„mögen” i „möchten”

Mögen znaczy „lubić” i w czasie teraźniejszym łączy się zwykle z rzeczownikiem, a nie z drugim czasownikiem: Ich mag Kaffee„lubię kawę”Sie mag ihn nicht„ona go nie lubi” To forma na trwałe upodobanie.

Möchten wygląda jak osobny czasownik i tak się go używa, choć historycznie to tryb przypuszczający od mögen – dokładnie jak polskie „chciałbym”. Mówisz go, gdy coś zamawiasz, o coś prosisz albo wyrażasz życzenie na teraz: Ich möchte einen Kaffee „poproszę kawę”. Ich will einen Kaffee jest poprawne, ale brzmi jak żądanie – tak samo jak polskie „chcę kawę” przy ladzie.

Warto raz zestawić formy obok siebie: ich mag, du magst, er mag i ich möchte, du möchtest, er möchte. Obie zachowują wzór czasowników modalnych: brak końcówki w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej. A „lubię gotować” mówi się zwykle inaczej: Ich koche gern.