Przejdź do treści
EveryLingua Wszystkie językiSłownik
PL
Wszystkie tematy (108)

Alfabet i wymowa

Alfabet i wymowa

Czasy i Konjunktiv

Czasy

Konjunktiv

Czasowniki: odmiana, modalne, strona bierna

Czasownik: czas teraźniejszy i temat

Czasowniki modalne

Strona bierna

Przypadki, rzeczowniki i rodzajniki

Cztery przypadki

Rzeczowniki: rodzaj, liczba mnoga, złożenia

Rodzajniki

Zaimki

Przymiotniki

Przyimki

Budowa zdania

Szyk zdania

Zdania podrzędne

Przeczenie

Styl i szczegóły

Szlify i pisownia

A2  ·  Rodzajniki

Zaimki wskazujące: dieser, der

„dieser, jener, der da”

Niemiecki wskazuje za pomocą „dieser” — ale najczęściej akcentowanym „der”, i tak naprawdę się mówi.

W skrócie

Zapamiętaj
Wskazuj przez „dieser” albo „der … da”, nie przez „jener”.
Forma
dieser, diese, diesesodmienia się jak der
Słowa sygnałowe
  • dieser
  • diese
  • dieses
  • jener
  • hier
  • da
  • solch
  • manch
Pułapka
Źle:Ich nehme jenen Mantel.
Dobrze:Ich nehme den Mantel da.

Teraz ty

Ćwiczenia do tego tematu: 5. Odpowiedzi sprawdza przeglądarka; żadna z nich nie opuszcza twojego urządzenia.

Teraz twoja kolejZdania do tego tematu: 4; ćwicz, pisząc – sprawdzanie od razu.

Forma

Formy obok siebie

Wszystkie formy w jednej tabeli: najpierw to, czemu odpowiada każda z nich, potem forma niemiecka – tak możesz je od razu porównać.

odmienia się jak derdieser, diese, dieses
biernik, celownik, dopełniaczdiesen, diesem, dieses
akcentowany, samodzielnyDen kenne ich.
dopełniacz i celownik liczby mnogiejdessen, deren, denen
oficjalnie, głównie w piśmiejener, jene, jenes

Zasady po kolei

Forma, o którą chodzi w tym temacieSłowo, które jej wymaga

  1. dieser odmienia się dokładnie jak der.

    Ich nehme diesen Mantel.Biorę ten płaszcz.

  2. Akcentowane, samodzielne der to codzienny zaimek wskazujący.

    Der war es.To był on.

  3. Bliskie i dalekie pokazują hier i da, a nie jener.

    Nicht das Buch hier, das da.Nie ta książka, tylko tamta.

  4. Formy samodzielne różnią się w dopełniaczu (Genitiv) i w celowniku (Dativ) liczby mnogiej.

    Ich habe mit denen gesprochen.Rozmawiałem z nimi.

Przykładowe zdania

Dieses Jahr fahren wir nicht weg.W tym roku nigdzie nie wyjeżdżamy.

Diesen Film habe ich schon gesehen.Ten film już widziałem.

Wer war das? — Der da.Kto to był? — Tamten.

Solche Fehler passieren.Takie błędy się zdarzają.

Manche Leute mögen das nicht.Niektórzy ludzie tego nie lubią.

Więcej przykładowych zdań (6)

Diese Woche habe ich frei.W tym tygodniu mam wolne.

In diesem Fall stimme ich zu.W tym przypadku się zgadzam.

Das da gefällt mir besser.Tamto podoba mi się bardziej.

Denen kann man vertrauen.Tym ludziom można ufać.

So einen Mantel suche ich.Szukam takiego płaszcza.

Dieser hier, bitte.Ten tutaj, poproszę.

Pułapka, w którą często wpadają osoby mówiące po polsku

Uwaga

Po polsku „tamten” to zwykłe słowo i łatwo przypisać mu jedno niemieckie: „ten = dieser, tamten = jener”. Ale jener, choć gramatycznie bez zarzutu, należy do pisma i dość oficjalnego języka; w sklepie brzmi jak zdanie z dziewiętnastowiecznej powieści. Niemiecki rozróżnia bliskie i dalekie słówkami hier i da: den Mantel da, „tamten płaszcz”. To przypisanie sprawia, że mówisz sztucznie właśnie tam, gdzie wskazywanie jest najbardziej potrzebne — w sklepie albo przy stole.

Źle:Ich nehme jenen Mantel.
Dobrze:Ich nehme den Mantel da.

Całe wyjaśnienie

Czytaj całość · ok. 1 min

Dieser znaczy „ten” i odmienia się dokładnie jak der: dieser Mann, diese Frau, dieses Kind, diesen Mann, diesem Kind. Polskie „ten, ta, to, tego, temu” też się odmienia, więc sama zasada nie jest dla ciebie nowa. Warto znać każde słowo, które idzie za wzorem der, bo jedna tabela obejmuje też dieser, jeder, jener, welcher, mancher, solcher.

Po polsku masz „ten” i „tamten”. Niemieckie jener znaczy „tamten”, ale w mowie prawie nie istnieje. Bliskie i dalekie niemiecki rozróżnia za pomocą dieser albo akcentowanego der z dodanym hier lub da: der Mantel hier, „ten płaszcz (tutaj)”, das Buch da, „tamta książka”. Tłumaczenie „tamten” jako jener jest poprawne, ale brzmi bardzo książkowo.

Najczęstszy zaimek wskazujący to akcentowane der stojące samodzielnie: Den kenne ich, Die war das, Das ist gut — jak polskie „tego znam”, „to była ona”. Formy różnią się od rodzajnika tylko w dopełniaczu (Genitiv) i w celowniku (Dativ) liczby mnogiej: dessen, deren, denen.

Jak dobrze znasz ten temat?

Następny na ścieżce: 59 · Pierwsze miejsce w zdaniuWróć do ścieżki nauki

Powiązane tematy