Przejdź do treści
EveryLingua Wszystkie językiSłownik
PL
Wszystkie tematy (108)

Alfabet i wymowa

Alfabet i wymowa

Czasy i Konjunktiv

Czasy

Konjunktiv

Czasowniki: odmiana, modalne, strona bierna

Czasownik: czas teraźniejszy i temat

Czasowniki modalne

Strona bierna

Przypadki, rzeczowniki i rodzajniki

Cztery przypadki

Rzeczowniki: rodzaj, liczba mnoga, złożenia

Rodzajniki

Zaimki

Przymiotniki

Przyimki

Budowa zdania

Szyk zdania

Zdania podrzędne

Przeczenie

Styl i szczegóły

Szlify i pisownia

A1  ·  Szyk zdania

Pytania

czasownik na początku albo zaraz po słowie pytającym

Pytanie tak/nie zaczyna się od czasownika – bez „czy”. Po słowie pytającym czasownik stoi na drugim miejscu.

W skrócie

Zapamiętaj
Bez „czy”: czasownik na początek. Ze słowem pytającym: słowo pytające, potem czasownik.
Forma
Kommst du mit?tak / nie
Słowa sygnałowe
  • wer
  • was
  • wann
  • wo
  • wie
  • warum
  • welcher
  • wie viel
Pułapka
Źle:Tust du wohnen hier?
Dobrze:Wohnst du hier?

Teraz ty

Ćwiczenia do tego tematu: 5. Odpowiedzi sprawdza przeglądarka; żadna z nich nie opuszcza twojego urządzenia.

Teraz twoja kolejZdania do tego tematu: 4; ćwicz, pisząc – sprawdzanie od razu.

Forma

Wzorce w skrócie

Każdy wiersz mówi najpierw, kiedy albo do czego służy wzorzec, a potem podaje niemiecki przykład.

znacznik pytania

tak / nieKommst du mit?
ze słowem pytającymWann kommst du?
kto / kogo / komuWer? Wen? Wem?
czasownik rozdzielnie złożonyRufst du mich morgen an?
grzeczna prośbaKönnten Sie mir bitte helfen?

Zasady po kolei

Forma, o którą chodzi w tym temacieSłowo, które jej wymaga

  1. Pytanie tak/nie stawia czasownik odmieniony na pierwszym miejscu, a podmiot na drugim.

    Hast du Zeit?Masz czas?

  2. Słowo pytające zajmuje pierwsze miejsce, a czasownik zostaje na drugim.

    Warum kommst du nicht?Dlaczego nie przychodzisz?

  3. Nie ma słowa „czy” na początku pytania: czasownik sam przechodzi na początek.

    Wohnst du hier?Mieszkasz tutaj?

  4. wer, wen i wem pytają o mianownik, biernik i celownik.

    Wem gehört das?Do kogo to należy?

Przykładowe zdania

Sprechen Sie Niemiecki?Czy mówi Pan po angielsku?

Wo ist der Bahnhof?Gdzie jest dworzec?

Wie lange dauert das?Jak długo to trwa?

Wen hast du gefragt?Kogo pytałeś?

Warum hast du nichts gesagt?Dlaczego nic nie powiedziałeś?

Więcej przykładowych zdań (8)

Kommen Sie aus Deutschland?Czy jest Pan z Niemiec?

Was kostet das?Ile to kosztuje?

Wie viele Kinder haben Sie?Ile ma Pani dzieci?

Wann fährt der nächste Zug?Kiedy odjeżdża następny pociąg?

Hast du das verstanden?Zrozumiałeś to?

Welchen Film willst du sehen?Jaki film chcesz obejrzeć?

Wo haben Sie das gekauft?Gdzie Pan to kupił?

Darf ich Sie etwas fragen?Czy mogę Panią o coś zapytać?

Pułapka, w którą często wpadają osoby mówiące po polsku

Uwaga

Polskie „czy” na początku pytania kusi, żeby szukać niemieckiego odpowiednika, i tak powstaje Ob du hier wohnst? albo zdanie z dodatkowym czasownikiem pomocniczym, jak Tust du hier wohnen?. Żadne z nich nie jest pytaniem. ob występuje tylko w pytaniu zależnym, a tun znaczy „robić” i nigdy nie pomaga w pytaniu. Reguła jest prostsza: przesuń czasownik na początek i gotowe – Wohnst du hier?

Źle:Tust du wohnen hier?
Dobrze:Wohnst du hier?

Całe wyjaśnienie

Czytaj całość · ok. 1 min

Po polsku pytanie tak/nie można zrobić samą intonacją („Masz czas?”) albo słowem „czy” („Czy masz czas?”). Po niemiecku nie ma słowa „czy” na początku pytania – zamiast tego czasownik odmieniony przechodzi na pierwsze miejsce, a podmiot idzie zaraz za nim: Hast du Zeit?, Kommst du mit?. Niemieckie ob („czy”) istnieje tylko w pytaniu zależnym: Ich weiß nicht, ob er kommt.

Pytanie ze słowem pytającym ma słowo pytające na pierwszym miejscu i czasownik na drugim: Wo ist der Bahnhof?, Wann fährt der Zug?. Słowo pytające może mieć kilka słów: Wie lange, Welchen Film, Wie viele Kinder – to wciąż jeden element.

wer, wen i wem to jak polskie „kto”, „kogo”, „komu”: mianownik (Nominativ), biernik (Akkusativ) i celownik (Dativ). Tu polski pomaga, bo przypadki w pytaniu są dla ciebie oczywiste. W pytaniu zależnym, po ich weiß nicht, czasownik idzie na koniec: Ich weiß nicht, wann er kommt.

Warto wiedzieć1
  1. Warto wiedzieć

    Porównanie z polskim: „czy” i czasownik na początku

    Polskie „czy” zamienia zdanie w pytanie bez zmiany szyku: „Czy Anna jutro przyjdzie?”. Niemiecki robi to przestawieniem: Kommt Anna morgen? – czasownik wychodzi na pierwsze miejsce, a reszta zostaje. Słowo ob odpowiada polskiemu „czy” tylko w pytaniu zależnym: „Nie wiem, czy przyjdzie” – Ich weiß nicht, ob sie kommt. Tam czasownik idzie na koniec. Dobra wiadomość dotyczy słów pytających: polskie „kto, kogo, komu” odpowiada dokładnie wer, wen, wem, a pytanie z nimi ma ten sam układ co po polsku – słowo pytające na początku, czasownik zaraz za nim.

    Wohin fährt Anna morgen?Dokąd Anna jedzie jutro?

Jak dobrze znasz ten temat?

Następny na ścieżce: 21 · Przeczenie: „kein” czy „nicht”Wróć do ścieżki nauki

Odmiana czasowników z tej strony: haben · kommen · wohnen

Powiązane tematy