การสร้างคำในภาษาญี่ปุ่น คำนำหน้าและคำลงท้าย
คลังคำศัพท์เติบโตสองทาง ทางหนึ่งคือเรียนคำใหม่ ซึ่งช้า อีกทางคือ 78 ส่วนประกอบในหน้านี้ มีคำหนึ่งคำกับส่วนประกอบไม่กี่ตัว คุณก็ได้ทั้งตระกูล
คำลงท้ายสำคัญกว่าคำนำหน้า ด้วยเหตุผลที่ไม่ค่อยมีใครอ่านพบ คือ มันบอกชนิดของคำ ด้วยมัน คุณวางคำที่ไม่รู้จักลงในประโยคได้ก่อนที่จะรู้ความหมาย
คันจิตัวสุดท้ายบอกว่าสิ่งนั้นคืออะไร
คำประสมอ่านจากหลังมาหน้า: คันจิท้ายบอกว่าเป็นอะไร ตัวหน้าบอกว่าเป็นชนิดไหน
| ส่วนประกอบ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| 〜語 | ภาษา; คำ | 日本語, 英語, 中国語, 外国語, 単語 |
| ชื่อประเทศกับ 語 คือภาษาของประเทศนั้น เหมือนชื่อประเทศกับ 人 คือผู้คนของประเทศนั้น: 中国語, 中国人 ข้อยกเว้นคือภาษาอังกฤษ 英語 ซึ่งสร้างจากชื่อสั้นเก่าของบริเตน คันจิตัวเดียวกันยังแปลว่าคำ: 単語คำเดี่ยว ๆ外来語คำยืม敬語ภาษาสุภาพ ลำดับตรงข้ามกับภาษาไทย: “ภาษาไทย” วาง “ภาษา” ไว้หน้า ส่วนญี่ปุ่นวาง 語 ไว้หลัง | ||
| 〜館 | อาคารสาธารณะขนาดใหญ่ | 図書館, 美術館, 映画館, 大使館, 体育館 |
| อาคารที่มีจุดประสงค์เดียว และจุดประสงค์อยู่ข้างหน้า: 図書館ห้องสมุด (อาคารสำหรับหนังสือ)映画館โรงภาพยนตร์大使館สถานทูต นี่คือลำดับของคำประสมภาษาญี่ปุ่นเกือบทั้งหมด และตรงข้ามกับภาษาไทย: “ห้องสมุด” เอาห้องขึ้นก่อน ส่วนญี่ปุ่นเอาหนังสือขึ้นก่อน เป็น “หนังสือ-อาคาร” 旅館 เรียวกังแบบดั้งเดิม สร้างแบบเดียวกัน | ||
| 〜場/〜場 | สถานที่ของกิจกรรมหนึ่ง | 会場, 駐車場, 運動場, 売り場, 乗り場 |
| อ่านได้สองแบบ และคำข้างหน้าบอกว่าแบบไหน หลังคำที่มาจากภาษาจีนอ่านว่า じょう: 駐車場 ที่จอดรถ, 会場 สถานที่จัดงาน หลังก้านกริยาอ่านว่า ば: 売り場แผนกขาย乗り場จุดขึ้นรถ การแบ่งแบบนี้ทะลุทั้งภาษา และเป็นกฎลัดที่มีประโยชน์ที่สุดสำหรับอ่านคำประสมออกเสียง: อ่านแบบจีนกับแบบจีน อ่านแบบญี่ปุ่นกับแบบญี่ปุ่น | ||
| 〜機 | เครื่องที่ทำสิ่งนั้น | 洗濯機, 掃除機, 券売機, 飛行機, 自動販売機 |
| วางงานไว้ข้างหน้าก็ได้เครื่องที่ทำงานนั้น: 洗濯機 เครื่องซักผ้า, 掃除機 เครื่องดูดฝุ่น 飛行機 เครื่องบิน คือเครื่องสำหรับบิน ตู้จำหน่ายสินค้าอัตโนมัติ 自動販売機 ยาวเกินไปสำหรับใช้ทุกวัน จึงตัดเป็น 自販機 – ดูกลุ่มสุดท้ายของหน้านี้ | ||
| 〜料 | ค่าบริการหรือค่าใช้สิ่งหนึ่ง | 送料, 授業料, 入場料, 手数料, 使用料 |
| ภาษาญี่ปุ่นมีคันจิสามตัวที่ใช้บ่อยสำหรับสิ่งที่ต้องจ่าย และสลับกันไม่ได้ 料 คือค่าบริการหรือค่าใช้สิ่งหนึ่ง: 送料ค่าส่ง入場料ค่าเข้า手数料ค่าธรรมเนียม ภาษาไทยใช้ “ค่า” นำหน้า ญี่ปุ่นวางไว้หลัง “ฟรี” และ “เสียเงิน” ก็สร้างจากตัวนี้เหมือนกัน: 無料, 有料 | ||
| 〜代 | เงินที่จ่ายสำหรับบางอย่าง; ใบแจ้งหนี้ | 電気代, 食事代, タクシー代, 部屋代, 本代 |
| ราคาของสิ่งหนึ่ง หรือค่าใช้จ่ายของสิ่งที่ใช้ไป ต่อกับคำใดก็ได้ ทั้งคำพื้นเมืองและคำยืม: タクシー代ค่าแท็กซี่部屋代ค่าห้อง หลังตัวเลข คันจิตัวเดียวกันคือช่วงวัยสิบปี: 二十代 คนอายุยี่สิบถึงยี่สิบเก้า | ||
| 〜費 | ค่าใช้จ่าย; ต้นทุนในฐานะหมวด | 交通費, 生活費, 食費, 学費, 医療費 |
| ทางการที่สุดในสามตัว: ค่าใช้จ่ายในฐานะหัวข้อ เป็นคำของงบประมาณหรือของแบบฟอร์ม 交通費ค่าเดินทาง食費ค่าอาหาร学費ค่าเล่าเรียน วางเทียบกัน: 電車代 คือค่าตั๋วที่คุณจ่ายไป ส่วน 交通費 คือหัวข้อที่คุณใช้เบิก | ||
| 〜会 | การประชุม การพบปะ งาน | 飲み会, 説明会, 運動会, 展示会, 歓迎会 |
| การพบกันที่มีจุดประสงค์ เรียกตามจุดประสงค์: 説明会 งานชี้แจง, 歓迎会 งานเลี้ยงต้อนรับ, 運動会 งานกีฬาสี 飲み会 สร้างจากก้านกริยา และเป็นสถาบันของชีวิตนักศึกษาและคนทำงาน: ค่ำวันหนึ่งที่กินดื่มกันเป็นกลุ่ม | ||
| 〜式 | พิธี; แบบหรือระบบ | 結婚式, 卒業式, 入学式, 和式, 洋式 |
| ความหมายสองอย่าง พิธีอย่างเป็นทางการ: 入学式พิธีเปิดภาคเรียน卒業式พิธีรับปริญญา และแบบหรือระบบ: 和式 และ 洋式 แบบญี่ปุ่นและแบบตะวันตก – ใช้พูดถึงส้วมเป็นหลัก ซึ่งเป็นที่ที่ผู้มาเยือนจะเจอสองคำนี้ | ||
| 〜品 | สินค้า; ของชนิดหนึ่ง | 食品, 商品, 作品, 部品, 新品 |
| สิ่งของในฐานะหมวด: 食品 อาหาร, 商品 สินค้า, 作品 ผลงานศิลปะหรือผลงานเขียน, 部品 ชิ้นส่วน หลัง ん เสียงแข็งขึ้น: 新品 ของใหม่เอี่ยม คำที่ใช้กับของที่ยังไม่มีใครใช้ | ||
| 〜製 | ผลิตใน; ทำจาก | 日本製, 外国製, 革製, 木製, プラスチック製 |
| หลังชื่อประเทศ บอกว่าผลิตที่ไหน: 日本製 ผลิตในญี่ปุ่น หลังชื่อวัสดุ บอกว่าทำจากอะไร: 木製 ทำจากไม้, プラスチック製 ภาษาไทยต้องใช้ “ผลิตใน” กับ “ทำจาก” สองแบบ ญี่ปุ่นใช้คันจิตัวเดียว สังเกตว่า 木 อ่านว่า もく ที่นี่ | ||
| 〜用 | สำหรับ; ออกแบบมาเพื่อ | 子ども用, 女性用, 業務用, 家庭用, 自転車用 |
| บอกว่าของสิ่งหนึ่งออกแบบมาให้ใครหรือเพื่ออะไร และเมื่อตามด้วยคำนาม จะมี の คั่น: 子ども用の自転車 จักรยานเด็ก 業務用 สำหรับใช้งานอาชีพ เมื่ออยู่บนกระป๋องใหญ่ในซูเปอร์มาร์เก็ต หมายถึงขนาดสำหรับร้านอาหาร | ||
| 〜向け | มุ่งไปที่; ทำโดยคิดถึงใครคนหนึ่ง | 子ども向け, 初心者向け, 外国人向け, 若者向け, 海外向け |
| จาก 向ける หันไปทาง: กลุ่มผู้รับที่สิ่งนั้นทำขึ้นมา วางคู่กับ 〜用: กรรไกร 子ども用 มีขนาดพอดีมือเด็ก ส่วนหนัง 子ども向け ทำขึ้นโดยคิดถึงเด็ก อย่าสับสนกับ 〜向き เหมาะกับ: 子ども向きの料理 คืออาหารที่เหมาะกับเด็ก | ||
ส่วนประกอบที่ปฏิเสธ
ไม่ ไร้ ยังไม่: คำนำหน้าที่ใช้ในที่ที่ภาษาไทยใช้ “ไม่-” “ไร้-” หรือ “ยัง-”
| ส่วนประกอบ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| 不〜 | ไม่-; ไร้- | 不安, 不親切, 不可能, 不健康, 不自由 |
| คำนำหน้าปฏิเสธที่ใช้บ่อยที่สุด และคำที่ได้มักเป็นคำคุณศัพท์ท้าย な: 便利 สะดวก มีคำตรงข้ามคือ 不便, 親切 ใจดี มี 不親切 ใช้เกือบเฉพาะกับคำที่มาจากภาษาจีน คำคุณศัพท์พื้นเมืองอย่าง 高い ไม่มีคำนำหน้าปฏิเสธ คำตรงข้ามของมันเป็นอีกคำหนึ่ง 安い หรือ 低い ในไม่กี่คำอ่านว่า ぶ: 不器用 เงอะงะ | ||
| 無〜 | ไม่มี-; ไม่มีสิ่งนั้นอยู่ | 無料, 無理, 無関係, 無責任, 無意味 |
| 不〜 บอกว่าบางอย่างไม่เป็นอย่างนั้น ส่วน 無〜 บอกว่าบางอย่างไม่มีอยู่: 無料 ฟรี, 無関係 ไม่เกี่ยวข้อง, 無責任 ไม่รับผิดชอบ 無理 แปลตรงตัวว่า “ไม่มีเหตุผล” เป็นคำที่ใช้บ่อยสำหรับเป็นไปไม่ได้หรือเกินไป และ ちょっと無理です เป็นการปฏิเสธเบา ๆ ที่พบบ่อย ใน 無事 ปลอดภัย อ่านว่า ぶ | ||
| 未〜 | ยังไม่ | 未成年, 未経験, 未完成, 未定, 未読 |
| ไม่ใช่ “ไม่” แต่เป็น “ยังไม่”: คาดว่าจะเกิดขึ้น 未完成 ยังไม่เสร็จ ยังสร้างอยู่; 未定 ยังไม่ตัดสินใจ; 未経験 ยังไม่มีประสบการณ์ ซึ่งในประกาศรับสมัครงานเป็นคำเชิญ ไม่ใช่การปฏิเสธ บนมือถือ 未読 คือยังไม่ได้อ่าน | ||
คำนำหน้าที่เพิ่มความหมาย
ใหม่ ใหญ่ เล็ก ที่สุด ทุก ครึ่ง – ส่วนใหญ่อยู่หน้าคำที่มาจากภาษาจีน และอ่านแบบจีน
| ส่วนประกอบ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| 再〜 | อีกครั้ง; ใหม่ | 再開, 再利用, 再発行, 再確認, 再入国 |
| “อีกครั้ง” ของภาษาญี่ปุ่น ต่อหน้าคำนามที่ใช้กับ する ได้: 再開する เปิดใหม่ เริ่มต่อ; 再発行 ออกใหม่ เช่นบัตร; 再利用 นำกลับมาใช้ใหม่ ต้องการคำนามที่มาจากภาษาจีน กับกริยาธรรมดา ความหมายเดียวกันใช้กริยาประกอบ 〜直す (やり直す) หรือง่าย ๆ ว่า もう一度 | ||
| 新〜 | ใหม่ | 新製品, 新記録, 新学期, 新商品, 新年度 |
| หน้าคำนามที่มาจากภาษาจีน 新〜 เป็นคำนำหน้า หน้าคำพื้นเมืองใช้คำคุณศัพท์: 新しい靴 รองเท้าใหม่ ตรงข้ามคือ 旧〜 เก่า ก่อนหน้า: 旧製品 新学期 ภาคเรียนใหม่ มี っ ตัวเล็กซึ่งอธิบายในกลุ่มรอยต่อ | ||
| 大〜/大〜 | ใหญ่; มาก; ยิ่งใหญ่ | 大好き, 大人気, 大雨, 大型, 大掃除 |
| อ่านได้สองแบบ และมีกฎคร่าว ๆ: だい หน้าคำที่มาจากภาษาจีน (大人気, 大成功), おお หน้าคำพื้นเมือง (大雨 ฝนตกหนัก, 大型 ขนาดใหญ่) 大好き เป็นข้อยกเว้นที่มีชื่อเสียง 大人 ผู้ใหญ่ อ่านทั้งคำ และไม่ได้สร้างแบบนี้เลย | ||
| 小〜 | เล็ก; เล็กน้อย | 小雨, 小型, 小銭, 小声 |
| หน้าคำพื้นเมืองอ่านว่า こ และคำประสมเหล่านี้แสดงว่ารอยต่อทำอะไร: 雨 กลายเป็น さめ ใน 小雨, 声 กลายเป็น ごえ ใน 小声 เสียงเบา 小銭 คือเงินทอนปลีก หน้าคำที่มาจากภาษาจีนอ่านว่า しょう: 小学校 โรงเรียนประถม | ||
| 最〜 | ที่สุด; -สุด | 最初, 最後, 最高, 最新, 最大 |
| คำคุณศัพท์ญี่ปุ่นไม่มีรูปขั้นสูงสุด หน้าคำที่มาจากภาษาจีน 最〜 ทำหน้าที่นี้: 最新 ใหม่ที่สุด ล่าสุด; 最大 ใหญ่ที่สุด หลายคำเป็นคำที่ใช้ทั่วไป: 最初 แรก, 最後 สุดท้าย, 最高 ดีที่สุด ยอดเยี่ยม กับคำอื่นทั้งหมดใช้ 一番: 一番高い | ||
| 毎〜 | ทุก- | 毎日, 毎朝, 毎週, 毎年, 毎回 |
| หน้าคำบอกเวลา และไม่มีคำช่วยตามหลัง: 毎朝走ります ไม่มี に การอ่านของคำบอกเวลาไม่เปลี่ยน: あさ แบบพื้นเมืองใน 毎朝, しゅう แบบจีนใน 毎週 毎年 อ่านว่า まいねん ได้ด้วย | ||
| 全〜 | ทั้งหมด; ทั้ง- | 全員, 全国, 全部, 全世界, 全品 |
| 全員 สมาชิกทุกคน ทุกคน; 全国 ทั้งประเทศ 全部 ทั้งหมด เป็นคำที่ใช้ทั่วไป ที่หน้าร้าน 全品半額 หมายถึงสินค้าทุกชิ้นลดครึ่งราคา – สังเกตว่า ひん กลายเป็น ぴん หลัง ん | ||
| 半〜 | ครึ่ง | 半分, 半額, 半年, 半袖, 半日 |
| 半分ครึ่งหนึ่ง半年หกเดือน半袖แขนสั้น – ครึ่งแขน หลังชั่วโมงหมายถึง “ครึ่ง”: 三時半 半額 คือสติกเกอร์ที่ติดบนอาหารในซูเปอร์มาร์เก็ตก่อนปิดร้านไม่นาน | ||
| 真〜 | พอดี ตรง; แท้ เข้ม | 真ん中, 真っ白, 真っ暗, 真っ赤, 真夜中 |
| คำนำหน้าพื้นเมืองที่ทำให้คำที่ตามมาคมขึ้น: 白ขาว真っ白ขาวบริสุทธิ์; 暗いมืด真っ暗มืดสนิท; 夜中 กลางคืน, 真夜中 เที่ยงคืนพอดี รูปเปลี่ยนตามเสียงที่ตามมา – ま, まっ, まん – และเขียนด้วย っ ตัวเล็กหรือ ん ในคะนะ 真っ赤 แดงสด อ่านไม่ตามกฎ และเรียนทั้งคำ | ||
| 高〜/低〜 | สูง; ต่ำ | 高品質, 高収入, 高血圧, 低価格, 低温 |
| คู่ที่ใช้กับคำนามที่มาจากภาษาจีน พบบ่อยในโฆษณาและฉลาก: 高品質 คุณภาพสูง, 低価格 ราคาต่ำ, 低カロリー หน้าคำพื้นเมืองใช้คำคุณศัพท์ 高い และ 低い ในภาษาพูด ราคาถูกคือ 安い มากกว่าต่ำ 低価格 เป็นคำของภาษาเขียน | ||
คำนำหน้าสุภาพสองตัว
ไม่ได้เพิ่มความหมาย แต่เพิ่มระดับภาษา: ทำให้คำสุภาพขึ้น และมีบางคำที่แทบไม่เคยใช้โดยไม่มีมัน
| ส่วนประกอบ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| お〜 | สุภาพขึ้นหรืออ่อนลง โดยเฉพาะกับคำพื้นเมือง | お茶, お金, お水, お店, お祭り |
| ไม่ใช่ความหมาย แต่เป็นน้ำเสียง: คำฟังดูอ่อนลงและสุภาพขึ้น และบางคำแทบไม่เคยใช้โดยไม่มีมัน – お茶, お金, お腹 ใช้กับคำพื้นเมืองเป็นหลัก มีสองข้อจำกัด: ไม่ใส่กับของของตัวเองเมื่อพูดกับคนอื่น (お名前は? ถามชื่อของอีกฝ่าย ส่วนคุณตอบด้วย 名前 เฉย ๆ) และคำยืมที่เขียนด้วยคาตากานะแทบไม่ใช้กับมัน | ||
| ご〜 | สุภาพขึ้น โดยเฉพาะกับคำที่มาจากภาษาจีน | ご家族, ご連絡, ご住所, ご注意, ご飯 |
| คู่แฝดของ お〜 ที่ใช้กับคำจากภาษาจีน: ご家族ครอบครัวของท่านご住所ที่อยู่ของท่าน ประกาศในสถานีเต็มไปด้วยตัวนี้: ご注意ください มีคำจากภาษาจีนที่ใช้บ่อยจำนวนหนึ่งที่ใช้ お และต้องเรียนไปแบบนั้น: お電話, お時間, お弁当 ใน ご飯 คำนำหน้าหลอมเข้ากับคำแล้ว: คือมื้ออาหารหรือข้าวสุก ส่วน 飯 ฟังหยาบ | ||
คน อาชีพ และร้านค้า
ผู้ทำ สมาชิก ผู้ถือ – และคำลงท้ายตัวเดียวที่ทำให้เป็นกลุ่มคน
| ส่วนประกอบ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| 〜たち | กลุ่มคน | 私たち, 子どもたち, 学生たち, 先生たち, あなたたち |
| คำนามญี่ปุ่นไม่มีพหูพจน์: 本 คือหนังสือเล่มเดียวหรือสิบเล่มก็ได้ たち ก็ไม่ใช่คำลงท้ายพหูพจน์เช่นกัน มันทำให้เป็นกลุ่มคน และอาจหมายถึงใครคนหนึ่งกับคนที่มากับเขา: 田中さんたち คุณทานากะและคนอื่น ๆ ใช้กับสิ่งของไม่ได้ 友だち เคยสร้างแบบนี้ แต่ตอนนี้หมายถึงเพื่อนคนเดียว | ||
| 〜人 | คนของ-; สัญชาติ | 日本人, 外国人, イギリス人, アメリカ人, 社会人 |
| ชื่อประเทศกับ 人 คือสัญชาติ: イギリス人, 日本人 ภาษาใช้ 〜語 ภาษาไทยวาง “คน” ไว้หน้า (“คนญี่ปุ่น”) ญี่ปุ่นวางไว้หลัง คันจิตัวนี้อ่านได้สามแบบ และคำเป็นตัวตัดสิน: じん สำหรับสัญชาติและกลุ่ม (社会人 ผู้ใหญ่ที่ทำงานแล้ว), にん เมื่อนับและในอาชีพไม่กี่คำ (三人, 管理人ผู้ดูแลอาคาร)ひとเมื่ออยู่เดี่ยว ๆ | ||
| 〜屋 | ร้านค้า; ผู้ที่ดูแลร้าน; คนประเภทหนึ่ง | 本屋, 花屋, パン屋, 八百屋, 照れ屋 |
| ร้านและเจ้าของร้านในคำเดียว: 本屋 คือร้านหนังสือหรือคนขายหนังสือ ภาษาไทยวาง “ร้าน” ไว้หน้า (“ร้านหนังสือ” “ร้านขนมปัง”) ญี่ปุ่นวางไว้หลัง เมื่อพูดถึงตัวคน เติม さん: 八百屋さん คนขายผัก หลังลักษณะนิสัยจะเรียกคนประเภทหนึ่ง พร้อมน้ำเสียงล้อเล็กน้อย: 照れ屋คนขี้อายがんばり屋คนที่ไม่ยอมแพ้ | ||
| 〜員 | เจ้าหน้าที่; สมาชิก | 会社員, 店員, 駅員, 銀行員, 公務員 |
| คนในทีมงานของสถานที่หรือสมาชิกขององค์กร: 店員 พนักงานร้าน, 会社員 พนักงานบริษัท – คำตอบมาตรฐานของคำถามว่าทำอาชีพอะไร 全員 สมาชิกทุกคน สร้างแบบเดียวกัน | ||
| 〜生 | นักเรียน นักศึกษา | 大学生, 留学生, 高校生, 小学生, 一年生 |
| ประเภทของโรงเรียนอยู่ข้างหน้า: 小学生, 中学生, 高校生, 大学生 กับตัวเลขคือชั้นปี: 三年生 ชั้นปีที่สาม 留学生 คือนักเรียนต่างชาติ และมีกับดักหนึ่ง: 先生 คือครู คนที่เกิดก่อน | ||
| 〜長 | หัวหน้าของสิ่งนั้น | 社長, 部長, 店長, 校長, 駅長 |
| หัวหน้าของสิ่งที่อยู่ข้างหน้า: 社長 ประธานบริษัท, 部長 หัวหน้าแผนก, 店長 ผู้จัดการร้าน, 校長 ผู้อำนวยการโรงเรียน ในบริษัทใช้ตำแหน่งแทน さん: 田中部長 หรือเพียง 部長 เมื่อพูดกับท่าน ใกล้เคียงกับ “ท่านหัวหน้า” | ||
| 〜手 | ผู้ที่อาชีพคือสิ่งนั้น | 運転手, 歌手, 選手, 助手 |
| ในชื่ออาชีพ 手 อ่านว่า しゅ: 歌手 นักร้อง, 選手 นักกีฬา, 助手 ผู้ช่วย หลังก้านกริยาอ่านว่า て และเรียกบทบาทในการสื่อสารกัน ไม่ใช่อาชีพ: 話し手 ผู้พูด – ดูกลุ่มก้านกริยา | ||
| 〜者 | ผู้ที่ทำสิ่งนั้น; ผู้- | 参加者, 利用者, 研究者, 初心者, 医者 |
| ใกล้เคียงที่สุดกับ “ผู้-” ของไทย (ผู้ใช้ ผู้เข้าร่วม) แต่วางไว้หลังคำ และใช้ได้กว้างพอกัน: เอาคำนามที่ใช้กับ する ได้ก็ได้ผู้ที่ทำสิ่งนั้น – 参加するเข้าร่วม参加者ผู้เข้าร่วม; 利用する ใช้, 利用者 ผู้ใช้ ฟังเป็นกลางและค่อนข้างเป็นทางการ 医者 เป็นคำที่ใช้ทั่วไป แต่เวลาเรียกหมอจะใช้ 先生 | ||
| 〜家 | ผู้ที่ทำศิลปะหรือสาขาหนึ่งเป็นงานหลัก | 作家, 画家, 音楽家, 専門家, 政治家 |
| ที่นี่ไม่ได้แปลว่า “บ้าน” และอ่านว่า か: คนที่ทำบางอย่างเป็นศิลปะหรือความเชี่ยวชาญของตน 画家 จิตรกร, 専門家 ผู้เชี่ยวชาญ, 政治家 นักการเมือง มีน้ำหนักกว่า 〜者 นักเขียนนวนิยายจึงเป็น 作家 หลังนิสัยจะเรียกลักษณะเด่น เป็นคำชม: 努力家คนที่พยายามมาก読書家นักอ่านตัวยง | ||
คำลงท้ายที่ทำให้เป็นคำนามนามธรรม
จากคำคุณศัพท์หรือคำนามมาเป็นขนาด ความรู้สึก คุณสมบัติ ความสามารถ ระดับ
| ส่วนประกอบ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| 〜さ | คำนามจากคำคุณศัพท์: มีคุณสมบัตินั้นมากเท่าไร | 高さ, 長さ, 重さ, 大きさ, 便利さ |
| เอาคำคุณศัพท์ท้าย い ตัด い ตัวท้ายออก แล้วเติม さ: 高い → 高さ ความสูง ใช้ได้กับคำคุณศัพท์ท้าย な ด้วย (便利さความสะดวก静かさความเงียบ) และกับคำคุณศัพท์เกือบทุกคำ จึงเป็นคำลงท้ายตัวแรกที่ควรรู้ ใช้เหมือน “ความ-” ของไทย (ความสูง ความงาม ความดี) ทำให้คำบรรยายกลายเป็นการวัด: ความสูง ความยาว น้ำหนัก ขนาด いい กลายเป็น よさ | ||
| 〜み | คำนามจากคำคุณศัพท์: คุณสมบัติตามที่รู้สึก | 楽しみ, 甘み, 痛み, 弱み, 重み |
| ใช้ได้กับคำคุณศัพท์น้อยกว่า さ มาก และความหมายต่างกัน: さ วัด ส่วน み เรียกสิ่งที่รู้สึก 重さ คือน้ำหนักเป็นกิโลกรัม 重み คือน้ำหนักในความหมายของความสำคัญ 楽しみ คือสิ่งที่รอคอยด้วยความยินดี และ 楽しみにしています เป็นวิธีพูดที่ใช้บ่อย คำที่ลงท้ายด้วย み เรียนเป็นคำ ๆ ไป คำคุณศัพท์ส่วนใหญ่ไม่มีเลย | ||
| 〜性 | ความ-, -ภาพ: คุณสมบัติ | 可能性, 安全性, 必要性, 重要性, 個性 |
| ใกล้เคียงกับ “ความ-” และ “-ภาพ” ของไทย ใช้กับคำที่มาจากภาษาจีน: 安全ปลอดภัย安全性ความปลอดภัยในฐานะคุณสมบัติของสิ่งหนึ่ง; 可能 เป็นไปได้, 可能性 ความเป็นไปได้ โอกาส 個性 คือเอกลักษณ์เฉพาะตัว คันจิตัวเดียวกันใน 女性 และ 男性 หมายถึงเพศ และสองคำนี้เป็นคำสุภาพสำหรับผู้หญิงและผู้ชาย | ||
| 〜感 | ความรู้สึกหรือสำนึกของ- | 責任感, 安心感, 達成感, 違和感, 季節感 |
| ทำให้คำนามเป็นความรู้สึก: 責任感 สำนึกรับผิดชอบ, 達成感 ความรู้สึกว่าทำสำเร็จ 違和感 ไม่มีคำไทยที่ตรงเป๊ะ และพบได้ทุกที่: ความรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่เข้ากันนัก 季節感 ความรู้สึกถึงฤดูกาล เป็นสิ่งที่ให้คุณค่าในอาหารและในจดหมาย | ||
| 〜力 | พลัง; ความสามารถ | 体力, 集中力, 想像力, 記憶力, 日本語力 |
| ความสามารถ ในฐานะสิ่งที่มีมากหรือน้อยได้: 集中力สมาธิ記憶力ความจำ体力กำลังกาย ต่อกับคำได้อย่างอิสระ และผลที่ได้คือคำที่พบในประกาศรับสมัครงานและในข่าวของโรงเรียน: 日本語力 ความสามารถทางภาษาญี่ปุ่น เมื่ออยู่เดี่ยว ๆ คันจิตัวนี้อ่านว่า ちから | ||
| 〜度 | ระดับ; ค่าบนมาตราหนึ่ง | 温度, 湿度, 満足度, 知名度, 難易度 |
| ระดับของบางอย่างในฐานะจุดบนมาตรา: 温度อุณหภูมิ湿度ความชื้น満足度ความพึงพอใจในแบบสอบถาม難易度ระดับความยาก知名度ความเป็นที่รู้จัก หลังตัวเลขคือองศาหรือครั้ง: 三十度, 二度 | ||
คำลงท้ายที่ทำให้เป็นคำคุณศัพท์
ประหยัด เหมือนเด็ก ตามแบบของ ดูเหมือนว่า – และตัวที่ใช้บ่อยที่สุดทำคำนามภาษาเขียนให้เป็นคำคุณศัพท์ท้าย な
| ส่วนประกอบ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| 〜的 | เชิง-: คำคุณศัพท์ท้าย な จากคำนาม | 具体的, 経済的, 一般的, 積極的, 個人的 |
| ทำคำนามที่มาจากภาษาจีนให้เป็นคำคุณศัพท์ท้าย な ใกล้เคียงกับ “เชิง-” ของไทย: 経済 เศรษฐกิจ, 経済的 ประหยัด เชิงเศรษฐกิจ ทำตัวเหมือนคำคุณศัพท์ท้าย な ทั่วไป: 具体的な例 หน้าคำนาม, 具体的に เป็นคำวิเศษณ์ 個人的に ส่วนตัวแล้ว เป็นวิธีที่ใช้บ่อยในการทำให้ความเห็นอ่อนลง ใช้มากเกินไปจะทำให้ข้อความอ่านเหมือนรายงาน | ||
| 〜っぽい | ขี้-, ท่าทางเหมือน-; มีแนวโน้มจะ- (ภาษาพูด) | 忘れっぽい, 子どもっぽい, 白っぽい, 安っぽい, 怒りっぽい |
| ภาษาพูด มีสามการใช้ หลังคำนาม คือคล้ายสิ่งนั้น มักในทางที่ไม่ค่อยน่าพอใจ: 子どもっぽい เป็นเด็ก ๆ หลังสี คือใกล้เคียงสีนั้น: 白っぽい ออกขาว ๆ หลังก้านกริยา คือมีแนวโน้มจะทำ: 忘れっぽい ขี้ลืม, 怒りっぽい ขี้โมโห ผลที่ได้เป็นคำคุณศัพท์ท้าย い: 忘れっぽくて | ||
| 〜らしい | สมกับ-; ตามที่ควรเป็น | 春らしい, 男らしい, 女らしい, 学生らしい, 子どもらしい |
| หลังคำนาม: มีคุณสมบัติที่คาดหวังจากสิ่งนั้น มักเป็นคำชม วางคู่กับ 〜っぽい: 子どもらしい สมกับเป็นเด็ก เป็นเด็กอย่างที่เด็กควรเป็น; 子どもっぽい เป็นเด็ก ๆ อย่างที่ผู้ใหญ่ไม่ควรเป็น อย่าสับสนกับไวยากรณ์ของ らしい ที่แปลว่า “ดูเหมือนว่า” ซึ่งตามหลังประโยคทั้งประโยค: 雨が降るらしい | ||
การสร้างกริยา
คำลงท้ายตัวหนึ่งทำคำนามให้เป็นกริยา อีกตัวทำให้เป็น “-ไนซ์” และอีกตัวบอกว่าคนอื่นรู้สึกอย่างไร
| ส่วนประกอบ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| 〜する | ทำคำนามที่เป็นการกระทำให้เป็นกริยา | 予約する, 勉強する, 説明する, コピーする, メールする |
| ประตูใหญ่ที่สุดสู่กริยาญี่ปุ่น: คำนามที่มาจากภาษาจีนซึ่งเรียกการกระทำ ตามด้วย する ก็เป็นกริยา และคำยืมก็เป็นได้เช่นกัน: コピーする, メールする คำนามยังใช้กับ を ได้ด้วย: 勉強をする ใช้ได้เฉพาะคำนามที่เป็นการกระทำ ของอย่าง 本 ใช้ไม่ได้ | ||
| 〜化 | ทำให้เป็น-, การทำให้เป็น-; กลายเป็น | 映画化, 国際化, 自動化, 高齢化, デジタル化 |
| “ทำให้เป็น-” ของภาษาญี่ปุ่น ต่อหลังคำนาม: 国際化 การทำให้เป็นสากล, 自動化 การทำให้เป็นอัตโนมัติ, デジタル化 เมื่อมี する เป็นกริยา: 映画化する สร้างหนังสือเป็นภาพยนตร์ ข่าวเต็มไปด้วย 少子化 และ 高齢化 คืออัตราเกิดที่ลดลงและสังคมที่สูงวัยขึ้น | ||
| 〜がる | แสดงอาการของความรู้สึก (พูดถึงผู้อื่น) | 怖がる, 寒がる, 欲しがる, 嫌がる, 痛がる |
| ภาษาญี่ปุ่นระวังเมื่อจะยืนยันเป็นข้อเท็จจริงถึงความรู้สึกของคนอื่น 怖い คือความกลัวของตัวเอง ส่วนความกลัวของคนอื่นจะบรรยายสิ่งที่เขาแสดงออก: 怖がる ทำท่ากลัว ตัด い ออกแล้วเติม がる ผลที่ได้เป็นกริยาที่ใช้กับ を ร่วมกับ 〜たい ได้ 〜たがる: 行きたがる อยากไปอยู่ตลอด | ||
ก้านกริยาที่กลายเป็นคำนาม
ตัดคำลงท้ายสุภาพออกแล้วดูที่เหลือ: ก้านกริยาเป็นคำนามได้ และเป็นครึ่งแรกของคำอื่นอีกหลายสิบคำ
| ส่วนประกอบ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| 〜ます→〜 | ก้านกริยาเดี่ยว ๆ เป็นคำนาม | 休み, 帰り, 始まり, 考え, 答え |
| เอารูปสุภาพ ตัด ます ออก สิ่งที่เหลือมักเป็นคำนาม: 休みます → 休み การพัก วันหยุด; 帰ります → 帰り การกลับบ้าน บางคำเสียโอกุริงานะเมื่อเขียน: 話す ให้ 話 เรื่องเล่าหรือการคุย ก้านกริยาบางตัวใช้เดี่ยว ๆ ไม่ได้ แต่ทุกตัวเข้าคำประสมได้ – ส่วนที่เหลือของกลุ่มนี้ | ||
| 〜方 | วิธีทำสิ่งนั้น; ทำอย่างไร | 読み方, 使い方, 作り方, 書き方, 行き方 |
| ก้านกริยากับ 方 คือวิธีทำสิ่งนั้น: 使い方 วิธีใช้ กรรมใช้ の ไม่ใช่ を เพราะผลที่ได้เป็นคำนาม: 漢字の読み方 กับกริยาที่ลงท้ายด้วย する เป็น 仕方 จาก する: 勉強の仕方 วิธีเรียน | ||
| 〜物 | สิ่งที่ถูกกระทำ | 食べ物, 飲み物, 乗り物, 買い物, 忘れ物 |
| ก้านกริยากับ 物 คือสิ่งที่ถูกกระทำอย่างนั้น ใกล้เคียง “ของ-” ของไทย (ของกิน ของใช้): 食べ物 อาหาร, 乗り物 ยานพาหนะ เครื่องเล่น 買い物 การซื้อของ และ 忘れ物 ของที่ลืมไว้ – คำที่อยู่บนป้ายของหายทุกป้าย ในคำประสมที่มาจากภาษาจีน คันจิตัวเดียวกันมักอ่านว่า ぶつ: 動物 สัตว์ | ||
| 〜手 | ผู้ที่ทำสิ่งนั้น ในบทบาทหนึ่ง | 話し手, 聞き手, 読み手, 売り手, 買い手 |
| ก้านกริยากับ 手 คือคนในบทบาทนั้น: 話し手 และ 聞き手 ผู้พูดและผู้ฟัง; 売り手 และ 買い手 ผู้ขายและผู้ซื้อ เป็นบทบาทในการแลกเปลี่ยน ไม่ใช่อาชีพ – สำหรับอาชีพใช้ 〜手 หรือ 〜者 上手 และ 下手 เป็นคำของตัวเอง | ||
| 〜放題 | ได้มากเท่าที่ต้องการ | 食べ放題, 飲み放題, 使い放題, 見放題 |
| ในเมนู คือกินหรือดื่มได้มากเท่าที่ต้องการในราคาคงที่: 飲み放題 ในแพ็กเกจมือถือหรือแพ็กเกจวิดีโอ คือใช้ได้ไม่จำกัด: 見放題 นอกเมนูหมายถึงปล่อยให้สิ่งหนึ่งเป็นไปโดยไม่ควบคุม: 庭が荒れ放題だ สวนรกร้างไปหมด | ||
กริยาสองตัวรวมเป็นหนึ่ง
ก้านกริยากับกริยาตัวที่สอง: เริ่ม จบ ต่อเนื่อง เกินไป ทันใด อีกครั้ง ซึ่งกันและกัน
| ส่วนประกอบ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| 〜始める | เริ่มทำ | 習い始める, 読み始める, 食べ始める, 降り始める, 使い始める |
| โครงของทั้งกลุ่ม: ก้านกริยากับกริยาตัวที่สอง และตัวที่สองรับกาลและความสุภาพ 〜始める บอกว่าการกระทำเริ่มต้น ใช้ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นเองด้วย ไม่ใช่เฉพาะสิ่งที่คนทำ: 雨が降り始めた เทียบกับ 〜出す ที่เริ่มอย่างกะทันหัน ตรงกับ “เริ่ม + กริยา” ของไทย | ||
| 〜終わる | ทำเสร็จ | 読み終わる, 食べ終わる, 書き終わる, 使い終わる |
| จุดจบของสิ่งที่กำลังทำ: 食べ終わったら、皿を洗ってください ใช้กับการกระทำที่มีจุดจบตามธรรมชาติ อ่านหนังสือจบได้ แต่เมื่อฝนหยุดไม่พูดอย่างนี้ พูดว่า 雨がやんだ | ||
| 〜続ける | ทำต่อไป; ทำอย่างต่อเนื่อง | 降り続ける, 歩き続ける, 待ち続ける, 使い続ける, 働き続ける |
| การกระทำที่ดำเนินต่อไป มักนานกว่าที่คาด: 一時間待ち続けた รอมาตลอดหนึ่งชั่วโมงเต็ม 〜ている บอกว่าการกระทำกำลังดำเนินอยู่ ส่วน 〜続ける บอกว่ามันไม่หยุด | ||
| 〜すぎる | เกินไป; มาก-เกิน | 飲みすぎる, 食べすぎる, 働きすぎる, 言いすぎる, 高すぎる |
| ตัวเดียวในกลุ่มที่ใช้กับคำคุณศัพท์ได้ด้วย: ตัด い ของคำคุณศัพท์ท้าย い (高すぎる แพงเกินไป) หรือใช้ก้านกริยา (食べすぎる กินมากเกินไป) ตรงกับ “-เกินไป” ของไทย いい กลายเป็น よすぎる คำนามคือ 〜すぎ: 食べすぎに注意 เขียนเป็น 過ぎる ก็ได้ ใช้กันทั้งสองแบบ | ||
| 〜出す | เริ่มทำขึ้นมาทันที; เอาออกมา | 降り出す, 泣き出す, 笑い出す, 思い出す, 取り出す |
| ความหมายสองอย่าง การเริ่มอย่างกะทันหัน มักไม่ได้เลือก: 赤ちゃんが泣き出した และตามตัวอักษรคือออกไปข้างนอก: 取り出す หยิบออกมา, 思い出す นึกขึ้นมาได้ วางคู่กับ 〜始める: คุณเป็นคนตัดสินใจเริ่มอ่าน จึงเป็น 読み始める ส่วนทารกไม่ได้ตัดสินใจร้องไห้ | ||
| 〜直す | ทำใหม่ และให้ถูกในครั้งนี้ | 書き直す, 見直す, やり直す, 考え直す, 読み直す |
| ทำอีกครั้งให้ถูกต้อง: 書き直す เขียนใหม่, 考え直す คิดใหม่ 見直す คือมองอีกครั้ง และหมายถึงมองใครดีขึ้นกว่าเดิมด้วย ตัวนี้ ไม่ใช่ 再〜 คือ “-ใหม่” ที่ใช้ทั่วไป (เขียนใหม่ คิดใหม่) ต่อกับกริยาได้ทุกตัว ส่วน 再〜 ต้องใช้กับคำนามที่มาจากภาษาจีน | ||
| 〜合う | ทำระหว่างกัน; ทำร่วมกัน | 話し合う, 助け合う, 知り合う, 付き合う, 見つめ合う |
| การกระทำร่วมกันหรือซึ่งกันและกัน ตรงกับ “-กัน” ของไทย: 助け合うช่วยกัน話し合うคุยกัน บางคำกลายเป็นคำของตัวเองแล้ว: 知り合い คนรู้จัก, 付き合う คบกับใครสักคน คำนาม 話し合い คือการคุยที่ตั้งใจให้ได้ข้อตกลง | ||
| 〜込む | เข้าไปข้างใน; จมอยู่ในสภาพหนึ่ง | 落ち込む, 飛び込む, 書き込む, 申し込む, 思い込む |
| การเคลื่อนเข้าไปในสิ่งหนึ่ง: 飛び込むกระโดดเข้าไป書き込むเขียนลงในแบบฟอร์มหรือโพสต์ทางออนไลน์ แล้วเข้าไปในสภาพหนึ่ง: 思い込む เชื่อสนิทใจ มักผิด; 落ち込む รู้สึกหดหู่ 申し込む สมัครหรือลงชื่อ อยู่ในแบบฟอร์มทุกใบ และคำนามคือ 申し込み | ||
| 〜忘れる | ลืมทำ | 買い忘れる, 言い忘れる, 書き忘れる, 聞き忘れる |
| ภาษาไทยพูดว่า “ลืม” แล้วตามด้วยกริยา ภาษาญี่ปุ่นรวมเป็นกริยาตัวเดียว: 言い忘れる ลืมพูดถึง สิ่งที่ลืมใช้ を: 名前を書き忘れた ฉันลืมเขียนชื่อ | ||
ทำง่ายและทำยาก
ก้านกริยากับคำคุณศัพท์บอกความง่ายหรือความยาก มีสามน้ำหนัก ตั้งแต่เป็นกลางไปจนถึงต้องออกแรง
| ส่วนประกอบ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| 〜やすい | ทำง่าย; มีแนวโน้มจะเกิดขึ้น | 住みやすい, 読みやすい, 使いやすい, わかりやすい, 歩きやすい |
| ก้านกริยากับ やすい – มาจากคำเก่าที่แปลว่าง่าย ไม่ใช่จาก 安い ราคาถูก ผลที่ได้เป็นคำคุณศัพท์ท้าย い: 使いやすいパソコン กับสิ่งที่เกิดขึ้นเอง หมายถึงมีแนวโน้มว่าจะ-: 壊れやすいแตกง่าย太りやすいอ้วนง่าย | ||
| 〜にくい | ทำยาก; ไม่น่าจะเกิดขึ้น | 歩きにくい, 読みにくい, 使いにくい, わかりにくい, 言いにくい |
| ตรงข้ามกับ やすい สร้างแบบเดียวกัน: 読みにくい字 ตัวอักษรที่อ่านยาก; 言いにくい พูดยาก กับสิ่งที่เกิดขึ้นเอง หมายถึงไม่น่าจะเกิด: 壊れにくい ทนทาน | ||
| 〜づらい | ทำยาก และต้องออกแรง | 言いづらい, 読みづらい, 歩きづらい, 聞きづらい, 住みづらい |
| มาจาก 辛い ทุกข์ โดยเสียงแรกออกเสียงก้อง 〜にくい บอกความยากเฉย ๆ ส่วน 〜づらい เพิ่มว่ามันเป็นภาระกับตัวคน: 言いづらい พูดยากเพราะเกรงใจ จึงเหมาะกับสิ่งที่คนทำ และฟังแปลกกับสิ่งที่เกิดขึ้นเอง | ||
คำลงท้ายที่ทำให้เป็นคำวิเศษณ์
คำลงท้ายหนึ่งตัวสำหรับคำคุณศัพท์แต่ละชนิด และสองรูปเดียวกันนั้นที่อยู่หน้ากริยา “กลายเป็น”
| ส่วนประกอบ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| 〜く | คำคุณศัพท์ท้าย い เป็นคำวิเศษณ์ | 早く, 高く, 大きく, 新しく, 安く |
| เปลี่ยน い ตัวท้ายเป็น く: 早い → 早く รูปเดียวกันนี้อยู่หน้า なる เมื่อบอกการเปลี่ยนแปลง: 寒くなりました อากาศหนาวขึ้นแล้ว いい เป็นข้อยกเว้นอีกครั้ง: よく ดี – ซึ่งแปลว่าบ่อยด้วย ภาษาไทยไม่ต้องเปลี่ยนรูป “เร็ว” เป็นทั้งคำคุณศัพท์และคำวิเศษณ์ แต่ภาษาญี่ปุ่นต้องเปลี่ยนเสมอ | ||
| 〜に | คำคุณศัพท์ท้าย な เป็นคำวิเศษณ์ | 静かに, きれいに, 上手に, 簡単に, 丁寧に |
| คำคุณศัพท์ท้าย な ใช้ に ในที่ที่คำคุณศัพท์ท้าย い ใช้ く: 静かに อย่างเงียบ ๆ, 丁寧に อย่างระมัดระวัง อย่างสุภาพ に ตัวเดียวกันนี้อยู่หน้า なる และ する: 部屋をきれいにする จัดห้องให้เรียบร้อย คำที่ลงท้ายด้วย 〜的 ใช้เหมือนกัน: 積極的に อย่างกระตือรือร้น | ||
ระหว่าง ตลอด และตามลำดับไหน
ส่วนประกอบที่วางเรื่องหนึ่งไว้ในเวลา หรือให้ที่ในลำดับ
| ส่วนประกอบ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| 〜中/〜中 | ระหว่าง; ตลอด | 会議中, 営業中, 工事中, 一日中, 世界中 |
| อ่านว่า ちゅう หมายถึงอยู่ท่ามกลางกิจกรรมหนึ่ง: 会議中 อยู่ระหว่างประชุม, 営業中 (เปิดอยู่ ที่ประตูร้าน), 工事中 (กำลังก่อสร้าง) อ่านว่า じゅう หมายถึงตลอดช่วงเวลาหรือทั่วทั้งสถานที่: 一日中 ทั้งวัน, 世界中 ทั่วโลก เมื่อพูดกับคนนอกบริษัท จะเรียกเพื่อนร่วมงานโดยไม่มี さん ดังในประโยคข้างบน | ||
| 〜目 | ที่-: ตัวเลขที่บอกลำดับ | 二つ目, 三回目, 三日目, 一年目, 二人目 |
| ตัวเลขกับลักษณนาม แล้วตามด้วย 目 ปริมาณก็กลายเป็นที่ในแถว ตรงกับ “ที่-” ของไทย: 二つ目อันที่สอง三回目ครั้งที่สาม三日目วันที่สาม ใช้บอกทาง: 三つ目の駅 สถานีที่สาม ในภาษาเขียน 第〜 ทำหน้าที่เดียวกันจากข้างหน้า | ||
| 第〜 | ที่-; ลำดับที่แบบเขียน | 第一, 第二, 第三回, 第一歩 |
| หน้าตัวเลขเป็นลำดับที่: 第一 ที่หนึ่ง, 第二章 บทที่สอง เป็นทางการและใช้ในภาษาเขียน ในภาษาพูดใช้ 〜目 บ่อยกว่า 第一歩 คือก้าวแรก ทั้งตามตัวอักษรและเชิงเปรียบเทียบ | ||
เกิดอะไรขึ้นที่รอยต่อ
เมื่อสองส่วนมาชนกัน เสียงเปลี่ยน: ออกเสียงก้อง สั้นลง ซ้ำ หรือสระเก่ากลับมา
| ส่วนประกอบ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| か→が・た→だ | ส่วนที่สองเริ่มด้วยเสียงก้อง | 本棚, 手紙, 青空, 昔話, 大型 |
| เมื่อคำพื้นเมืองสองคำมาต่อกัน ส่วนที่สองมักเริ่มด้วยเสียงก้อง – k กลายเป็น g, t กลายเป็น d, s กลายเป็น z, h กลายเป็น b: 本 กับ 棚 ได้ 本棚 ชั้นหนังสือ, 手 กับ 紙 ได้ 手紙 จดหมาย, 昔 กับ 話 ได้ 昔話 คันจิยังเหมือนเดิม เปลี่ยนแค่ฟุริงานะ จึงทำให้คำที่รู้จักฟังเหมือนคำแปลกหน้า เป็นแนวโน้ม ไม่ใช่กฎ: 山道 ไม่เป็นอย่างนั้น และส่วนที่สองที่มีเสียงก้องอยู่แล้วจะคงเสียงแรกไว้: 一人旅 | ||
| え→あ | ส่วนแรกเปลี่ยนสระท้าย | 酒屋, 雨雲, 船便, 金物, 雨傘 |
| คำพื้นเมืองไม่กี่คำที่ลงท้ายด้วย え เปลี่ยนเป็น あ เมื่ออยู่หน้าในคำประสม: 雨 → 雨雲 เมฆฝน, 酒 → 酒屋 ร้านเหล้า, 船 → 船便 ไปรษณีย์ทางเรือ, 金 → 金物 ร้านเครื่องเหล็ก นี่คือรูปเก่าแก่ของคำที่โผล่ขึ้นมา และเกิดกับคำกลุ่มเล็ก ๆ เท่านั้น จึงควรเรียนเป็นคำประสม ไม่ใช่เรียนกฎ 木 ทำคล้ายกันใน 木陰 ร่มเงาของต้นไม้ | ||
| 〜っ〜 | ท้ายคันจิตัวแรกกลายเป็นสึตัวเล็ก | 学校, 日記, 結果, 出発, 一回 |
| การอ่านแบบจีนจำนวนมากลงท้ายด้วย く, き, ち หรือ つ และพยางค์สุดท้ายนั้นมักหดเป็น っ ตัวเล็กก่อนคันจิตัวถัดไป หลัง く และ き เกิดก่อนเสียง k: 学 กับ 校 ได้ 学校 แต่ 学生 คง く ไว้ หลัง ち และ つ เกิดก่อน k, s และ t: 日記, 結果 ก่อนเสียง h ตัว h ก็กลายเป็น p ด้วย: 出 กับ 発 ได้ 出発 เวลานับก็เป็นอย่างเดียวกัน: 一回, 一本 | ||
| 人々 | เครื่องหมายซ้ำ: คันจิตัวเดิมอีกครั้ง มักออกเสียงก้อง | 人々, 時々, 日々, 国々, 色々 |
| เครื่องหมายตัวที่สองของ 人々 ไม่ใช่คันจิของตัวเอง แต่เป็นเครื่องหมายที่ซ้ำตัวก่อนหน้า และไม่มีการอ่านอื่นนอกจากนั้น ภาษาไทยก็มี “ ๆ” ใช้ในทำนองเดียวกัน: 人々 คือ 人 สองครั้ง การซ้ำคำนามให้พหูพจน์หรือความหมาย “แต่ละ” – 人々 ผู้คน, 国々 ประเทศต่าง ๆ, 日々 วันแล้ววันเล่า – และครึ่งหลังมักใช้เสียงก้องของรายการแรกในกลุ่มนี้ 時々 คือบางครั้ง; 色々 เขียนเป็นคะนะบ่อยพอกัน | ||
คำที่ตัดสั้น
คำยืมยาว ๆ และคำประสมยาว ๆ ถูกตัด และรูปสั้นคือคำที่ใช้ทุกวัน
| ส่วนประกอบ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| スマ(ート)+ホ(ン) | คำยาวสองคำ เอาสองเสียงแรกของแต่ละคำ | スマホ, パソコン, エアコン, リモコン, デジカメ |
| คำยืมยาว ๆ ถูกตัด และรูปที่นิยมที่สุดมีสี่เสียง คือสองเสียงแรกของแต่ละส่วน: スマートフォン → スマホ, パーソナルコンピューター → パソコン, リモートコントロール → リモコン, デジタルカメラ → デジカメ รูปสั้นคือคำปกติ ส่วนรูปยาวฟังเหมือนคู่มือการใช้งาน | ||
| (アル)バイト | คำยาวคำเดียว ตัดเหลือส่วนเดียว | バイト, コンビニ, テレビ, アニメ, デパート |
| คำยืมยาวคำเดียวมักถูกตัดจากข้างหน้า: テレビジョン → テレビ, アニメーション → アニメ, コンビニエンスストア → コンビニ; デパート คือส่วนที่เหลือของห้างสรรพสินค้า アルバイト จากคำเยอรมันที่แปลว่างาน ถูกตัดจากข้างหลังแทน: バイト งานพาร์ตไทม์ | ||
| 学(生)割(引) | คำประสมยาว เก็บคันจิตัวแรกและตัวที่สาม | 学割, 就活, 特急, 国連, 自販機 |
| คำประสมที่เกิดจากสองคำ คำละสองตัวคันจิ มักถูกตัดเหลือคันจิตัวแรกของแต่ละคำ: 学生割引 → 学割, 就職活動 → 就活 การหางาน, 国際連合 → 国連 สหประชาชาติ รูปสั้นเป็นรูปมาตรฐาน แม้ในข่าว การอ่านอาจเปลี่ยนระหว่างทาง: 特別急行 → 特急 โดยมี っ ตัวเล็ก | ||