ข้ามไปที่เนื้อหา
EveryLingua พจนานุกรมทุกภาษา
TH

ไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่นพร้อมแบบฝึกหัด ครบตั้งแต่ A ถึง Z

139 หัวข้อใน 14 หมวด แต่ละหัวข้อมีระดับ คำอธิบายเป็นภาษาไทย ประโยคตัวอย่างพร้อมคำแปล จุดที่ผู้พูดภาษาไทยมักพลาดเป็นพิเศษ และแบบฝึกหัดของตัวเอง

ตัวอักษรและประโยคพื้นฐาน

16 หัวข้อ · N5–N4

ฮิรางานะ คาตากานะ คันจิ ประโยค “X คือ Y” ด้วย です การถาม นี่และนั่น การมีอยู่ การนับ และเวลา

คำช่วย: は が を に で

13 หัวข้อ · N5–N3

หัวเรื่องและประธาน กรรม เวลาและสถานที่ จากและถึง เพียง ก็ และการเน้น

รูปของกริยาและคำคุณศัพท์

48 หัวข้อ · N5–N3

รูป ます รูป て อดีต การปฏิเสธ ความสามารถ ความต้องการ การให้และการรับ กรรมวาจก และการใช้ให้ทำ

การเชื่อมประโยคและเงื่อนไข

33 หัวข้อ · N5–N3

แต่ เพราะ แม้ว่า เมื่อ ก่อนและหลัง ถ้า ต่อให้ คงจะ และได้ยินมาว่า

ความสุภาพและสำนวนตายตัว

29 หัวข้อ · N4–N3

รูปธรรมดาและรูปสุภาพ กริยายกย่องและถ่อมตน โครงสร้างตายตัว และภาษาเขียน

สำนวน (N3)23

  1. わけだ: มิน่าล่ะ ก็เลยเป็นอย่างนี้N3
  2. ところ: กำลังจะ กำลังอยู่ระหว่าง เพิ่งจะN3
  3. うちに: ตราบที่ยังเป็นอยู่N3
  4. ばかり: เพิ่งจะ และ เอาแต่N3
  5. ば〜ほど: ยิ่ง…ยิ่ง…N3
  6. ずに: โดยไม่ทำN3
  7. として: ในฐานะN3
  8. について และ にかんして: เกี่ยวกับเรื่องอะไรN3
  9. によって: ตาม โดย เนื่องจากN3
  10. にとって: สำหรับ ในมุมมองของN3
  11. ものだ และ もの: เป็นธรรมดา เคย ก็มัน…นี่นาN3
  12. かわりに: แทนที่จะ และ แลกกับN3
  13. ほど และ くらい: ประมาณ ถึงขนาด ไม่…เท่าN3
  14. おかげで และ せいで: ด้วยความช่วยเหลือของ เพราะความผิดของN3
  15. まま: ทั้งอย่างนั้น ปล่อยไว้อย่างนั้นN3
  16. たとたん(に): ทันทีที่N3
  17. っぽい, がち, ぎみ: ดูเหมือน มักจะ ค่อนไปทางN3
  18. べき: ควร ต้องN3
  19. とおり(に): ตามที่ ตรงตามที่N3
  20. くせに: ทั้ง ๆ ที่… (และฉันหงุดหงิด)N3
  21. てたまらない, てしかたがない: จนทนไม่ไหว มากเหลือเกินN3
  22. につれて, にしたがって: เมื่อสิ่งหนึ่งเปลี่ยนN3
  23. わりに และ にしては: สำหรับ เมื่อเทียบกับN3

ตัวอักษรและประโยคพื้นฐาน

การเขียนภาษาญี่ปุ่น

6 หัวข้อ

ประโยคภาษาญี่ปุ่นทั่วไปใช้อักษรสามชนิดพร้อมกัน: คันจิสำหรับคำที่แบกความหมาย ฮิรางานะสำหรับไวยากรณ์ที่ล้อมคำเหล่านั้น และคาตากานะสำหรับคำที่ยืมมาจากภาษาอื่น ประโยค 私(わたし)はコーヒーを飲(の)みます มีครบทั้งสามชนิด บทนี้ดูทีละชนิด แล้วจึงดูสิ่งที่มีแต่ในภาษาเขียน ได้แก่ เครื่องหมายบอกความยาวที่เปลี่ยนคำ ตัวคะนะที่ตามหลังคันจิ และหน้ากระดาษที่ไม่มีช่องว่างระหว่างคำและอาจเรียงจากบนลงล่าง ในเว็บนี้ประโยคภาษาญี่ปุ่นทุกประโยคมีคำอ่านอยู่เหนือคันจิและโรมาจิอยู่ใต้ทุกคำ จึงไม่มีอะไรต้องรอให้รู้คันจิก่อน

N5ฮิรางานะอักษร 46 ตัวที่เขียนเสียงทั้งหมดของภาษาญี่ปุ่น กับเครื่องหมายเล็ก ๆ สองอันที่ทำให้มีเสียงเพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัว N5คาตากานะเสียงชุดเดียวกับฮิรางานะแต่ลายเส้นแข็งกว่า ใช้กับคำต่างชาติ ชื่อต่างชาติ และการเน้น N5คันจิและคำอ่านอักษรที่แบกความหมาย เกือบทุกตัวมีคำอ่านของญี่ปุ่นเองและคำอ่านที่มาจากจีนอย่างละแบบ และฟุริงานะที่บอกว่าอ่านแบบไหน N5สระเสียงยาวและคะนะตัวเล็กในภาษาญี่ปุ่น เสียงที่ยืดออกไปอีกหนึ่งจังหวะคือคำอีกคำหนึ่ง และการเขียนแสดงทุกจังหวะ N4โอะคุริงานะและคำที่เขียนด้วยคะนะตรงไหนที่คำเลิกเป็นคันจิแล้วกลายเป็นคะนะ และทำไมบางคำจึงเขียนเป็นคะนะทั้งคำ N4เครื่องหมายวรรคตอน ช่องว่าง และทิศทางจุดที่เป็นวงกลมเล็ก เครื่องหมายคำพูดที่เป็นมุมฉาก ไม่มีช่องว่างระหว่างคำ และหน้ากระดาษที่อาจเรียงจากบนลงล่าง

ประโยคพื้นฐาน

10 หัวข้อ

ประโยคภาษาญี่ปุ่นประโยคแรกที่เกือบทุกคนเรียนคือ 私(わたし)は学生(がくせい)です และประโยคนี้ก็แสดงรูปแบบของทุกอย่างที่ตามมาแล้ว คือหัวข้อมาก่อน มี は กำกับ แล้วจึงตามด้วยสิ่งที่เป็นใจความ บทนี้สร้างขึ้นบนรูปแบบเดียวนี้ ได้แก่ การถาม การปฏิเสธ การเชื่อมคำนามสองคำ การบอกว่า “ก็เหมือนกัน” การชี้สิ่งของและสถานที่ และการบอกว่ามีอะไรอยู่ที่ไหน ยังไม่ต้องใช้ตัวลงท้ายกริยาเลยสักตัว และทุกอย่างใช้ได้ทุกวัน

N5X は Y です: X เป็น Yหัวข้อ แล้ว は แล้วสิ่งที่เป็น แล้ว です N5คำถามด้วย かเติม か ท้ายประโยคบอกเล่า วางคำถามไว้ตรงที่คำตอบจะอยู่ แล้วไม่ต้องย้ายอะไรอีก N5ไม่ใช่ เคยเป็น และเคยไม่ใช่じゃありません หรือ ではありません แปลว่า “ไม่ใช่” でした แปลว่า “เคยเป็น” และสองอย่างรวมกันแปลว่า “เคยไม่ใช่” N5の ระหว่างคำนามสองคำA の B: B ที่เป็นของ A มาจาก A หรือเป็นประเภทหนึ่งของ A เรียงลำดับนี้เสมอ N5も: ก็ เหมือนกัน และไม่…เหมือนกันも แทน は が หรือ を และเพิ่มความหมาย “ก็” も…も แปลว่า “ทั้งสอง” และเมื่อปฏิเสธแปลว่า “ไม่ทั้งสอง” N5นี่ นั่น และโน่นこれ それ あれ และ どれ ใช้ตัวเดียวได้ ส่วน この その あの และ どの ต้องมีคำนามตามหลัง N5ที่นี่ ที่นั่น และที่ไหนここ そこ あそこ และ どこ สำหรับสถานที่ こちら เป็นรูปสุภาพ และตำแหน่งสร้างด้วย の N5มี: ある และ いるある สำหรับสิ่งของ いる สำหรับคนและสัตว์ และลำดับคำสองแบบตามว่าอะไรเป็นข้อมูลใหม่ N5การนับสิ่งของ: ลักษณนามตัวเลขอยู่ตัวเดียวหน้าคำนามไม่ได้ ต้องมีลักษณนามตามชนิดของสิ่งของ และคู่นี้มักอยู่หลังคำนาม N5เวลา วัน และวันที่ในประโยคเวลานาฬิกา วันในสัปดาห์ หรือวันที่ใช้ に คำอย่าง “วันนี้” “พรุ่งนี้” ไม่ใช้ ごろ คือ “ราว ๆ” สำหรับจุดเวลา ぐらい สำหรับปริมาณ

คำช่วย: は が を に で

คำช่วย

13 หัวข้อ

ภาษาไทยรู้ว่าใครทำอะไรกับใครจากกริยา คำบุพบท (“ที่” “กับ” “ของ”) และเหนือสิ่งอื่นคือลำดับคำ: “หมากัดผู้ชาย” กับ “ผู้ชายกัดหมา” เป็นคนละประโยค ภาษาญี่ปุ่นรู้จากคำช่วย คือคำสั้น ๆ ที่วางหลังคำนาม และบอกว่าคำนามนั้นทำหน้าที่อะไรในประโยค: は สำหรับหัวเรื่อง が สำหรับประธาน を สำหรับกรรมตรง に สำหรับจุดหมาย で สำหรับสถานที่ของการกระทำ เพราะคำช่วยเป็นตัวบอกหน้าที่ ลำดับของส่วนต่าง ๆ ก่อนกริยาจึงเปลี่ยนได้โดยความหมายไม่เปลี่ยน และการเลือกคำช่วยผิดเป็นข้อผิดพลาดที่เปลี่ยนความหมายมากที่สุด คำช่วยใกล้เคียงกับคำบุพบทของภาษาไทยที่สุด แต่วางไว้หลังคำ ไม่ใช่หน้าคำ

N5は และ が: หัวเรื่องและประธานは ตั้งว่ากำลังพูดถึงอะไร が ชี้ว่าใครหรืออะไรทำบางอย่างหรืออยู่ที่ไหน N5を: กรรมตรงและเส้นทางを บอกสิ่งที่การกระทำตกอยู่กับมัน และพื้นที่ที่การเคลื่อนที่ผ่านหรือทิ้งไว้ข้างหลัง N5に: เวลา จุดหมาย สถานที่に ชี้ไปที่เป้า: ช่วงเวลา จุดหมายปลายทาง ที่ที่สิ่งหนึ่งอยู่ หรือคนที่รับ N5で: สถานที่ของการกระทำและวิธีการで บอกว่าการกระทำเกิดที่ไหน ใช้อะไรเป็นเครื่องมือ ทำจากอะไร และเพราะอะไร N5へ (ไปทาง) และ と (และ, กับ)へ ชี้ทิศทาง と เชื่อมรายการคำนามที่ครบถ้วน หรือบอกคนที่ทำอะไรด้วยกัน N5จาก ถึง ภายใน: から, まで, までにから คือจุดเริ่ม まで คือจุดสิ้นสุด และ までに คือกำหนดเวลาที่สิ่งหนึ่งต้องเกิดก่อน N5や, とか, など: รายการที่ไม่ครบや และ とか ให้ตัวอย่างจากรายการที่ยาวกว่า など แปลว่า “และอื่น ๆ” N5คำลงท้ายประโยค: ね, よ, よねね ขอให้เห็นด้วย よ บอกผู้ฟังเรื่องใหม่ และ よね ตรวจว่าทั้งสองฝ่ายรู้ตรงกัน N4ถามตัวเองออกเสียง: かな และ かしらかな เปลี่ยนประโยคบอกเล่าให้เป็นคำถามที่ถามตัวเองครึ่งหนึ่ง: “สงสัยว่า…” かしら เป็นรูปที่เก่ากว่าและนุ่มกว่า N4だけ, しか และ のみ: เท่านั้นだけ บอกขอบเขตอย่างเป็นกลาง しか กับกริยาปฏิเสธเน้นว่ามีน้อย のみ เป็นรูปภาษาเขียน N4に หรือ で: กริยาไหนใช้ตัวไหนกริยาบางตัววางใครหรืออะไรไว้ที่จุดหนึ่งและใช้ に ตัวอื่นบรรยายกิจกรรมและใช้ で — และภาษาไทยไม่ได้บอกใบ้อะไรเลย N3は และ が อย่างลึกは ยังใช้เปรียบต่างได้ が ยังแปลว่า “คืออันนี้” และในอนุประโยค ประธานใช้ が N3さえ, こそ, でも และ なんか: คำเน้นさえ คือ “แม้แต่” สำหรับกรณีสุดโต่ง こそ คือ “อันนี้ ไม่ใช่อื่น” でも คือ “แม้” หรือ “อะไรทำนองนั้น” ที่นุ่มกว่า และ なんか ลดความสำคัญ

รูปของกริยาและคำคุณศัพท์

กริยา

13 หัวข้อ

กริยาภาษาญี่ปุ่นไม่เปลี่ยนรูปตามบุรุษหรือจำนวน: 食(た)べます แปลได้ทั้ง “ฉันกิน” “เขากิน” และ “พวกเขากิน” สิ่งที่ทำให้กริยาเปลี่ยนคือระดับความสุภาพ การปฏิเสธ กาล และอารมณ์ของประโยค โดยเติมส่วนท้ายต่อจากราก จะใช้รากไหนและไปถึงรากนั้นอย่างไรขึ้นอยู่กับกลุ่มของกริยา จึงต้องเรียนเรื่องกลุ่มก่อน จากนั้นจึงถึงรูปสุภาพ ます และรูป て แล้วจึงถึงรูปธรรมดาที่โครงสร้างอื่นเกือบทั้งหมดสร้างต่อจากมัน

N5กริยาสามกลุ่มกริยาทุกตัวอยู่ในหนึ่งในสามกลุ่ม และกลุ่มเป็นตัวกำหนดทุกรูปที่กริยาตัวนั้นใช้ N5รูป ますรูปสุภาพของกริยาทุกตัว ใช้กับนิสัย ปัจจุบัน และอนาคต N5อดีตแบบสุภาพและการชวนเปลี่ยนส่วนท้ายของ ます เพื่อพูดถึงอดีต เสนอ และชวน N5ไปทำบางอย่างที่ไหนสักแห่งรากของ ます บวก に หน้ากริยาการเคลื่อนที่ บอกว่าไป มา หรือกลับเพื่ออะไร N5รูป てรูปที่เชื่อมกริยา ขอร้องอย่างสุภาพ และรองรับโครงสร้างอื่นอีกหลายสิบแบบ สร้างด้วยกฎที่ขึ้นกับคะนะตัวสุดท้าย N4รูปพจนานุกรมรูปที่กริยามีในพจนานุกรม ในภาษาพูดไม่เป็นทางการ หน้าคำนาม และในโครงสร้างไวยากรณ์เกือบทั้งหมด N4รูปปฏิเสธแบบธรรมดาวิธีพูดว่า “ไม่” ในภาษาธรรมดา: แถว あ ของกริยากลุ่ม う รากของกริยากลุ่ม る และ ない N4อดีตแบบธรรมดารูป て ที่ใช้ た แทน て: อดีตแบบไม่เป็นทางการ และฐานของโครงสร้างทั้งตระกูล N4รูปแสดงความสามารถเปลี่ยนครั้งเดียวเพื่อบอกว่า “ได้”: แถว え + る ในกริยากลุ่ม う られる ในกริยากลุ่ม る และ できる สำหรับ する N4รูปชวนและตั้งใจคู่ของ ましょう ในภาษาธรรมดา: ทำกันเถอะ หรือ ฉันคิดว่าจะทำ N4คำสั่งและคำห้ามคำสั่งห้วน ๆ รูปพจนานุกรมบวก な สำหรับ “อย่า” และ なさい ที่หนักแน่นแต่นุ่มกว่า ซึ่งพ่อแม่และครูใช้ N4คู่กริยาสกรรมและอกรรมกริยาหลายตัวมาเป็นคู่: ตัวหนึ่งสำหรับทำอะไรกับสิ่งของ อีกตัวสำหรับสิ่งของที่เกิดขึ้นเอง N4เริ่ม จบ ทำต่อ: กริยาประสมกริยาตัวที่สองบนรากของ ます บอกว่าการกระทำอยู่ ณ จุดไหน: เริ่ม จบ ทำต่อ หรือเกิดขึ้นทันที

คำคุณศัพท์และคำวิเศษณ์

8 หัวข้อ

คำคุณศัพท์ภาษาญี่ปุ่นไม่ใช่คำคุณศัพท์ภาษาไทยที่เขียนด้วยอักษรอื่น คำเหล่านี้วางไว้หน้าคำนามเสมอ ต่างจากภาษาไทยที่วางไว้ข้างหลัง คำคุณศัพท์ลงท้าย い เช่น 高(たか)い มีกาลและการปฏิเสธของตัวเอง 高(たか)かった แปลว่า “เคยแพง” โดยไม่มีกริยาเลย ส่วนคำคุณศัพท์ชนิด な เช่น 静(しず)か ต้องมี な ก่อนคำนาม และ だ หรือ です ตอนท้าย เหมือนคำนามทุกประการ ทุกเรื่องในบทนี้ ตั้งแต่อดีตจนถึงคำวิเศษณ์ การเปรียบเทียบ “เกินไป” และ “ดูเหมือน” ล้วนลงเอยที่การรู้ว่าคำที่ถืออยู่เป็นชนิดไหนในสองชนิดนี้

N5คำคุณศัพท์ลงท้าย いคำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วย い วางหน้าคำนามได้เลย และจบประโยคได้ด้วยตัวเอง N5คำคุณศัพท์ชนิด なคำคุณศัพท์ที่ทำตัวเหมือนคำนาม: な ก่อนคำนาม だ หรือ です ตอนท้าย N5อดีตและปฏิเสธของคำคุณศัพท์คำคุณศัพท์ชนิด い เปลี่ยนส่วนท้ายของตัวเอง ชนิด な เปลี่ยน だ หรือ です ที่ตามมา N4คำวิเศษณ์ (く, に) และ なる (กลายเป็น)く เปลี่ยนคำคุณศัพท์ชนิด い เป็นคำวิเศษณ์ に ทำอย่างเดียวกันกับชนิด な และทั้งสองต่อกับ なる เพื่อบอกการเปลี่ยนแปลง N4เชื่อมคำคุณศัพท์ด้วย くて และ でくて และ で เชื่อมคำคุณศัพท์กับสิ่งที่ตามมา ตรงที่ภาษาไทยจะใช้ “และ” N5การเปรียบเทียบคำคุณศัพท์ภาษาญี่ปุ่นไม่มีขั้นกว่า より のほうが และ いちばん ทำหน้าที่แทน N4เกินไป ง่าย ยากすぎる แปลว่า “เกินไป” やすい และ にくい แปลว่า “ง่าย…” และ “ยาก…” ทั้งสามต่อกับก้านคำ N4ดูเหมือน: そうそう ต่อกับก้านคำ บอกว่าสิ่งนั้นดูเป็นอย่างไร หรือดูเหมือนจะเกิดอะไรขึ้น จากสิ่งที่มองเห็น

การใช้รูป て

10 หัวข้อ

เมื่อกริยามีรูป て แล้ว จะต่อโครงสร้างได้อีกชุดใหญ่ ต่อ ください เป็นการขอร้อง ต่อ いる หมายถึงกำลังเกิดขึ้น หรือเกิดแล้วและคงสภาพนั้นอยู่ ต่อ もいい หมายถึงทำได้ ต่อ しまう หมายถึงเสร็จสิ้นไปแล้ว และมักมีความเสียดายของผู้พูดปนอยู่ด้วย วิธีสร้างรูป て อยู่ในบทว่าด้วยกริยา ส่วนบทนี้ว่าด้วยสิ่งที่ต่อท้ายรูปนั้น รวมถึงความหมายที่ภาษาไทยปล่อยให้น้ำเสียงหรือคำวิเศษณ์เป็นผู้บอก เช่น “ไว้ก่อน” “เผลอไป” “ลองดู” ซึ่งภาษาญี่ปุ่นใส่ไว้ในกริยาเลย กริยาช่วย いる ある おく みる いく くる และ しまう เขียนด้วยคะนะเมื่อตามหลังรูป て

N5てください: ขอให้ใครทำบางอย่างรูป て บวก ください ใช้ขอให้ใครทำอะไร ส่วน ないでください ใช้ขอให้ไม่ทำ N5ている: การกระทำที่กำลังเกิดหรือสภาพている บอกการกระทำที่กำลังเกิดอยู่ตอนนี้ หรือสภาพที่การเปลี่ยนแปลงซึ่งจบไปแล้วทิ้งไว้ N5てから และ て: ทำสิ่งหนึ่งแล้วตามด้วยอีกสิ่งรูป て เรียงกันเล่าการกระทำตามลำดับ ส่วน てから เน้นว่าสิ่งที่สองรอให้สิ่งแรกจบก่อน N4ทำได้และห้ามทำ: てもいい, てはいけないโครงสร้างสี่แบบที่สร้างบนรูป て และรูป ない สำหรับอนุญาต ห้าม ยกเว้น และบังคับ N4てしまう: เสร็จสิ้น หรือน่าเสียดายてしまう ระบุว่าการกระทำจบสิ้นสมบูรณ์ และมักเป็นสิ่งที่ผู้พูดอยากให้ไม่เกิดขึ้น N4てある: ถูกทำไว้อย่างนั้นโดยตั้งใจてある บอกสภาพที่มีคนสร้างไว้โดยตั้งใจ มักเป็นการเตรียมการ N4ておく: ทำบางอย่างไว้ล่วงหน้าておく หมายถึงทำสิ่งหนึ่งตอนนี้เพื่อให้พร้อมสำหรับภายหลัง หรือปล่อยสิ่งหนึ่งไว้อย่างนั้น N4てみる: ลองทำดูてみる หมายถึงทำบางอย่างเพื่อดูว่าเป็นอย่างไร ไม่ใช่การพยายามให้สำเร็จ N4ていく, てくる: ทิศทางและการเปลี่ยนแปลงていく ชี้ออกจากผู้พูดและต่อไปในอนาคต ส่วน てくる ชี้เข้าหาผู้พูดและเรื่อยมาจนถึงตอนนี้ N4ないで และ なくて: โดยไม่ และ เพราะไม่ないで บอกว่าทำสิ่งหนึ่งอย่างไร หรือทำอะไรแทน ส่วน なくて บอกเหตุผล

การอยากและการตั้งใจ

8 หัวข้อ

ในภาษาญี่ปุ่น ความอยากเป็นเรื่องส่วนตัวในทางไวยากรณ์ たい และ ほしい ใช้บอกความอยากของผู้พูดเอง ส่วนความอยากของคนอื่นต้องใช้รูปอื่น เพราะไม่มีใครรายงานจากในใจของผู้อื่นได้ ภาษาไทยพูดว่า “เธออยากไป” ได้โดยไม่ต้องคิด ภาษาญี่ปุ่นทำเช่นนั้นไม่ได้ ส่วนความตั้งใจมีหลายระดับ ได้แก่ความคิดที่เพิ่งก่อตัว (〜ようと思(おも)う) แผนที่ตกลงแล้ว (つもり) และการตัดสินใจที่ประกาศว่าเสร็จแล้ว ไม่ว่าตัดสินเองหรือมีคนตัดสินให้ (ことにする ことになる)

N5อยากทำ: たいたい ต่อท้ายก้านรูป ます บอกว่าอยากทำอะไร และผันเหมือนคำคุณศัพท์ลงท้าย い N5อยากได้ของ: ほしいほしい บอกว่าอยากได้ของ ส่วนอยากทำอะไรใช้ たい N4อยากให้ใครทำ: てほしいรูป て บวก ほしい บอกว่าอยากให้คนอื่นทำอะไร ถ้าใช้ ないで คืออยากให้เขาไม่ทำ N4ความอยากของคนอื่น: たがる และ ほしがるたがる และ ほしがる บรรยายสิ่งที่คนอื่นอยากในแบบที่เห็นได้จากภายนอก และผันเหมือนกริยาลงท้าย う N4ความตั้งใจและแผน: つもり และ よていつもり บอกสิ่งที่ใครตั้งใจจะทำ よてい บอกสิ่งที่กำหนดไว้ N4คิดจะทำ ลองทำรูปชวนบวก とおもう บอกสิ่งที่กำลังคิดจะทำ บวก とする บอกสิ่งที่ใครพยายามทำหรือกำลังจะทำ N4ことにする และ ことになる: การตัดสินใจことにする เล่าการตัดสินใจของตัวเอง ことになる เล่าสิ่งที่คนอื่นหรือสถานการณ์ตัดสินให้ N4ให้คำแนะนำ: たほうがいいรูป た บวก ほうがいい แปลว่า “ควร…” รูป ない บวก ほうがいい แปลว่า “ไม่ควร…”

การให้และการรับ

4 หัวข้อ

ภาษาไทยมีกริยา “ให้” ตัวเดียว และปล่อยให้สรรพนามบอกทิศทาง ภาษาญี่ปุ่นมีสามตัวคือ あげる くれる และ もらう และการเลือกขึ้นอยู่กับว่าใครให้ ใครรับ และผู้พูดอยู่ฝ่ายไหน กริยาสามตัวเดียวกันนี้ตามหลังรูป て เพื่อบอกว่าใครทำคุณประโยชน์ให้ใคร ภาษาญี่ปุ่นจึงใส่ความรู้สึกขอบคุณไว้ในไวยากรณ์ แต่ละตัวมีกริยาคู่ที่แสดงความเคารพสำหรับผู้ใหญ่ ลูกค้า และคนแปลกหน้า และเมื่อใส่ในคำถามปฏิเสธ จะกลายเป็นวิธีสุภาพในการขอความช่วยเหลือ

กรรมวาจกและการใช้ให้ทำ

5 หัวข้อ

ภาษาไทยสร้างกรรมวาจกด้วย “ถูก” “โดน” หรือ “ได้รับ” และสร้างการใช้ให้ทำด้วย “ให้” “ทำให้” หรือ “ปล่อยให้” ไว้หน้ากริยา ภาษาญี่ปุ่นทำทั้งหมดด้วยคำลงท้าย: られる สำหรับกรรมวาจก させる สำหรับทำให้หรือปล่อยให้ทำ และทั้งสองรวมกัน させられる สำหรับถูกบังคับให้ทำบางอย่าง คำลงท้ายแต่ละตัวเปลี่ยนกริยาเป็นกริยากลุ่ม 2 ตัวใหม่ เมื่อรู้วิธีสร้างรูปแล้วก็รู้วิธีผัน สิ่งที่ยากคือความหมาย กรรมวาจกญี่ปุ่นไม่ได้ใช้เพื่อเปลี่ยนกรรมเป็นประธานมากเท่ากับบอกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นส่งผลกับใคร – จึงสร้างบนกริยา “ฝนตก” ก็ได้ และจึงมักมีความไม่พอใจแฝงอยู่ “ฉันถูกขโมยกระเป๋า” หรือ “ฉันโดนฝน” ของภาษาไทยใกล้กับมันมากกว่ากรรมวาจกทั่วไปในภาษาอื่น ๆ

การเชื่อมประโยคและเงื่อนไข

การเชื่อมประโยค

19 หัวข้อ

ภาษาไทยมักวางประโยคย่อยไว้หลังสิ่งที่มันขึ้นอยู่ด้วย: “หนังสือที่ฉันซื้อ” “ฉันอยู่บ้านเพราะฝนตก” ภาษาญี่ปุ่นทำตรงกันข้ามและทำอย่างสม่ำเสมอ ประโยคที่บรรยายคำนามอยู่หน้าคำนามนั้น เหตุผลอยู่หน้าผลลัพธ์ และประโยคบอกเวลาอยู่หน้าสิ่งที่เกิดขึ้นในเวลานั้น: 昨日(きのう)買(か)った本(ほん) 雨(あめ)が降(ふ)ったから、家(いえ)にいました เกือบทุกประโยคในบทนี้จบด้วยรูปธรรมดา ตามด้วยคำสั้น ๆ ที่บอกว่าเชื่อมกันอย่างไร — から のに とき と ために — และมีเพียงกริยาท้ายประโยคเท่านั้นที่ใส่ความสุภาพ เมื่อรูปนี้คุ้นแล้ว ประโยคภาษาญี่ปุ่นยาว ๆ จะเลิกดูเป็นกำแพง และเริ่มดูเป็นกองบล็อกที่มีกริยาตัวเดียวอยู่บนสุด และไม่ต้องมี “ที่” “ซึ่ง” หรือ “ที่ซึ่ง” เลย ภาษาไทยใช้คำเหล่านี้ตลอด ส่วนภาษาญี่ปุ่นไม่มี

N4ประโยคที่อยู่หน้าคำนามภาษาญี่ปุ่นไม่มี “ที่” “ซึ่ง” หรือ “ที่ซึ่ง” ประโยครูปธรรมดาวางไว้หน้าคำนามที่มันบรรยายได้เลย N4กริยาเป็นคำนาม: の และ ことคำช่วยต้องมีคำนาม กริยาที่ชอบ ลืม หรือได้ยินจึงต้องกลายเป็นคำนามด้วย の หรือ こと ก่อน N4ことがある: บางครั้ง และเคยหลังรูปพจนานุกรม ことがある แปลว่า “บางครั้ง” หลังรูป た แปลว่า “เคย” N5การให้เหตุผลด้วย から และ のでเหตุผลมาก่อน แล้ว から หรือ ので แล้วสิ่งที่ตามมา N5แต่: が และ けどが และ けど เชื่อมสองประโยคที่ดึงไปคนละทาง และทั้งสองใช้เปิดหัวข้ออย่างนุ่มนวลได้ด้วย N5และ แล้ว แต่ ดังนั้น: เชื่อมประโยคเวลาพูดคำสี่คำต้นประโยคเชื่อมประโยคนั้นกับประโยคก่อนหน้า: そして それから でも และ だから N4อีกทั้ง: 〜し〜しし หลังประโยคเพิ่มเหตุผลหนึ่งต่อจากอีกเหตุผล แปลว่า “อีกทั้ง” และเว้นที่ไว้สำหรับเหตุผลที่เหลือ N4การอธิบาย: のです และ んですんです นำเสนอประโยคเป็นคำอธิบายของสิ่งที่เห็น ถูกถาม หรือกำลังจะถาม และเปลี่ยนคำถามเป็น “เกิดอะไรขึ้น” N4のに: ทั้ง ๆ ที่ พร้อมความรู้สึกบ่นのに เชื่อมสิ่งที่ควรเกิดกับสิ่งที่เกิดจริง และให้เห็นความประหลาดใจหรือความไม่พอใจของผู้พูด N4ตอนที่: ときとき เป็นคำนามแปลว่า “เวลา” กาลของกริยาก่อนมันบอกก่อนหรือหลัง ไม่ใช่อดีตหรือปัจจุบัน N4ระหว่าง ขณะที่: あいだ และ あいだにあいだ คือช่วงเวลาที่ต่อเนื่องจากต้นถึงปลาย あいだに คือจุดหนึ่งที่อยู่ที่ใดที่หนึ่งภายในช่วงนั้น N4ก่อนและหลัง: まえに あとで และ てから“ก่อน” ใช้รูปพจนานุกรม และ “หลัง” ใช้รูป た ไม่ว่าประโยคจะอยู่ในกาลใด N4สองอย่างพร้อมกัน: ながらก้านรูป ます บวก ながら: คนคนเดียวทำสองอย่าง โดยอย่างหลักอยู่ท้าย N4ไล่รายการการกระทำ: たり〜たりするรูป たり สองรูปขึ้นไปให้ตัวอย่างสิ่งที่ใครทำ และ する ท้ายประโยคใส่กาล N4คำถามที่ฝังในประโยค: か และ かどうかคำถามรูปธรรมดาบวก か อยู่ในประโยคใหญ่ได้ かどうか คือ “หรือไม่” N4พูดและคิด: と และ ってと กำกับสิ่งที่พูดหรือคิด ประโยคที่อ้างคงกาลของตัวเอง และถ้าอ้อมใช้รูปธรรมดา N4ために: เพื่อ เพราะหลังรูปพจนานุกรม ために คือจุดประสงค์ที่ลงแรงทำ หลังรูปอดีตหรือคำนาม อาจเป็นสาเหตุได้ด้วย N4เพื่อให้: ように และ ようにするように ชี้ไปที่สภาพที่ทำได้ทางอ้อมเท่านั้น ようにする คือทำเป็นนิสัยหรือตั้งใจพยายาม N4ようになる: ได้แล้ว เริ่ม ไม่…แล้วようになる เล่าว่าความสามารถ นิสัย หรือสถานการณ์เปลี่ยนไป なくなる เล่าว่าไม่เป็นอย่างนั้นอีกแล้ว

เงื่อนไข

7 หัวข้อ

ภาษาไทยมี “ถ้า” กับ “พอ…ก็” เป็นหลัก และปล่อยให้บริบทบอกว่าเป็นเงื่อนไขแบบไหน ภาษาญี่ปุ่นมีสี่แบบ และไม่ได้เป็นคำพ้องกัน: と บอกว่าสิ่งหนึ่งตามมาเสมอหลังอีกสิ่งหนึ่ง ば บอกว่าต้องมีอะไรบ้าง たら บอกว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่ออีกเรื่องเสร็จแล้ว และ なら รับสิ่งที่เพิ่งพูดไปมาให้คำแนะนำต่อ แต่ละแบบไม่ยากเมื่อดูทีละอัน ความยากอยู่ที่การเลือก และหัวข้อสุดท้ายของหมวดนี้วางทั้งสี่แบบเทียบกันพร้อมขั้นตอนสั้น ๆ สำหรับตัดสินใจ ても ซึ่งแปลว่า “ต่อให้” ทำให้ชุดนี้ครบ และมีข้อดีที่ “ต่อให้ฝนตก” กับ “ต่อให้ฝนตกแล้ว” ใช้รูปเดียวกัน

ความน่าจะเป็นและสิ่งที่ได้ยินมา

7 หัวข้อ

ภาษาไทยบอกระดับความมั่นใจด้วยคำวิเศษณ์และคำช่วยอย่าง “คง” “น่าจะ” “อาจจะ” “ได้ยินว่า” “ดูเหมือนว่า” และละไว้ได้โดยไม่ฟังแปลก ภาษาญี่ปุ่นสร้างทั้งความมั่นใจและแหล่งที่มาไว้ในส่วนท้ายของประโยค และใช้อยู่ตลอด: การพูดห้วน ๆ ถึงสิ่งที่คนอื่นคิด รู้สึก หรือจะทำ ฟังดูอวดรู้ แต่ละแบบในบทนี้ตอบสองคำถามพร้อมกัน คือผู้พูดมั่นใจแค่ไหน และสิ่งที่พูดอิงอะไร — การคาดเดา ข้อเท็จจริงที่รู้อยู่ สิ่งที่เห็น หรือสิ่งที่ได้ยิน ส่วนใหญ่ยังมีความยากเชิงปฏิบัติร่วมกันอีกข้อ คือสิ่งที่อยู่ข้างหน้า: だ な の หรือไม่มีอะไรเลย

N5でしょう และ だろう: คง น่าจะรูปธรรมดาบวก でしょう: ผู้พูดคิดว่าน่าจะเป็นอย่างนั้น N4かもしれない: อาจจะรูปธรรมดาบวก かもしれない: เป็นไปได้ แต่ยังไม่แน่นอน N4はず และ はずがない: ควรจะ เป็นไปไม่ได้สิ่งที่ผู้พูดคาดว่าเป็นจริง เพราะข้อเท็จจริงชี้ไปทางนั้น N4そうだ แบบได้ยินมา: ได้ยินว่ารูปธรรมดาเต็มประโยคบวก そうです: เล่าต่อสิ่งที่ได้ยินหรือได้อ่าน N3らしい: เห็นว่า และ สมกับเป็นรูปธรรมดาบวก らしい: ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น จากที่ได้ยินหรืออนุมานมา N4ようだ และ みたいだ: ดูเหมือน เหมือนการตัดสินจากสิ่งที่ตัวเองเห็นหรือรู้สึก และคำที่แปลว่า “เหมือน” N3ต้องเป็นแน่: にちがいない และ にきまっているสองวิธีพูดว่าบางอย่างต้องเป็นอย่างนั้น: แบบไตร่ตรองและแบบเน้นหนัก

ความสุภาพและสำนวนตายตัว

ความสุภาพ

6 หัวข้อ

ภาษาไทยก็แสดงความสุภาพ แต่ใช้คำลงท้ายและการเลือกสรรพนาม ภาษาญี่ปุ่นไปไกลกว่านั้น ประโยคทุกประโยคจบด้วยรูปธรรมดา หรือด้วย です และ ます และเหนือขึ้นไปยังมีอีกชั้นหนึ่งคือ 敬語(けいご) ซึ่งตัวกริยาเองเปลี่ยนไปตามว่าใครเป็นผู้ทำ: รูปยกย่องยกคนที่คุณเคารพขึ้น รูปถ่อมตนลดตัวคุณและพวกของคุณลง ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ของประดับที่เลือกใช้หรือไม่ใช้ก็ได้ ระดับที่ผิดจะได้ยินออกทันที เหมือนที่คนไทยได้ยินทันทีเมื่อใช้ภาษาพูดกับผู้ใหญ่ และในที่ทำงานมันเป็นส่วนหนึ่งของงาน

สำนวน (N3)

23 หัวข้อ

เมื่อพ้นรูปพื้นฐานไปแล้ว ภาษาญี่ปุ่นบอกเรื่องราวได้มากมายด้วยโครงสร้างตายตัวไม่กี่แบบที่สร้างบนคำนามทั่วไป: わけ (เหตุผล) ところ (ที่ แห่ง) もの (สิ่งของ) ほど (ขนาด ระดับ) แต่ละคำเคลื่อนห่างจากความหมายในพจนานุกรมไปมาก และไม่มีคำใดแปลทีละคำได้ ส่วนนี้พาไปทีละแบบ อธิบายว่าแต่ละแบบเพิ่มอะไรให้ประโยค และชี้ว่าภาษาไทยดึงไปทางที่ผิดตรงไหน

N3わけだ: มิน่าล่ะ ก็เลยเป็นอย่างนี้わけだ สรุปข้อสรุป และรูปปฏิเสธสองแบบของมันมีความหมายต่างกันมาก N3ところ: กำลังจะ กำลังอยู่ระหว่าง เพิ่งจะところ วางการกระทำไว้ที่จุดหนึ่งของเวลา: ก่อนเริ่มพอดี กลางทาง หรือเพิ่งจบพอดี N3うちに: ตราบที่ยังเป็นอยู่ทำสิ่งหนึ่งภายในช่วงเวลาก่อนที่ช่วงนั้นจะปิด หรือสังเกตสิ่งที่เปลี่ยนไปในระหว่างที่อยู่ในช่วงนั้น N3ばかり: เพิ่งจะ และ เอาแต่หลังรูป た ばかり แปลว่า “เพิ่งจะ” หลังคำนามหรือรูป て แปลว่า “เอาแต่” N3ば〜ほど: ยิ่ง…ยิ่ง…คำหนึ่งในรูป ば คำเดิมอีกครั้ง และ ほど: เมื่ออย่างหนึ่งเพิ่ม อีกอย่างก็เพิ่มตาม N3ずに: โดยไม่ทำずに คือ ないで ที่เป็นทางการขึ้นเล็กน้อย: สิ่งหนึ่งเกิดขึ้นโดยไม่มีอีกสิ่งเกิดก่อน N3として: ในฐานะคำนามบวก として บอกว่าทำหรือมองสิ่งหนึ่งในบทบาท ความสามารถ หรือสถานะใด N3について และ にかんして: เกี่ยวกับเรื่องอะไรについて ระบุเรื่องที่พูด คิด หรือเขียนถึง ส่วน にかんして คือคู่แฝดที่เป็นทางการกว่า N3によって: ตาม โดย เนื่องจากによって ระบุว่าสิ่งหนึ่งขึ้นอยู่กับอะไร ใครเป็นผู้ทำ หรืออะไรเป็นสาเหตุ N3にとって: สำหรับ ในมุมมองของにとって บอกว่าคำตัดสินหนึ่งเป็นจริงจากมุมมองของใคร: สำคัญสำหรับฉัน ยากสำหรับเด็ก N3ものだ และ もの: เป็นธรรมดา เคย ก็มัน…นี่นาものだ บอกว่าสิ่งต่าง ๆ เป็นอย่างไรหรือเคยเป็นอย่างไร ものの แปลว่า “แม้ว่า” และ もの ท้ายประโยคให้เหตุผล N3かわりに: แทนที่จะ และ แลกกับかわりに แปลว่า “แทน” หรือ “แทนที่จะ” หรือ “ในนามของ” และหลังประโยคแปลว่า “แลกกับ” N3ほど และ くらい: ประมาณ ถึงขนาด ไม่…เท่าほど และ くらい วัดว่าสิ่งหนึ่งไปได้ไกลแค่ไหน: “ประมาณ” “ถึงขนาดที่…” และ “ไม่…เท่า” N3おかげで และ せいで: ด้วยความช่วยเหลือของ เพราะความผิดของทั้งสองระบุสาเหตุ おかげで ขอบคุณสำหรับผลที่ดี せいで โทษสำหรับผลที่เสีย N3まま: ทั้งอย่างนั้น ปล่อยไว้อย่างนั้นまま บอกว่าสภาพหนึ่งถูกปล่อยไว้ไม่เปลี่ยน ขณะที่อีกเรื่องเกิดขึ้น มักเป็นสภาพที่ควรเปลี่ยน N3たとたん(に): ทันทีที่たとたん บอกว่าในวินาทีที่สิ่งหนึ่งเกิดขึ้น อีกสิ่งก็เกิดตาม มักเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิด N3っぽい, がち, ぎみ: ดูเหมือน มักจะ ค่อนไปทางっぽい บอกว่าสิ่งหนึ่งดูหรือให้ความรู้สึกเหมือน X がち บอกว่ามักเกิดขึ้น และ ぎみ บอกว่ามีนิด ๆ N3べき: ควร ต้องべきだ บอกสิ่งที่ถูกต้องหรือสมควร — ความเห็นเรื่องหน้าที่ ที่หนักแน่นกว่าคำแนะนำ N3とおり(に): ตามที่ ตรงตามที่とおり(に) แปลว่า “ในแบบเดียวกับที่…” คือตามที่เขียนไว้ ตามแผน ตามที่คุณบอก N3くせに: ทั้ง ๆ ที่… (และฉันหงุดหงิด)くせに คือ のに ที่มีข้อกล่าวหาอยู่ข้างใน: ใครสักคนทำสิ่งที่ไม่สมกับตัวเอง N3てたまらない, てしかたがない: จนทนไม่ไหว มากเหลือเกินรูป て บวก たまらない หรือ しかたがない บอกว่าความรู้สึกหรืออาการรุนแรงจนแทบทนไม่ไหว N3につれて, にしたがって: เมื่อสิ่งหนึ่งเปลี่ยนにつれて และ にしたがって เชื่อมสองการเปลี่ยนแปลง: เมื่อสิ่งแรกก้าวหน้า สิ่งที่สองก็ไปด้วยกัน N3わりに และ にしては: สำหรับ เมื่อเทียบกับわりに(は) และ にしては แปลว่า “เมื่อคำนึงถึง”: ผลดีกว่าหรือแย่กว่าที่จุดเริ่มต้นทำให้คาดไว้