Öğrenme yolu
Dilbilgisinin 108 konusu, birbirini desteklediği sırayla — 1'den 108 sayısına kadar numaralı.
İlerlemen tek bakışta
Her yaprak bir kategori: kolay konular içte, zor olanlar dışta. Yalnızca bir yaprağın konularını görmek için ona dokun.
Şu an hangi seviyedesin?
- A1Kendini tanıtmak, soru sormak, gündelik şeyleri söylemek.
- Alfabe ve harf harf söylemeTanıdık harfler, dört yeni harf ve adı farklı olan birkaç harf.
- Ünlüler, Umlaut ve ei/ieHer ünlü uzun ya da kısa olabilir ve yazı çoğu zaman hangisi olduğunu gösterir.
- Ünsüzler: w, v, z, s, j ve hTanıdık harfler, ama Türkçede başka bir sesi gösteren harfler.
- ch, sch, sp, st ve sertleşen sonlarch için iki ses, sp ve st başında „ş“ ve sertleşen son sesler.
- Vurgu, büyük harf ve keskin sVurgu çoğu zaman ilk hecede, aksan işareti yok ve her isim büyük harfle.
- Hâllere genel bakışBir ismin yapabileceği dört iş, dört ek takımı — ve hepsinden önce öğrenmeye değer tek bir tablo.
- Belirli artikelOn altı işi yapan altı kelime — tablonun gösterdiğinden daha az biçim.
- Şimdiki zamanGövdeye dört ek — ve Türkçedeki -yor ile geniş zamanın işini tek bir zaman görür.
- Fiil ikinci sıradaFiilin önünde tek bir öge — hangisini istersen, ama yalnızca bir tane.
- Altı kip fiiliEk yerine fiil: kip fiili ikinci sırada, asıl fiil zu olmadan sonda.
- Üç cinsiyetŞeyin değil, kelimenin bir özelliği.
- Akkusativ isteyen edatlarBeş kelime, tek hâl, istisna yok — bir satır olarak ezberlemeye değer.
- Sayılar, tarih ve saatÜç düzenli sistem — ve üçü de Türkçeden farklı bir yönde işler.
- Yalın hâl (Nominativ)İşi yapan — ve fiilin uyduğu tek isim.
- ein, kein ve iyelik sözcükleriDokuz kelimenin paylaştığı tek bir düzen — ve hiçbir şey söylemediği üç hücre.
- PerfektKonuşulan Almancanın geçmişi: haben ya da sein, sonda da Partizip II.
- sein ve habenDüzensiz, kaçınılmaz ve iki kez gerekli: hem fiil olarak hem de geçmiş zamanın yardımcı fiili olarak.
- Kişi zamirleriHer birinin üç hâli var ve Dativ biçimleri sandığından çok daha sık kullanılır.
- sein fiilinden sonra sıfatsein, werden ve bleiben fiillerinden sonra sıfat hiç değişmez — önce bu konumu öğren.
- Soru cümleleriSoru eki yok — fiil yer değiştirir, o kadar.
- Olumsuzluk: „kein“ mi, „nicht“ miİsim kein alır. Geri kalan her şey nicht alır. Bütün karar bu.
- Belirtme hâli (Akkusativ)Tek bir artikel değişir ve Akkusativin neredeyse tamamı bu tek değişimdir.
- Kaynaşmış biçimler: „im, zum, am“Kısaltma değil, olağan söyleyiş olan on kadar kaynaşmış biçim.
- mögen ve möchten„Severim“ ile kibar „isterim“ — biri sürekli bir zevk, öteki şimdiki bir istek.
- ÇoğulVarsayılan bir ek yok. Çoğul, tıpkı cinsiyet gibi, isimle birlikte öğrenilir.
- Dativ isteyen edatlarGündelik Almancanın büyük kısmını taşıyan yedi edat — ve onlarla gelen kaynaşmış biçimler.
- Yazım ve okunuşAlmanca yazım neredeyse düzenlidir; birkaç kuralı bilince yazılan kelime nasıl okunacağını söyler.
- Ayrılabilen fiillerFiil ikinci sıraya geçer, ön eki cümlenin sonunda kalır — Türkçede böyle bir şey yoktur.
- Talimat vermekÜç emir biçimi: Biri zamirini korur, ikisi düşürür.
- Yönelme hâli (Dativ)Kime, kimin için — ve sabit bir edat listesiyle sabit bir fiil listesinden sonra.
- İyelik sözcükleri: mein, dein, sein, ihrHepsi ein gibi çekilen yedi iyelik sözcüğü — ve hem „onun“, hem „onların“, hem de kibar „sizin“ anlamına gelen tek bir kelime.
- A2Olanları anlatmak ve sırada ne olduğunu söylemek.
- Gelecek zaman (Futur I)Türkçedeki -ecek her yerde kullanılır; Almancada gelecek çoğu zaman şimdiki zaman ve bir zaman sözcüğüdür.
- İki hâlli edatlar: in, aufKonum için Dativ, hareket için Akkusativ — dokuzunu birden çözen tek bir soru.
- Güçlü fiillerÜnlüsü değişen fiiller: mastar, Präteritum ve Partizip II birlikte ezberlenir.
- Birleşik isimlerNe olduğunu anlamak için son parçayı, hangisi olduğunu anlamak için öncekileri oku.
- Dönüşlü zamirlerAlmanca fiillerin büyük bir grubu bir zamir taşır — Türkçede çoğu zaman bir ek, bazen de hiçbir şey.
- Karşılaştırma ve üstünlük biçimiTürkçe „daha“ ve „en“ sözcüklerini önüne koyar; Almanca eki sıfatın kendisine takar, sıfat ne kadar uzun olursa olsun.
- „dass, weil, wenn“: fiil sondaEn sık üç bağlaç ve üçünün de yarattığı tek bir yer.
- „nicht“ nerede dururBütün cümle için geç, yalnızca bir sözcüğü olumsuzlamak için o sözcüğün hemen önünde.
- Zorunda değil mi, yasak mı: müssen ve dürfenmuss nicht „zorunda değil“, darf nicht „yasak“ demektir — ve Türkçedeki -memeli ikincisine denk gelir.
- Artikelsiz isimlerMeslekler, milliyetler, maddeler ve soyut isimler çoğu zaman artikelsiz durur — Türkçede olduğu gibi.
- Orta alan: bilinen önce, yeni sonraSerbest değil, ama kalıpla değil bir ilkeyle sıralanır: bilinen öne, yeni arkaya.
- Şimdiki zamanın kapsadıklarıŞu an, her zaman, plan ve „-dır“ ile süren şey — hepsi tek bir zamanla.
- Bir yere gitmek: „nach“, „zu“, „in“, „auf“Varılacak yer için dört edat; hangisinin geleceğine yerin türü karar verir.
- Perfekt’te haben mı, sein miTürkçede hiç sorulmayan bir soru: fiil hareket ya da değişim mi bildiriyor?
- Kibar rica: könnten, würdenTürkçede kibarlığı „siz“ taşır; Almancada Sie yetmez, fiil de Konjunktiv’e geçer.
- Emir kipiÜç biçim: du, ihr ve Sie için — Türkçedeki „gel“ ve „gelin“ gibi, ama bir tane daha.
- Dativ isteyen fiillerTek nesnesi Dativde olan kısa bir fiil listesi — bir kısmı Türkçeyle örtüşür, bir kısmı örtüşmez.
- Küçültme: -chen ve -leinBir ismi küçülten, nötr yapan ve bazen anlamını tamamen değiştiren iki ek.
- Belgisiz zamirler: jemandBelli olmayan kişiler ve şeyler için küçük bir zamir grubu — ve bazılarının hâlâ taşıdığı ekler.
- Karşılaştırma: so … wie, alsEşitlik için so … wie, fark için als — Türkçedeki „kadar“ ve „-den“ gibi.
- Ne zaman: „als“, „wenn“, „wann“Türkçenin „-dığında“sının karşılığı üç sözcük ve aralarını tek bir soru ayırır: geçmişte bir kez mi, tekrar tekrar mı?
- „doch“ ile cevap vermekAlmancada Türkçede tek sözcükle karşılığı olmayan üçüncü bir cevap sözcüğü var ve onu atlamak gerçekten belirsiz kalır.
- Hitap: „sen“ mi, „siz“ mi?Türkçedeki „sen“ ve „siz“ ayrımı Almancada da var — ama çoğul ile kibarlık iki ayrı kelimeye ayrılır.
- Bir yerde olmak: „in“, „an“, „auf“, „bei“Konum için dört edat — ve Almancanın „birinin evinde, yanında“ için kullandığı edat.
- Zaman edatları: seit, vor, in, abTürkçenin sözcüğün arkasına koyduğu -dır, önce, sonra, için — Almancada hepsi önde ve bir hâlle.
- sollen: talimat ve duyulanBaşkasının isteği, bir öneri ve bir söylenti — üçü de sollen ile, sonuncusu Türkçedeki -mış gibi.
- İşaret sözcükleri: dieser, derAlmanca dieser ile gösterir — ama çoğu zaman vurgulu bir der ile, ki konuşanların gerçekten söylediği budur.
- İlk sıraFiilin önüne tam olarak bir öge gelir — ve hangisini seçtiğin bir formalite değil, bir karardır.
- Ayrılamayan fiiller: be-, ver-Sekiz ön ek fiile yapışık kalır, vurgu almaz ve Perfekt’te ge- istemez.
- Cinsiyeti ekten tahmin etmekYaklaşık bir düzine ek cinsiyeti doğrudan belirler ve kelime hazinesinin büyük bir kısmını kapsar.
- Soru sözcükleri: wer, wen, wemwer tıpkı der gibi hâle göre değişir ve „hangi“ sorusunu soran iki ayrı kelime var.
- Zarf olarak sıfatAlmancada sıfat hiç değişmeden zarf olur — Türkçedeki „hızlı araba“ ve „hızlı sürüyor“ gibi.
- Neden bildirmek: „weil“, „da“, „denn“„Çünkü“ için üç sözcük ve her biri fiili başka bir yere koyar.
- Henüz değil, artık değil: „noch nicht“Bir olumsuzluğu zamana yerleştiren dört küçük sözcük — ve her birinin tam bir karşıtı var.
- Bir yerden gelmek: „aus“ ve „von“İçindeysen aus, yalnızca yanındaysan von — in ve zu ikilisinin aynadaki görüntüsü.
- Partizip II yapımıge- başa, -t ya da -en sona — ve bunun bozulduğu üç durum.
- B1Bağlantıları açıklamak, gerekçe göstermek, olanları aktarmak.
- Edat isteyen fiillerFiil kendi edatını seçer, edat da hâli seçer — Türkçedeki „-i beklemek“, „-e kızmak“ gibi, ama ayrı sözcüklerle.
- İlgi cümleleriİlgi zamiri artikele benzer, cinsiyetini bir cümleden, hâlini öbür cümleden alır ve hiçbir zaman atlanamaz.
- Zayıf eril isimlerBiri dışında her hâlde -n alan küçük bir eril grup — ve her gün kullandığın kelimeler.
- Kişisiz zamirler: man, esBiri herkesin yerini tutar; öbürü hiç kimsenin yerini tutmaz ve yalnızca cümlede bir yeri doldurur.
- Bağlayıcı zarflar: deshalb, trotzdemCümleleri bağlayan ve birinci sıraya geçen zarflar — o zaman fiil öznenin önüne geçer.
- Tamlayan hâli (Genitiv)Yazı dili kullanır; konuşma dili çoğu zaman yerine von + Dativ kullanır.
- Sıfat ekleriÜç tablo yerine tek bir ilke: Artikel neyi söylemediyse ek onu söyler.
- PräteritumHaberlerin, hikâyelerin ve mektupların tek sözcüklük geçmişi — konuşmada yalnızca birkaç fiilde.
- Konjunktiv IIGerçek olmayan koşul, öğüt ve kibarlık için tek bir kip.
- Genitiv isteyen edatlarYazı dilinin edatları — ve konuşmanın çoktan başka yola saptığı açık bir örnek.
- Cümle paranteziFiil cümleyi açar, bir parça kapatır — ve geri kalan her şey aralarında yaşar.
- Olumsuz sözcükler: „nie“, „nichts“Bir cümlede tek olumsuzluk — Almanca onları üst üste koymaz ve her olumlu sözcüğün olumsuz bir ikizi vardır.
- Hep dönüşlü olan fiillerZamiri olmadan var olmayan fiiller — Türkçede çoğu zaman „-n-“ ya da „-l-“ ekinin yaptığı iş.
- Dolaylı sorular ve „zu“ cümleleriBir cümlenin içindeki soru artık soru değildir — ve kendi öznesi olmayan bir cümle zu alır.
- İsimleştirme: „das Essen“Her mastar nötr bir isme dönüşebilir, her sıfat da hâlâ ek alan bir isme.
- İlgi ve işaret zamirleriAynı altı kelime artikel, ilgi zamiri ve ismin yerini tamamen alan işaret zamiri olarak çalışır.
- Büyük harfAlmanca bütün isimleri büyük harfle yazar — zor olan, neyin isim sayıldığına karar vermektir.
- zu ile ve zu olmadan mastarÇoğu fiil ikinci fiili zu ile bağlar; kip fiilleri ve birkaç fiil çıplak mastar ister.
- İkinci fiili olmayan kip fiilleriAsıl fiil açıksa düşer — ve cümle eksik değil, tamamdır.
- werden ile edilgen çatıwerden + Partizip II: Türkçedeki „yapılıyor“, „yapıldı“, „yapılmalı“.
- Bir cümlede iki nesneKişi Dativde, şey Akkusativde — hangisinin önce geleceği ise isim mi zamir mi olduklarına bağlı.
- Almancanın artikel istediği yerlerSoyut isimler, mevsimler, öğünler ve vücut bölümleri artikel alır — meslekler ise artikelini kaybeder.
- İsim olarak kullanılan sıfatlarAlmanca bir sıfatı büyük harfle isim yapar — ama sıfat eklerini her zaman korur.
- Bağlaçlar ve sözcük dizilişiBeş bağlaç hiçbir şeyi değiştirmez; geri kalan her biri fiili sona gönderir.
- Birleşik isimlerde bağlantı -s- ve -n-Birleşik ismin iki yarısı arasında beliren -s ve -n ve ne olmadıkları.
- „es“ zamiri ve kullanımlarıHiçbir şeyi karşılamayan bir özne, kaybolan bir yer tutucu ve herkesin gerektiği bir kalıp: es gibt.
- Virgül nereye gelirAlmancada virgül nefese göre değil, dilbilgisine göre konur: Her yan cümle virgülle ayrılır.
- Karışık fiiller: bringen, brachteZayıf fiillerin -t ekini ve güçlü fiillerin ünlü değişimini birlikte taşıyan küçük bir grup.
- Amaç: „um … zu“, „damit“Amacı söylemenin iki yolu var ve hangisini seçeceğine tek bir kural karar verir: İki yarının öznesi aynı mı?
- PlusquamperfektTürkçedeki -mişti’nin Almancası: hatte ya da war ve Partizip II.
- würde + mastarHer fiille çalışan, konuşmanın olağan Konjunktiv’i — Türkçedeki -ırdı gibi.
- Fiile bağlı edatlarEdat fiilin parçasıdır, hâli o belirler ve Türkçedeki ekle neredeyse hiç örtüşmez.
- Zarfların sırası: TeKaMoLoBirkaç tümleç bir araya gelince Almancanın varsayılan bir sırası vardır: ne zaman, neden, nasıl, nerede.
- Olumsuzluk ekleri: „un-“, „-los“Bir sözcüğün karşıtını kurmanın dört yolu ve -los ile -frei arasındaki fark.
- Genitiv yerine von + DativKonuşma dili Genitivin yerine von + Dativ kullanır, yazı dili kullanmaz.
- Artikelsiz sıfatÖnünde artikel yoksa artikelin işini sıfat yapar: kaltes Wasser, guter Wein.
- Yabancı kökenli kelimeler ve çoğulları-s çoğulu ödünç kelimelere aittir; Yunanca ve Latince kelimeler kendi eklerini korur.
- Tek başına iyelik zamirleri: meinsArkasından isim gelmeyince iyelik sözcüğü der eklerini alır — Türkçedeki „-ki“ gibi.
- İki parçalı bağlaçlar: ya … ya da, ne … ne deİki seçeneği ya da iki toplamı çerçeveleyen beş çift — Türkçede hepsinin bir karşılığı var.
- Kişisiz fiiller: es regnetHiçbir şey ifade etmeyen bir özne ve yönelme hâlinde (Dativ) duran bir kişi.
- Koşul cümleleri: „wenn“ ve „falls“„-se“ için iki sözcük, biri aynı zamanda „-ince“ demek — ve sözcüğü tamamen atan üçüncü bir biçim.
Varış noktası: dilbilgisinin tamamı
108 konu, ilk cümlelerden son rötuşlara kadar.
Yol nasıl okunur. Her nokta bir dilbilgisi konusu; tıklayınca açılır. Noktanın rengi alanını, yolun rengi zorluğu gösterir — üstte yeşil ve kolay, altta koyu kırmızı ve zor. Bir seviyenin içinde alanlar birbirini izler, ama bu sırayla gitmek zorunda değilsin: bir zamanı ve başka bir alandan bir konuyu yan yana çalışabilirsin.
Her konu sayfasında, konunun ne kadar oturduğunu işaretleyebilirsin — anlaşıldı ya da henüz emin değilim. Yol bunu burada gösterir ve sıradaki açık konuyu vurgular.
İlerlemen yalnızca tarayıcında saklanır. JavaScript olmadan da bütün konular listelenir, yalnızca ilerlemen görünmez.
İlerlemen tek bakışta