Przejdź do treści
EveryLingua Wszystkie językiSłownik
PL
Wszystkie tematy (108)

Alfabet i wymowa

Alfabet i wymowa

Czasy i Konjunktiv

Czasy

Konjunktiv

Czasowniki: odmiana, modalne, strona bierna

Czasownik: czas teraźniejszy i temat

Czasowniki modalne

Strona bierna

Przypadki, rzeczowniki i rodzajniki

Cztery przypadki

Rzeczowniki: rodzaj, liczba mnoga, złożenia

Rodzajniki

Zaimki

Przymiotniki

Przyimki

Budowa zdania

Szyk zdania

Zdania podrzędne

Przeczenie

Styl i szczegóły

Szlify i pisownia

A2  ·  Rzeczowniki: rodzaj, liczba mnoga, złożenia

Rzeczowniki złożone

słowa zbudowane ze słów

Żeby wiedzieć, co to jest, czytaj ostatnią część; żeby wiedzieć, jakie — części przed nią.

W skrócie

Zapamiętaj
Jedna rzecz, jedno słowo. Ostatnia część to sama rzecz.
Forma
die Hand + der Schuh = der Handschuhrzeczownik + rzeczownik
Słowa sygnałowe
  • -s-
  • -n-
  • Haus
  • Zeit
  • Karte
  • Zimmer
Pułapka
Źle:Ich suche den Auto Schlüssel.
Dobrze:Ich suche den Autoschlüssel.

Teraz ty

Ćwiczenia do tego tematu: 5. Odpowiedzi sprawdza przeglądarka; żadna z nich nie opuszcza twojego urządzenia.

Teraz twoja kolejZdania do tego tematu: 3; ćwicz, pisząc – sprawdzanie od razu.

Forma

Wzorce w skrócie

Każdy wiersz mówi najpierw, kiedy albo do czego służy wzorzec, a potem podaje niemiecki przykład.

rzeczownik + rzeczownikdie Hand + der Schuh = der Handschuh
z łącznikiem -sdie Arbeit + der Tag = der Arbeitstag
z łącznikiem -ndie Straße + die Bahn = die Straßenbahn
temat czasownika + rzeczownikfahren + die Karte = die Fahrkarte
przymiotnik + rzeczownikhoch + das Haus = das Hochhaus

Zasady po kolei

Forma, o którą chodzi w tym temacie

  1. Ostatnia część decyduje o rodzaju i liczbie mnogiej.

    das Haus → das Krankenhaus, die Krankenhäuserdom → szpital, szpitale

  2. Części przed nią zawężają znaczenie; czyta się od prawej do lewej.

    der Autoschlüsselklucz do samochodu

  3. Wiele złożeń ma między częściami łącznik -s albo -n; nie ma on znaczenia.

    die Geburtstagsfeierprzyjęcie urodzinowe

  4. Złożenia pisze się jednym słowem: nigdy ze spacją, a z łącznikiem tylko dla przejrzystości albo przy skrótach.

    die E-Mail-Adresseadres e-mail

Przykładowe zdania

Der Autoschlüssel liegt in der Küche.Klucz do samochodu leży w kuchni.

Sie arbeitet im Krankenhaus.Ona pracuje w szpitalu.

Der Fahrkartenautomat ist kaputt.Automat biletowy jest zepsuty.

Wir nehmen die Straßenbahn.Jedziemy tramwajem.

Meine E-Mail-Adresse hat sich geändert.Zmienił się mój adres e-mail.

Więcej przykładowych zdań (8)

Der Bahnhofsvorplatz wird umgebaut.Plac przed dworcem jest przebudowywany.

Hast du die Hausaufgaben gemacht?Odrobiłeś lekcje?

Die Waschmaschine läuft noch.Pralka jeszcze chodzi.

Er hat einen Termin beim Zahnarzt.On ma wizytę u dentysty.

Das Wohnzimmer ist zu klein.Salon jest za mały.

Die Krankenversicherung zahlt das nicht.Kasa chorych za to nie płaci.

Wo ist die Bushaltestelle?Gdzie jest przystanek autobusowy?

Sie sucht eine Ferienwohnung.Ona szuka mieszkania wakacyjnego.

Pułapka, w którą często wpadają osoby mówiące po polsku

Uwaga

Polski mówi „klucz do samochodu” albo „przystanek autobusowy” — dwoma, trzema słowami, ze spacjami. Te spacje same przechodzą na niemiecki: Auto Schlüssel. A w niemieckim dwa rzeczowniki obok siebie to dwa osobne rzeczowniki i czytelnik próbuje je tak rozumieć. To, co po polsku robi przyimek albo przymiotnik, po niemiecku robi pisownia łączna: jeśli dwa słowa nazywają jedną rzecz, są jednym słowem.

Źle:Ich suche den Auto Schlüssel.
Dobrze:Ich suche den Autoschlüssel.

Całe wyjaśnienie

Czytaj całość · ok. 1 min

Niemiecki zapisuje złożenia jako jedno słowo, bez łącznika i bez spacji: Handschuh, Fahrkartenautomat, Krankenversicherung. Wyglądają na długie, ale trudność leży w czytaniu, nie w samej idei.

Zasada czytania jest krótka: ostatnia część mówi, czym ta rzecz jest, a części przed nią ją zawężają. Handschuh to Schuh (but) na Hand (rękę): „rękawiczka”. Schuhhandel to handel butami. Te same dwa słowa w odwrotnej kolejności dają dwie różne rzeczy. Po polsku kolejność jest odwrotna: najpierw to, czym rzecz jest, potem doprecyzowanie — „automat biletowy”, „klucz do samochodu”. Niemiecki czyta się więc od końca.

Polski rzadko łączy rzeczowniki w jedno słowo; zamiast tego używa przymiotnika („przystanek autobusowy”), dopełniacza („kierowca autobusu”) albo przyimka („klucz do samochodu”). Niemiecki ma na to wszystko jedno słowo: die Bushaltestelle, der Busfahrer, der Autoschlüssel. Ostatnia część decyduje też o rodzaju i liczbie mnogiej, więc długie złożenie prawie nie kosztuje wysiłku: kto zna der Automat, zna też der Fahrkartenautomat i die Fahrkartenautomaten.

Warto wiedzieć1
  1. Warto wiedzieć

    Porównanie z polskim: jedno słowo zamiast trzech

    Gdzie polski buduje wyrażenie z przymiotnikiem, dopełniaczem albo przyimkiem, niemiecki skleja rzeczowniki: „ubezpieczenie zdrowotne” to Krankenversicherung, „karta ubezpieczenia zdrowotnego” to Krankenversicherungskarte. Kolejność jest odwrotna niż po polsku: polskie wyrażenie zaczyna się od rzeczy głównej („karta …”), niemieckie słowo na niej się kończy (…karte). Przy długim słowie szukaj więc najpierw ostatniej części, przetłumacz ją, a potem idź od końca w lewo.

    Wo ist der Fahrkartenautomat?Gdzie jest automat z biletami?

Jak dobrze znasz ten temat?

Następny na ścieżce: 36 · Zaimki zwrotneWróć do ścieżki nauki

Powiązane tematy