Direct naar de inhoud
EveryLingua WoordenboekAlle talen
NL

A1  ·  Woorden: 50

De belangrijkste werkwoorden in het Turks

Komen en gaan, eten en drinken, zien, zeggen, wonen en de andere werkwoorden waarmee je bijna alles kunt zeggen.

olmak – zijn, worden · gelmek – komen · gitmek – gaan · yapmak – doen, maken · etmek – doen (met een zelfstandig naamwoord)

Oefen deze lijst

Uit deze woorden (50), zoveel per ronde als je wilt — tot en met allemaal: eerst wat vandaag te herhalen is, dan nieuwe. Eerst kies je, dan vul je in, dan schrijf je het zelf. Fouten komen al snel terug.

Meer over deze lijst

De woordenboekvorm is de infinitief op -mek of -mak; haal die eraf en je hebt de stam waaraan al het andere vastzit: gel-mek → gel-iyor-um “ik kom”. Belangrijker dan de vervoeging, die bijna geen uitzonderingen heeft, is de naamval die een werkwoord neemt — en die is vaak niet wat je vanuit het Nederlands zou verwachten. Je stapt “op de bus” (otobüse binmek, datief), vraagt “aan de leraar” (öğretmene sormak) en wacht op iemand zonder “op” (seni bekliyorum). Daarom geeft de aantekening onder elk werkwoord de naamval, en de aorist waar die de regel doorbreekt.

De woorden

Werkwoord (50)

olmakzijn, wordenWerkwoordA1
Kızım doktor olmak istiyor.Mijn dochter wil dokter worden.

“Worden” zonder uitgang op het zelfstandig naamwoord: doktor olmak. Aorist olur.

gelmekkomenWerkwoordA1
Annem yarın Ankara'dan geliyor.Mijn moeder komt morgen uit Ankara.

Waarvandaan: ablatief (-den); waarheen: datief (bize gel). Aorist gelir.

Vervoeging van gelmek →

gitmekgaanWerkwoordA1
Bu akşam sinemaya gidiyoruz.We gaan vanavond naar de film.

Waarheen: datief, okula gitmek. De t wordt d voor een klinker: gidiyorum.

Vervoeging van gitmek →

yapmakdoen, makenWerkwoordA1
Akşam ne yapıyorsun?Wat doe je vanavond?

Een bepaald object krijgt de accusatief: ödevi yapmak.

etmekdoen (met een zelfstandig naamwoord)WerkwoordA1
Annem bize her akşam telefon ediyor.Mijn moeder belt ons elke avond.

Bijna alleen na een zelfstandig naamwoord: telefon etmek (naar wie: datief), yardım etmek. Voor een klinker ed-: ediyor.

istemekwillen, graag willenWerkwoordA1
Bir bardak su istiyorum.Ik wil graag een glas water.

Een bepaald object krijgt de accusatief; “willen doen”: met de infinitief, gitmek istiyorum.

Vervoeging van istemek →

bilmekweten (een feit), kunnenWerkwoordA1
Onun adresini biliyor musun?Weet je zijn adres?

Accusatief: adresi biliyorum. Aorist bilir. Een persoon kennen is tanımak.

Vervoeging van bilmek →

görmekzienWerkwoordA1
Dün Ayşe'yi markette gördüm.Gisteren zag ik Ayşe in de supermarkt.

Accusatief: seni gördüm. Aorist görür.

Vervoeging van görmek →

bakmakkijken (naar); zorgen voorWerkwoordA1
Bu fotoğrafa bak!Kijk naar deze foto!

Datief, niet accusatief: bana bak “kijk naar mij”. Ook “zorgen voor”: çocuğa bakmak.

Vervoeging van bakmak →

almaknemen, kopen, krijgenWerkwoordA1
Marketten ekmek aldım.Ik heb brood gekocht bij de supermarkt.

Een bepaald object krijgt de accusatief; van wie of waar: ablatief. Aorist alır.

vermekgevenWerkwoordA1
Anahtarı bana verir misin?Wil je me de sleutel geven?

Aan wie: datief; wat: accusatief, kitabı Ali'ye verdim. Aorist verir.

yemeketenWerkwoordA1
Akşam ne yiyoruz?Wat eten we vanavond?

Een bepaald object krijgt de accusatief. Voor -iyor en y wordt de e een i: yiyorum, yiyecek. Als zelfstandig naamwoord betekent hetzelfde woord “eten, maaltijd”.

Vervoeging van yemek →

içmekdrinkenWerkwoordA1
Kahvaltıda çay içiyoruz.We drinken thee bij het ontbijt.

Ook voor soep en tabletten; “roken” is sigara içmek, letterlijk “een sigaret drinken”.

Vervoeging van içmek →

söylemekzeggen, vertellenWerkwoordA1
Bana doğruyu söyle.Vertel me de waarheid.

Aan wie: datief; wat: accusatief.

demekzeggen; betekenenWerkwoordA1
Bu kelime ne demek?Wat betekent dit woord?

Voor -iyor en y wordt de e een i: diyor, diyecek. Aan wie: datief, ona ne dedin?

Vervoeging van demek →

konuşmakspreken, pratenWerkwoordA1
Telefonda annemle konuşuyorum.Ik praat met mijn moeder aan de telefoon.

Met wie: ile, annemle. Een taal zonder uitgang: Türkçe konuşmak.

Vervoeging van konuşmak →

anlamakbegrijpenWerkwoordA1
Seni çok iyi anlıyorum.Ik begrijp je heel goed.

Accusatief: seni anlıyorum.

sormakvragenWerkwoordA1
Yolu bir polise sordum.Ik heb een agent de weg gevraagd.

De gevraagde persoon staat in de datief, het gevraagde in de accusatief: öğretmene soruyu sordum — letterlijk “ik vroeg de vraag aan de leraar”.

Vervoeging van sormak →

okumaklezen; studerenWerkwoordA1
Akşamları kitap okuyorum.Ik lees ’s avonds.

Een bepaald object krijgt de accusatief: bu kitabı okudum. “Aan de universiteit studeren”: üniversitede okumak.

Vervoeging van okumak →

yazmakschrijvenWerkwoordA1
Arkadaşıma bir mesaj yazdım.Ik heb mijn vriend een bericht geschreven.

Aan wie: datief; wat: accusatief.

Vervoeging van yazmak →

dinlemekluisteren (naar)WerkwoordA1
Arabada müzik dinliyorum.Ik luister naar muziek in de auto.

Accusatief, zonder “naar”: beni dinle “luister naar mij”.

Vervoeging van dinlemek →

çalışmakwerken; studerenWerkwoordA1
Ablam bir bankada çalışıyor.Mijn oudere zus werkt bij een bank.

Waar: locatief. Leren voor iets: datief, sınava çalışmak.

Vervoeging van çalışmak →

oturmakzitten; wonen (ergens)WerkwoordA1
Biz Münih'te oturuyoruz.Wij wonen in München.

Waar: locatief. Gaan zitten op: datief, sandalyeye oturmak.

Vervoeging van oturmak →

kalkmakopstaan; vertrekken (voertuig)WerkwoordA1
Her gün altıda kalkıyorum.Ik sta elke dag om zes uur op.

Waaruit: ablatief, yataktan kalkmak. Een trein of bus “vertrekt”: tren kalkıyor.

Vervoeging van kalkmak →

uyumakslapenWerkwoordA1
Bebek şimdi uyuyor.De baby slaapt nu.

Geen object; waar: locatief. Aorist uyur.

Vervoeging van uyumak →

kalmakblijven; overblijvenWerkwoordA1
Bu gece otelde kalıyoruz.Vannacht blijven we in het hotel.

Waar: locatief. Aorist kalır.

beklemekwachten (op), verwachtenWerkwoordA1
Seni durakta bekliyorum.Ik wacht op je bij de bushalte.

Accusatief, zonder “op”: seni bekliyorum.

Vervoeging van beklemek →

açmakopenen; aanzettenWerkwoordA1
Pencereyi açar mısın?Kunt u het raam openen?

Accusatief: kapıyı açmak, ışığı açmak “het licht aandoen”.

Vervoeging van açmak →

kapatmaksluiten; uitzettenWerkwoordA1
Lütfen televizyonu kapat.Zet de televisie alstublieft uit.

Accusatief: kapıyı kapatmak.

Vervoeging van kapatmak →

başlamakbeginnenWerkwoordA1
Ders saat dokuzda başlıyor.De les begint om negen uur.

Waaraan je begint: datief, işe başlamak, derse başlamak.

Vervoeging van başlamak →

bitmekeindigen, op zijnWerkwoordA1
Süt bitti, markete gidiyorum.De melk is op, ik ga naar de supermarkt.

Geen object: film bitti. “Iets afmaken” is bitirmek met de accusatief.

Vervoeging van bitmek →

sevmekhouden van, leuk vindenWerkwoordA1
Kedileri çok seviyorum.Ik hou veel van katten.

Accusatief: seni seviyorum. “Graag doen”: yüzmeyi seviyorum.

Vervoeging van sevmek →

beğenmekmooi vindenWerkwoordA1
Bu elbiseyi çok beğendim.Ik vind deze jurk echt mooi.

Voor iets wat je hebt gezien of geprobeerd; het ding staat in de accusatief.

Vervoeging van beğenmek →

bulmakvindenWerkwoordA1
Anahtarımı buldum!Ik heb mijn sleutel gevonden!

Accusatief. Aorist bulur.

Vervoeging van bulmak →

aramakzoeken; bellen (telefoon)WerkwoordA1
Akşam seni ararım.Ik bel je vanavond.

Accusatief: seni arıyorum betekent “ik zoek je” of “ik bel je”.

öğrenmekleren; te weten komenWerkwoordA1
Kursta Türkçe öğreniyorum.Ik leer Turks op een cursus.

Een taal zonder uitgang; iets bepaalds in de accusatief: haberi öğrendim “ik heb het nieuws vernomen”.

Vervoeging van öğrenmek →

binmekinstappen, rijden opWerkwoordA1
Her sabah otobüse biniyorum.Ik neem elke ochtend de bus.

Datief, nooit accusatief: otobüse binmek, bisiklete binmek.

Vervoeging van binmek →

inmekuitstappen; naar beneden gaanWerkwoordA1
Bir sonraki durakta iniyoruz.We stappen bij de volgende halte uit.

Waaruit: ablatief, otobüsten inmek; waarheen: datief.

Vervoeging van inmek →

dönmekterugkeren; draaienWerkwoordA1
Saat yedide eve dönüyorum.Ik kom om zeven uur weer thuis.

Waarheen: datief, eve dönmek, sağa dönmek “rechtsaf slaan”.

Vervoeging van dönmek →

girmekbinnengaanWerkwoordA1
Mehmet odaya giriyor ve ışığı açıyor.Mehmet komt de kamer in en doet het licht aan.

Waarheen: datief, odaya girmek — niet “de kamer binnengaan” met een lijdend voorwerp.

Vervoeging van girmek →

çıkmaknaar buiten gaan; omhooggaanWerkwoordA1
Saat beşte işten çıkıyorum.Ik verlaat om vijf uur mijn werk.

Waaruit: ablatief, evden çıkmak; omhoog naar: datief, dağa çıkmak.

getirmekbrengenWerkwoordA1
Bana bir bardak su getirir misin?Wil je me een glas water brengen?

Aan wie: datief; wat: accusatief.

Vervoeging van getirmek →

koymakneerzetten, leggenWerkwoordA1
Kitapları masaya koydum.Ik leg de boeken op tafel.

Waarheen: datief, niet locatief — masaya koymak, “op de tafel”.

Vervoeging van koymak →

ödemekbetalenWerkwoordA1
Hesabı ben ödüyorum.Ik betaal de rekening.

Wat: accusatief; waarmee: ile, kartla ödemek.

Vervoeging van ödemek →

yaşamakleven, wonenWerkwoordA1
Ailem Türkiye'de yaşıyor.Mijn familie woont in Turkije.

Waar: locatief.

Vervoeging van yaşamak →

tanımakkennen (een persoon)WerkwoordA1
Bu kadını tanıyor musun?Ken je deze vrouw?

Accusatief: onu tanıyorum. Voor feiten: bilmek.

Vervoeging van tanımak →

unutmakvergetenWerkwoordA1
Şemsiyemi otobüste unuttum.Ik heb mijn paraplu in de bus laten liggen.

Accusatief: adını unuttum “ik ben zijn naam vergeten”.

Vervoeging van unutmak →

düşünmekdenkenWerkwoordA1
Ne düşünüyorsun?Waar denk je aan?

Aan wie: accusatief, seni düşünüyorum.

Vervoeging van düşünmek →

yürümeklopenWerkwoordA1
Her akşam parkta yürüyoruz.We lopen elke avond in het park.

Waarheen: datief, eve yürümek.

Vervoeging van yürümek →

yardım etmekhelpenWerkwoordA1
Annene yardım eder misin?Wil je je moeder helpen?

Wie: datief, bana yardım et — “geef hulp aan mij”.

Terug naar de overhoring ↑

Mis je een woord? Zoek het op in het woordenboek

Deze lijst hoort bij Basiswoorden: getallen, voornaamwoorden, werkwoorden — lijsten: 16, woorden: 674; de hele categorie kun je ook in één keer oefenen.

Deze woorden beluisteren en herkennen in de luistertraining