Klinkers: kort, lang, zwak

Ook in het Nederlands heeft een klinker een korte en een lange klank (man — maan). In het Engels is de lange klank vaak de naam van de letter: a in name als A (“ee”), i in time als I (“aai”), o in home als O (“oo”), u in use als U (“joe”), e in these als E (“ie”). Dat lijkt in niets op het Nederlandse systeem.

Welke klank de juiste is, laat meestal de stomme e aan het eind van het woord zien. Je spreekt hem niet uit, maar hij maakt de klinker ervoor lang: hatheeft een korte ahateeen lange; net zo bit en bite, not en note, cut en cute. De korte a in cat ligt tussen de Nederlandse a en e in — en het verschil met de e in bed is voor Nederlanders lastig: bad en bed, man en men zijn verschillende woorden. De korte u in cup of bus is geen Nederlandse “u”, maar klinkt bijna als een korte a.

Twee klinkerletters naast elkaar staan vaak voor één lange klank: ee en ea klinken meestal als “ie” (see, sea, meet), oo als “oe” (food, moon) — dus niet als de Nederlandse ee en oo. Daarbij komt de meest voorkomende klank van het Engels, die geen letter laat zien: de sjwa, een korte, zwakke “uh”. Het Nederlands kent hem uit “de” en “lopen”, maar het Engels gebruikt hem veel vaker: bijna elke onbeklemtoonde lettergreep wordt sjwa — a in about, o in today, en in de zin de kleine woorden a, the, of, to.