Zamirler, artikeller ve soru kelimeleri

Belirtme hâli den, yönelme hâli dem, tamlayan hâli des. Dört hâlin hepsinde değişen tek cinsiyet.

Yönelme hâlinde tekilde der, çoğulda den. Tekilde cinsiyeti ne olursa olsun her çoğul die alır.

Yalın hâlde ve belirtme hâlinde aynı kalır — cinsiyetsiz isimlerde işin yarısı kolay.

Türkçedeki „bir“ gibi ama ek alır. Eril yalın hâlde ve cinsiyetsizde eksizdir; bu yüzden ardından gelen sıfat cinsiyeti göstermek zorundadır.

Almanca bir ismi nicht ile değil kein ile olumsuz yapar: kein Auto „araba yok“. Türkçede „yok“ cümlenin sonunda, Almancada kein ismin önünde.

Türkçedeki „-im“ ekinin yerine geçer ve ein gibi ek alır: meine Mutter, meinen Bruder.

„Olmak“ fiili sein ile aynı yazılır — tesadüfen benzeyen iki ayrı kelime.

Büyük harfle Ihr kibar „sizin“ demektir. Türkçedeki „onun“ cinsiyet ayırmaz; Almanca ayırır: sein Auto (erkeğin), ihr Auto (kadının).

Belirtme hâli (Akkusativ) mich „beni“, yönelme hâli (Dativ) mir „bana“. Yalnızca cümle başında büyük harfle yazılır.

Yönelme hâli (Dativ) isteyen fiil ve edatlardan sonra. Türkçedeki „bana“dan daha sık: Mir ist kalt = „Üşüyorum“, kelimesi kelimesine „bana soğuk“.

Belirtme hâli ihn, yönelme hâli ihm. Yalnızca erkekler için değil, her eril isim için: der Tisch → er.

Bir kelimede üç anlam: „o“ (kadın ya da dişil isim), „onlar“ ve büyük harfle kibar „siz“ (Sie). Hangisi olduğunu fiilin eki gösterir: sie kommt „o geliyor“, sie kommen „onlar geliyor“.

Cinsiyetsiz isimler için ve hava durumu fiillerinin boş öznesi olarak: Es regnet. Türkçede bu özne hiç söylenmez, Almancada atlanamaz.

Belirtme ve yönelme hâli aynı: uns („bizi“, „bize“).

Büyük harfle Ihnen kibar „size“ demektir.

Türkçe bunu çoğu zaman edilgen ya da genel bir cümleyle söyler: „park edilmez“, „insan bunu bilir“. Fiil tekil üçüncü şahıs alır. der Mann ile karıştırma; çoğulu yoktur.

der gibi ek alır: diesen, diesem, dieses.

Konuşmada kısaca was. „Biraz“ anlamı da var: etwas müde „biraz yorgun“.

Türkçedeki gibi ikinci bir olumsuzluk gerekmez: Ich habe nichts gehört, „hiçbir şey duymadım“daki „-ma“ yok.

Olumsuzu niemand „hiç kimse“.

Yalın hâli sorar. „Kimi?“ wen, „kime?“ wem — Türkçedeki ekler gibi.

Almanca fragen belirtme hâli ister: „kime sordun“ değil, kelimesi kelimesine „kimi sordun“.

gehören („ait olmak“) yönelme hâli ister: Wem gehört …? = „… kime ait?“

Yalnızca yer için. „Nereye?“ wohin, „nereden?“ woher — Türkçedeki üç ek, Almancada üç ayrı kelime.

der gibi ek alır: welchen, welchem, welche.

İki kelime olarak yazılır. Sayılabilenler için wie viele „kaç tane“.