Przejdź do treści
EveryLingua Wszystkie językiSłownik
PL
DEDeutschENEnglishESEspañolFRFrançaisITItalianoPTPortuguêsHIहिन्दीZH中文JA日本語KO한국어TRTürkçePLPolski

B1

Niemiecki B1: Samodzielność

Na poziomie B1 mówienie przestaje być ciągiem osobnych zdań. Opinia przychodzi razem z uzasadnieniem, historia ma początek i koniec, a nieporozumienie da się wyjaśnić bez niczyjej pomocy.

Błędy nadal się zdarzają, ale nie przeszkadzają już w zrozumieniu. To poziom, na którym język staje się przydatny w pracy.

Czasy i Konjunktiv4

Czasy

2
B1Präteritum (czas przeszły prosty)Czas przeszły książek i sprawozdań — i kilku czasowników, które używają go także w mowie.B1Plusquamperfekt (czas zaprzeszły)„hatte” albo „war” i imiesłów — dla tego, co już się stało, gdy wydarzyło się coś innego.

Konjunktiv

2
B1Konjunktiv IIJeden tryb na nierzeczywisty warunek, radę i uprzejmość.B1„würde” + bezokolicznikGotowy Konjunktiv II dla każdego czasownika — używany tam, gdzie własnej formy nie dałoby się rozpoznać, i nie tam, gdzie się da.

Czasowniki: odmiana, modalne, strona bierna7

Czasownik: czas teraźniejszy i temat

5
B1Czasowniki ze stałym przyimkiemPrzyimek należy do czasownika i uczysz się go razem z nim – jak polskie „czekać na”.B1Czasowniki zawsze zwrotneJak polskie „się” – tylko że niemiecki zaimek zmienia się z osobą: mich, dich, sich, uns, euch, sich.B1Bezokolicznik z „zu” i bezWiększość czasowników wymaga zu przed kolejnym bezokolicznikiem. Polski nie ma takiego słowa w ogóle.B1Czasowniki mieszane: „bringen”, „brachte”Końcówka jak u słabych (-te, -t), samogłoska zmienia się jak u mocnych: bringen – brachte – gebracht.B1Czasowniki bezosobowe: „es regnet”Tam, gdzie polski nie ma podmiotu („pada”, „zimno mi”), niemiecki wstawia es albo stawia osobę w celowniku.

Czasowniki modalne

1
B1Czasownik modalny bez drugiego czasownikaNiemiecki pozwala czasownikowi modalnemu stać samemu, gdy brakujący czasownik jest oczywisty.

Strona bierna

1
B1Strona bierna z „werden”werden + Partizip II: polskie „jest robione”, „zostało zrobione”, „musi zostać zrobione”.

Przypadki, rzeczowniki i rodzajniki17

Cztery przypadki

3
B1Dopełniacz (Genitiv)Używany w piśmie; w mowie zwykle zastępuje go von z celownikiem.B1Dwa dopełnienia w jednym zdaniuOsoba w celowniku, rzecz w bierniku – a kolejność zależy od tego, czy to rzeczowniki, czy zaimki.B1Zamiast dopełniacza: von z celownikiemMówiony niemiecki zastępuje Genitiv przez von z celownikiem, pisany nie.

Rzeczowniki: rodzaj, liczba mnoga, złożenia

4
B1Słabe rzeczowniki męskieMała grupa rzeczowników męskich, które we wszystkich przypadkach oprócz jednego dostają -n — i to słowa używane codziennie.B1Nominalizacja: „das Essen”Każdy bezokolicznik może stać się rzeczownikiem nijakim, a każdy przymiotnik — rzeczownikiem, który dalej ma końcówki.B1Łączniki -s- i -n- w złożeniach-s i -n, które pojawiają się między dwiema częściami złożenia, i to, czym nie są.B1Słowa obce i ich liczba mnogaLiczba mnoga na -s należy do zapożyczeń; słowa greckie i łacińskie zachowują własne końcówki.

Rodzajniki

1
B1Gdzie niemiecki wymaga rodzajnikaRzeczowniki abstrakcyjne, pory roku, posiłki i części ciała dostają rodzajnik — a zawody go tracą.

Zaimki

4
B1Zaimki bezosobowe: man, esGdzie polski mówi „się” albo opuszcza podmiot, niemiecki ma man albo es.B1Zaimki względne i wskazująceder, die, das to nie tylko rodzajniki: samodzielnie wskazują jak polskie „ten”, a w zdaniu podrzędnym łączą jak „który”.B1Zaimek es i jego zastosowaniaSłowo, które często nic nie znaczy i bez którego zdanie jest niekompletne.B1Zaimki dzierżawcze samodzielnie: meinsBez rzeczownika za sobą zaimek dzierżawczy bierze końcówkę rodzajnika — inaczej niż polskie „mój”, które się nie zmienia.

Przyimki

2
B1Przyimki z dopełniaczem (Genitiv)Rejestr niemieckiego pisanego — i wyraźny przypadek, w którym mowa już poszła dalej.B1Przyimki przy czasownikachPrzyimek należy do czasownika i ustala przypadek — czasem jak po polsku, często zupełnie inaczej.

Przymiotniki

3
B1Końcówki przymiotnikówZamiast trzech tabel jedna zasada: końcówka mówi to, czego nie powiedział rodzajnik.B1Przymiotniki jako rzeczownikiNiemiecki robi z przymiotnika rzeczownik wielką literą — ale przymiotnik zachowuje swoje końcówki.B1Przymiotnik bez rodzajnikaGdy przed przymiotnikiem nie ma rodzajnika, przymiotnik robi jego pracę: kaltes Wasser, guter Wein.

Budowa zdania9

Szyk zdania

2
B1Nawias zdaniowyCzasownik odmieniony otwiera nawias na drugim miejscu, druga część czasownika zamyka go na końcu.B1Kolejność określeń: TeKaMoLoW środku zdania: czas, przyczyna, sposób, miejsce – temporal, kausal, modal, lokal.

Zdania podrzędne

5
B1Zdania względneZaimek względny wygląda jak rodzajnik, rodzaj bierze z jednego zdania, przypadek z drugiego i nigdy nie można go pominąć.B1Pytania zależne i zdania z „zu”Pytanie wewnątrz zdania przestaje być pytaniem – a zdanie bez własnego podmiotu dostaje zu.B1Spójniki i szyk zdaniaPięć spójników nic nie zmienia; każdy inny wysyła czasownik na koniec.B1Cel: „um … zu” i „damit”Dwa sposoby na podanie celu i jedna reguła wyboru: czy obie części mają ten sam podmiot.B1Warunek: „wenn” i „falls”Dwa słowa na „jeśli”, z których jedno znaczy też „kiedy” – i trzecia forma, która obywa się bez słowa.

Przeczenie

2
B1Słowa przeczące: „nie”, „nichts”, „niemand”nie, nichts, niemand, nirgends same przeczą zdaniu – drugie przeczenie obok nich nie jest potrzebne.B1Przeczenie w słowie: „un-”, „-los”, „-frei”un- to polskie „nie-”, -los i -frei to „bez-” – ale -los mówi o braku, -frei o korzyści.

Styl i szczegóły4

Szlify i pisownia

4
B1Słowa łączące: „deshalb”, „trotzdem”Przysłówki, które łączą zdania i zajmują pierwsze miejsce – więc czasownik staje przed podmiotem.B1Wielkie literyNiemiecki pisze wielką literą każdy rzeczownik – a trudność polega na tym, żeby rozpoznać, co nim jest.B1Gdzie stawia się przecinekNiemiecki przecinek jest gramatyczny, nie rytmiczny – zupełnie jak polski.B1Spójniki dwuczęściowe: „entweder … oder”, „weder … noch”Pięć par, które zestawiają dwie możliwości albo dwa dodatki – a pierwsza część decyduje o szyku, gdy otwiera zdanie.

Ćwicz tylko poziom B1