót Str., a numer stoi po nazwie: Gartenstraße 12.

Po liczbie rzeczownik w zwykłej liczbie mnogiej: fünf Minuten — bez polskiego dopełniacza „minut”.

Oba znaczenia są częste — jak po polsku „ciężkie zadanie”.

Liczba mnoga: die Kurse. Także kurs walut.

Liczba mnoga: die Omas. Z rodzajnikiem: die Oma — po niemiecku mówi się tak o własnej babci.

Liczba mnoga: die Zeitungen. Rzeczowniki na -ung są zawsze żeńskie.

Przeciwieństwo: drinnen „w środku”.

Bez sich, choć polskie „śmiać się” jest zwrotne. Z czego: über.

Liczba mnoga: die Fehler.

Liczba mnoga: die Plätze. Znaczy też „wolne miejsce”: Ist hier noch frei? — Ja, nehmen Sie Platz.

der See – jezioro, die See – morze.

Liczba mnoga: die Väter. Przy zawodzie nie ma rodzajnika: Er ist Lehrer, bez ein.

Liczba mnoga: die Personen. Zawsze rodzaj żeński, tak jak „osoba”, nawet gdy chodzi o mężczyznę.

Der Zug hat Verspätung – „pociąg jest opóźniony”.

Stopień wyższy früher znaczy też „dawniej”.

Zastępuje polskie „kiedyś było…”, bez dodatkowego czasownika.

Stopniowanie: heißer, am heißesten. Mocniejsze niż warm; gorąca kawa to też heiß.

Nieregularny: schnitt, geschnitten. klein schneiden „drobno pokroić”.

Dwa słowa; odmienia się gehen: Wir gehen spazieren.

Stopniowanie: wärmer. O sobie mówi się z celownikiem (Dativ): Mir ist warm „jest mi ciepło” — tak samo jak po polsku.

W Bawarii die Semmel, w Berlinie die Schrippe.

Po niemiecku liczba pojedyncza: das Geld ist weg – „pieniądze zniknęły”.

„Nad morze” – ans Meer, „nad morzem” – am Meer.

Na odwołanie (der Widerspruch) jest zwykle miesiąc; termin jest podany na końcu pisma. Bescheid sagen potocznie: „dać znać”.

Liczba mnoga: die Namen. Rodzaj męski — polskie „imię” jest nijakie. Imię to der Vorname, nazwisko der Nachname.

Liczba mnoga: die Firmen.

To samo słowo na torbę i na kieszeń.

Z auf — na coś, co dopiero będzie; z über — z czegoś, co już się stało. Polski ma tu „na” i „z”.

Odmiana: du trägst, er trägt; getragen.

Liczba mnoga: die Handys. Słowo wygląda na angielskie, ale po angielsku tak się nie mówi.

Rodzaj nijaki, choć „dziewczyna” jest po polsku żeńska: każdy rzeczownik na -chen jest nijaki. Liczba mnoga bez zmian: die Mädchen.

Liczba mnoga: die Räder.

Rodzaj nijaki – inaczej niż „sól”.

Po liczbie bez końcówki: drei Stück.

Polski dowód osobisty wystarcza w podróży po UE.

Liczba mnoga: die Bälle. Rodzaj męski — „piłka” jest żeńska.

Liczba mnoga: die Füße. zu Fuß to „pieszo”. Polska „noga” w sensie stopy to der Fuß.

Rodzaj męski od ostatniej części: der Schrank.

Liczba mnoga: die Studenten. Rzeczownik słaby: den Studenten. Forma żeńska: die Studentin.

Liczba mnoga: die Adressen. Rodzaj żeński.

Dwa znaczenia, dwie liczby mnogie: banki die Banken, ławki die Bänke. Rodzaj żeński, a „bank” jest męski.

Rodzaj żeński, nawet gdy to kocur; polski „kot” jest męski. Samiec, jeśli trzeba, to der Kater.

Liczba mnoga: die Prüfungen. Rodzaj żeński, bo kończy się na -ung.

Nie „przyjacielski” w sensie przyjaźni — po prostu „uprzejmy”.

Przeczenie: niemand – „nikt”.

Potoczne, ale powszechne. Oficjalnie: defekt.

Ruch do liegen, z biernikiem: auf den Tisch.

eu czyta się „oj”: „nojn”.

Z celownikiem, jak po polsku: Die Hose passt mir.

Jako partykuła „śmiało”: frag ruhig — „pytaj śmiało”.

O kawie: bez mleka. „Bez cukru” to ohne Zucker.

Przed końcówką traci e: ein teures Hemd.

Nieregularny: du wächst, wuchs, ist gewachsen; Perfekt z sein.

Odmiana: du wäschst, er wäscht.

Rozdzielny; Perfekt z sein: Ich bin aufgestanden.

Nierozdzielnie złożony, więc bez ge-: bestanden. bestehen aus — „składać się z”.

Liczba mnoga: die Cafés. Akcent na końcu: ka-FE. Napój to der Kaffee — inna pisownia i inny akcent.

Liczba mnoga: die Krankenhäuser. Dosłownie „dom chorych”. Mówi się też die Klinik.

Większa paczka; mała to das Päckchen.

Rodzaj męski, po polsku nijaki. Liczba mnoga: die Bäume.

Rodzaj męski, po polsku żeński. in die Berge fahren – „jechać w góry”.

W blokach zwykle każdy lokator ma swoją komórkę lokatorską.

Liczba mnoga: die Läden. Mniejszy i bardziej potoczny niż das Geschäft.

Liczba mnoga: die Mäntel.

Liczba mnoga: die Parks. Parkować to parken.

Liczba mnoga: die Schirme. Skrót od der Regenschirm; parasol od słońca to der Sonnenschirm, ekran to der Bildschirm.

Umowa o pracę: der Arbeitsvertrag; umowa na czas określony: befristeter Vertrag. Nie podpisuj niczego, czego nie rozumiesz.

Rodzaj męski – inaczej niż „wino”.

Liczba mnoga: die Winter. „Zimą” to im Winter.

Liczba mnoga: die Farben. Znaczy też „farba” do malowania.

Liczba mnoga: die Nachrichten — także „wiadomości” w telewizji.

Na -ieren, więc bez ge-: funktioniert.

W rozmowie też „właśnie, zgadza się”: Genau!

Nieregularny: goss, gegossen. Także „lać”: Es gießt in Strömen „leje jak z cebra”.

Swobodne powitanie, w Niemczech używane szerzej niż polskie „cześć” – także do nieznajomych w sklepie. Przy telefonie znaczy też „halo”.

Także przyimek „według”: laut Hausordnung.

Także etwas leid sein — „mieć czegoś dość”.

Z -s znaczy „co rano, zwykle rano”.

Po krótkim „a” piszesz ss, nie ß.

Liczba mnoga: die Formulare. Rodzaj nijaki, a „formularz” jest męski.

Liczba pojedyncza: das Gemüse ist frisch – „warzywa są świeże”.

Liczba mnoga: die Geschäfte. Znaczy też „interes, biznes”: Das Geschäft läuft gut.

Liczba mnoga: die Gläser. Także słoik i szkło jako materiał. Po liczbie miary bez liczby mnogiej: zwei Glas Wein.

Rodzaj nijaki – inaczej niż „koszula”.

Liczba mnoga: die Konzerte. Rodzaj nijaki, a „koncert” jest męski.

ein Paar z dużej litery to „para”, ein paar z małej – „kilka”.

Liczba mnoga: die Rezepte. Jedno słowo na receptę i przepis kulinarny.

Rodzaj męski. Liczba mnoga: die Äpfel.

Rodzaj męski, po polsku żeński.

Liczba mnoga: die Herbste. Rodzaj męski, a „jesień” jest żeńska.

Liczba mnoga: die Jungen, potocznie die Jungs. Rzeczownik słaby: den Jungen, dem Jungen.

Tylko liczba mnoga, jak polskie „rodzice”. Jedno z rodziców to ein Elternteil.

Liczba mnoga: die Freundinnen. Jak przy der Freund: meine Freundin to zwykle „moja dziewczyna”.

Czasownik: mieten – wynajmować. Czynsz z opłatami to die Warmmiete.

Liczba mnoga: die Noten — także „nuty”. Pamiętaj: 1 jest najlepsza.

Jako potrawa w liczbie mnogiej, a polski „makaron” w pojedynczej. Jedna nitka to die Nudel.

W obu znaczeniach (urząd i listy) bez liczby mnogiej. „Na pocztę” to zur Post, nie auf die Post.

Liczba mnoga: die Schulen. sch to polskie „sz”.

Rodzaj żeński, choć „słońce” jest nijakie. Liczba mnoga die Sonnen prawie się nie pojawia.

Liczba mnoga: die Zwiebeln. Polska „cebula” i niemiecka Zwiebel mają ten sam łaciński korzeń.

Nazwy języków pisze się wielką literą: Deutsch, Polnisch.

Perfekt z sein: Wir sind geflogen.

Jak po polsku: rzecz jest podmiotem, osoba w celowniku (Dativ) – Die Wohnung gefällt mir.

Przed końcówką traci -c-: ein hoher Zaun. Stopień wyższy: höher.

Po polsku liczba mnoga, po niemiecku pojedyncza i bez rodzajnika: in Italien, aus Italien.

Odwrotność schwer: „lekki” na wagę i „łatwy” do zrobienia.

Los geht's! — „zaczynamy!”.

sich melden – „odezwać się, zgłosić się”.

Rozdzielny: Kommst du mit?

Także zęby: Zähne putzen.

Nieregularny: schwamm – geschwommen, Perfekt zwykle z sein, gdy chodzi o ruch: Wir sind geschwommen.

Perfekt z sein: Die Preise sind gestiegen.

Na pierwszym miejscu czasownik idzie zaraz za nim: Trotzdem komme ich.

Nieregularny: verschob, verschoben.

Przedrostek nierozdzielny: Partizip II besucht, bez ge-. Dopełnienie w bierniku (Akkusativ), jak po polsku: Ich besuche meine Oma.

Potocznie także „pijany”: er ist blau.

Bez liczby mnogiej. Rodzaj nijaki.

Czasownik: frühstücken – jeść śniadanie.

Po liczbie zostaje liczba pojedyncza: zwei Kilo. To, co ważysz, stoi bez dopełniacza: ein Kilo Äpfel, a nie „jabłek”.

Liczba mnoga: die Museen — łacińska liczba mnoga, nie Museums.

Bez liczby mnogiej. Jeden owoc to eine Frucht.

Liczba mnoga: die Semester.

Liczba mnoga: die Tiere. Rodzaj nijaki, jak „zwierzę”.

Liczba mnoga: die Viertel. W mieście też „dzielnica”, jak das Stadtviertel.

Dwie liczby mnogie: die Wörter — pojedyncze wyrazy; die Worte — wypowiedziane słowa, mowa.

Kobieta: die Chefin. Do szefa mówi się zwykle Sie.

Rodzaj męski — „niebo” jest nijakie. Jedno słowo na niebo nad głową i niebo w religii.

Rodzaj męski, po polsku żeński.

Kobieta: die Mitarbeiterin. W ogłoszeniach też Mitarbeiter (m/w/d).

Liczba mnoga: die Opas.

Bez liczby mnogiej. Rodzaj męski, jak „deszcz”.

„Uprawiać sport” to Sport machen albo bardziej oficjalnie Sport treiben.

Liczba mnoga: die Zahnärzte. Kobieta: die Zahnärztin.

Liczba mnoga: die Bibliotheken.

Rodzaj żeński – inaczej niż „masło”.

Liczba mnoga: die Ecken. „Na rogu” to an der Ecke, „za rogiem” um die Ecke.

Liczba mnoga: die Fahrkarten. Na samolot i koncert mówi się das Ticket, w autobusie często der Fahrschein.

Liczba mnoga: die Hände.

Rodzaj żeński. Liczba mnoga: die Kartoffeln.

Gute Reise! – „szczęśliwej podróży!”.

Liczba mnoga: die Töchter. Dziewczyna w ogóle to das Mädchen.

Liczba pojedyncza: die Treppe to jedne schody.

Forma do liczenia. Przed rzeczownikiem staje się ein i się odmienia: ein Buch, eine Tasse.

Potoczne i bardzo częste: Hat geklappt! – „udało się!”.

Do drzwi klingeln, przez telefon anrufen.

Mocne słowo; o jedzeniu i rzeczach mówi się zwykle gern albo mögen: Ich esse gern Pizza.

W mowie często zumachen.

Z celownikiem, jak po polsku: Es schmeckt mir – „smakuje mi”.

Zaimek zmienia się z osobą: beeil dich, beeilen Sie sich.

Ruch do stehen, z biernikiem: in den Kühlschrank.

Tylko na uczelni. Bez ge- w Partizip II: studiert.

Czasownik rozdzielnie złożony: Ich gebe es ab.

Rozdzielnie złożony: Ich sage den Termin ab. Jeśli nie możesz przyjść, odwołaj wcześniej — niektóre gabinety liczą opłatę za nieodwołaną wizytę.

Rozdzielny: Der Film fängt um acht an. Nie jest zwrotny – polskie „się” odpada.

Formy: du backst albo starsze du bäckst; Partizip II gebacken.

Z biernikiem: das Telefon benutzen, bez przyimka.

Partizip II bez ge-: bestellt.

W tym znaczeniu bez liczby mnogiej. Wiek podajesz tak: Ich bin 30 Jahre alt.

Liczba mnoga die Daten znaczy też „dane”. W formularzu: Datum, Unterschrift.

Liczba mnoga: die Haare — jak po polsku „włosy”.

Liczba mnoga die Kleider znaczy też „ubrania”.

Liczba mnoga: die Programme. Także kanał telewizyjny i program imprezy.

Wymowa francuska, bez końcowego „t”.

Liczba mnoga: die Zentren. Rodzaj nijaki, jak „centrum”.

Liczba mnoga: die Anträge. „Złożyć wniosek” to einen Antrag stellen.

Akcent na drugą sylabę: Au-GUST; imię August ma go na pierwszej.

Besuch bekommen „mieć gości”. Jedno słowo w liczbie pojedynczej na wszystkich gości.

Liczba mnoga: die Höfe. im Hof — po polsku „na” podwórku.

Forma żeńska: die Kellnerin. Woła się go zwyczajnie Entschuldigung!; Herr Ober! brzmi dziś staromodnie.

Liczba mnoga: die Köpfe. Rodzaj męski — inaczej niż polska „głowa”.

Bez liczby mnogiej.

Liczba pojedyncza, po polsku mnoga. Kosz na śmieci: der Mülleimer.

Liczba mnoga: die Parkplätze.

Pełna nazwa: der Reisepass.

Viel Spaß! „Dobrej zabawy!”. Po a długie, więc ß.

Liczba mnoga: die Supermärkte.

Liczba mnoga: die Texte.

W pociągu: Wagen 9 – wagon numer 9.

Liczba mnoga: die Zähne.

„Pół” przed rzeczownikiem to halb: ein halbes Brot.

Język jako mowa. Język w ustach to die Zunge.

Liczba mnoga: die Tassen. Bez dopełniacza: eine Tasse Kaffee „filiżanka kawy”.

Rozdzielnie złożony, Perfekt z sein: ich bin eingeschlafen.

jemanden an etwas erinnern „przypomnieć komuś o czymś”; sich an etwas erinnern „pamiętać coś”. Oba z an + biernik (Akkusativ).

Nie myl z gar nicht „wcale nie”.

Nieregularny: gewann – gewonnen. Przeciwieństwo: verlieren.

Ich glaube to często po prostu „myślę, że”.

Przysłówek hoffentlich to „miejmy nadzieję”.

Stopniowanie: jünger, am jüngsten. j czyta się jak polskie „j”.

Rozdzielny: Kannst du mich mitnehmen? W kawiarni: zum Mitnehmen – „na wynos”.

Znaczy „zdenerwowany, spięty”, nie „nerwowy z charakteru”.

Ta sama forma co rzeczownik, ale małą literą.

Na wizytę przychodzi się pięć, dziesięć minut wcześniej; przy spóźnieniu dzwoni się z góry.

Z haben, jak po polsku: Du hast recht.

Potocznie „załatwić”: Das regle ich. — przy ich wypada -e-.

Na -ieren: Partizip II bez ge- — repariert.

Komu — w celowniku (Dativ), co — w bierniku: Ich schenke ihr ein Buch. Prezent to das Geschenk.

Wino wytrawne to też trocken.

Przeciwieństwo: nah „blisko”.

du wirfst, er wirft, tryb rozkazujący wirf!

Rozdzielnie złożony, Perfekt z sein: ist abgelaufen. Także „przebiegać”: Wie läuft das ab?

Rozdzielnie złożony. Także „zakończyć” — das Studium abschließen.

Brzmi trochę jak „tandetny”; neutralne słowo to günstig.

im Angebot – „w promocji”.

Liczba mnoga: die Blätter. Także kartka papieru i gazeta.

Liczba mnoga: die Eier.

Liczba mnoga: die Erdgeschosse. Piętro nad nim to der erste Stock — jak w Polsce.

Bez liczby mnogiej. im Internet — „w internecie”.

auf dem Land to „na wsi”.

Bez liczby mnogiej. Po ilości bez dopełniacza: zweihundert Gramm Mehl, nie „mąki”.

Rodzaj nijaki, bo ostatni człon to das Haus.

Prawie zawsze w zwrocie aus Versehen – „przez pomyłkę, niechcący”.

Także o ubezpieczeniu: Die Versicherung deckt den Schaden – „ubezpieczenie pokrywa szkodę”.

Liczba mnoga: die Anrufe. Czasownik: anrufen — z biernikiem (Akkusativ): ich rufe dich an, a nie „tobie”.

Liczba mnoga: die Aufzüge. Także der Fahrstuhl.

Liczba mnoga: die Berufe. Pytanie: Was sind Sie von Beruf? Odpowiedź bez rodzajnika: Ich bin Krankenpfleger.

Liczba mnoga: die Computer.

Liczba mnoga: die Drucker. Rodzaj męski — polska „drukarka” jest żeńska.

Czasownik: einziehen.

Liczba mnoga: die Feiertage. Które dni są wolne, zależy od kraju związkowego.

Wszystkie cztery pory roku są męskie, a polskie „wiosna” i „zima” są żeńskie. „Wiosną” to im Frühling.

Po liczbie bez liczby mnogiej: zwanzig Grad. Poniżej zera: minus fünf Grad albo fünf Grad unter null.

Liczba mnoga: die Grüße. Na końcu listu: Viele Grüße, oficjalnie Mit freundlichen Grüßen.

Wszystkie miesiące są męskie i łączą się z im: im Januar „w styczniu”. W Austrii mówi się Jänner.

Płaca minimalna: der Mindestlohn. Podatek od płacy: die Lohnsteuer.

Dosłownie „środek tygodnia”, jak polska „środa”.

Papryka jako warzywo to die Paprika, nie Pfeffer.

Liczba mnoga: die Reste — też resztki jedzenia.

Dziś oficjalnie też der Zugbegleiter.

Liczba mnoga: die Schalter. W domu to „włącznik”, w urzędzie i w banku „okienko”.

W tym znaczeniu bez liczby mnogiej. Także „nurt”, „wielka rzeka”.

Rodzaj męski. Liczba mnoga: die Stühle.

Liczba mnoga: die Umzüge. Także „pochód”.

Liczba mnoga: die Vögel. v czyta się jak „f”: „fogel”.

Liczba mnoga: die Wälder.

Liczba mnoga: die Winde. Na końcu słyszysz „t” — ubezdźwięcznienie, jak w polskim „chleb” wymawianym „chlep”.

Liczba mnoga: die Ampeln. Polskie „światła” są w liczbie mnogiej, niemieckie die Ampel w pojedynczej. Pieszy na czerwonym naprawdę czeka.

Liczba mnoga: die Ängste. Niemiecki „ma strach”: Angst haben vor + celownik (Dativ) — polskie „bać się” to jeden czasownik.

Także „szczera rozmowa, wyjaśnienie sprawy”.

Liczba mnoga: die Bahnen. die Bahn to często po prostu niemiecka kolej, die Deutsche Bahn.

Liczba pojedyncza: eine Brille to jedne okulary.

Gute Fahrt! – „szerokiej drogi!”.

Niezależnie od gwarancji sprzedawca odpowiada za wady towaru przez dwa lata – to die Gewährleistung.

Liczba mnoga: die Großmütter. Potocznie die Oma.

Liczba mnoga: die Größen. W sklepie „rozmiar”, o człowieku „wzrost”.

Ogórek kiszony albo konserwowy: die Gewürzgurke, saure Gurke.

Liczba mnoga: die Haltestellen. Od halten „zatrzymywać się”.

Liczba pojedyncza: eine Hose to jedna para spodni.

Liczba mnoga: die Klassen. Także klasa w pociągu.

Liczba mnoga: die Kreuzungen. Na -ung, więc zawsze żeńskie.

meiner Meinung nach – „moim zdaniem”; nach stoi tu na końcu.

Sąsiad: der Nachbar, rzeczownik słaby — dem Nachbarn, den Nachbarn.

Liczba mnoga: die Nummern. Numer czegoś; liczba jako ilość to die Zahl.

Liczba mnoga: die Partys.

Liczba mnoga: die Praxen. Nie „praktyka” — chodzi o miejsce, gdzie przyjmuje lekarz.

Także skórka owocu: die Bananenschale.

Liczba mnoga: die Soßen. W kartach pisane też Sauce. Rodzaj żeński, a „sos” jest męski.

Liczba mnoga: die Spülmaschinen. Też der Geschirrspüler.

Dworzec główny: der Hauptbahnhof, skrót Hbf.

die Steuer – podatek, das Steuer – kierownica. Numer identyfikacji podatkowej: die Steuer-ID.

Liczba mnoga: die Straßenbahnen. Często krótko die Bahn, w Berlinie die Tram.

Liczba mnoga: die Tabletten.

Liczba mnoga: die Temperaturen. Gorączka to das Fieber, choć mówi się też Ich habe Temperatur.

Rodzaj żeński, po polsku męski.

Liczba mnoga: die Torten. Zwykłe ciasto to der Kuchen; polski „tort” i niemiecki Torte to to samo słowo, ale z innym rodzajem.

Tylko w liczbie mnogiej.

Liczba mnoga: die Wunden.

Rozdzielny: Wir kaufen ein.

Od 13 do 19: dreizehn … neunzehn, jak polskie „-naście”.

Na etykiecie: Enthält Spuren von Nüssen – „może zawierać śladowe ilości orzechów”.

die Entschuldigung. Służy i do przeprosin, i do zagadnięcia kogoś – jak polskie „przepraszam”.

W restauracji kelner często pyta: Zusammen oder getrennt?

W pracy: schwer heben – „dźwigać”.

Ruch od mówiącego; kto woła ze środka, mówi herein: Herein! „Wejdź!”.

Bez „jeden” z przodu, jak po polsku: hundert, tausend.

Działa w obie strony: pracownik i pracodawca. Wypowiedzenie umowy o pracę musi być na piśmie, na papierze.

Także „ładować” towar: den Wagen laden.

Nigdy nie dostaje końcówki.

Perfekt z sein: Sie ist gerannt. W mowie częściej laufen, które znaczy też po prostu „iść”.

Tylko z es: Es hat geschneit. Jedno słowo zamiast polskiego „pada śnieg”.

Rozdzielnie złożony i zwrotny: ich melde mich an.

Zwrotny i nierozdzielnie złożony.

Zwrotny, jak po polsku „czuć się”.

Z für + biernik (Akkusativ) — po polsku narzędnik: „muzyką”.

Zwrotny, z über + biernik (Akkusativ).

Nieregularny: sang – gesungen.

für etwas sorgen — „zadbać o coś”; sich um jemanden sorgen — „martwić się o kogoś”.

W Niemczech kartę zastrzegasz pod numerem 116 116.

Częste w urzędach: Wer ist dafür zuständig? – „kto się tym zajmuje?”.

W mowie często aufmachen.

Rzeczownik: die Übung.

Ogranicza to, co przed chwilą powiedziano: Das Essen war gut, allerdings teuer.

Czasownik: sich anstecken — „zarazić się”.

W urzędzie pracy (die Agentur für Arbeit) trzeba się zgłosić wcześnie, często jeszcze przed końcem umowy.

Rozdzielnie złożony, Perfekt z sein. Znaczy też „skończyć się”: Das Geld geht aus.

Rozdzielnie złożony: sieht aus, sah aus, ausgesehen.

das Bargeld – gotówka.

W bloku cisza nocna (die Nachtruhe) obowiązuje zwykle od 22:00.

Także o miejscu albo toalecie.

Partizip II bez ge-: bestätigt.

Forma ich bügle – bez e.

Liczba mnoga: die Ämter. Częste w złożeniach: Standesamt (USC), Finanzamt (urząd skarbowy).

Liczba mnoga: die Augen.

Także „kąpiel” i „uzdrowisko”: Bad Kissingen.

Po liczbie zostaje liczba pojedyncza: zwei Bier.

Mówi się też Einwohnermeldeamt. Terminy rezerwuje się zwykle przez internet.

Liczba mnoga: die Dörfer. Rodzaj nijaki, a „wieś” jest żeńska.

Liczba mnoga: die Feste.

Rodzaj nijaki: das Gehalt. Kwota brutto i netto – brutto, netto – różnią się o podatek i składki.

Liczba mnoga: die Gespräche.

Na dworcu czytasz Gleis, a nie numer peronu. Peron: der Bahnsteig.

Po liczbie bez zmiany: hundert Gramm Käse — tak zamawia się w sklepie.

Liczba mnoga: die Herzen. Nietypowa odmiana: des Herzens, dem Herzen.

Liczba mnoga: die Konten. Konto podstawowe, das Basiskonto, bank musi otworzyć każdemu, kto legalnie mieszka w UE.

Nijakie przez -chen, jak wszystkie zdrobnienia; liczba mnoga bez zmian: die Kätzchen.

Skóra człowieka to die Haut.

W Niemczech ciepły posiłek je się zwykle w południe, a wieczorem często tylko chleb – das Abendbrot.

„Do końca miesiąca” to bis zum Monatsende albo bis Ende des Monats.

Liczba mnoga: die Netze. Także „siatka”.

W wielu urzędach pokazuje się oryginał i oddaje kopię; weź oba.

Liczba mnoga: die Passwörter.

Liczba mnoga: die Referate.

Liczba mnoga: die Schilder. Polski „szyld” pochodzi od tego słowa.

Dosłownie „czarna tablica”. Przymiotnik się odmienia: am schwarzen Brett.

Liczba mnoga: die Spiele. Rodzaj nijaki — „gra” jest żeńska, „mecz” męski. halb vier to 3:30!

Także oliwa: das Olivenöl. Masło to die Butter.

Liczba mnoga: die Absender. Odbiorca to der Empfänger.

Zmienna pogoda to Aprilwetter — jak polskie „kwiecień plecień”.

Liczba mnoga: die Arme. Polska „ręka” to dwa słowa: der Arm i die Hand.

Liczba mnoga: die Ausgänge. Wejście to der Eingang, wyjście awaryjne der Notausgang.

Liczba mnoga: die Beipackzettel.