A1 · Słowa: 24
Pytać i mówić „nie” po angielsku
Słowa, którymi się czegoś dowiadujesz.
Po polsku pytanie robi się intonacją albo słowem „czy”: „Gdzie mieszkasz?”, „Czy mieszkasz tutaj?”. Po angielsku pytanie prawie zawsze potrzebuje czasownika posiłkowego: Where do you live?, a nie Where you live? Wyjątkiem jest to be: Where are you? stoi bez niego. A w przeczeniu angielski znosi tylko jedno „nie” — polskie „nikt nic nie wie” to nobody knows anything.
Słowa
Przysłówek (5)
wheregdzie, dokądPrzysłówekA1
Obejmuje „gdzie” i „dokąd”. Na „skąd” jest „where … from”: „Where are you from?”
whenkiedyPrzysłówekA1
whydlaczegoPrzysłówekA1
howjakPrzysłówekA1
notniePrzysłówekA1
W rozmowie prawie zawsze ściągnięte: is not to isn’t, do not to don’t.
Zaimek (4)
whatco, jakiZaimekA1
„Jak masz na imię?” to „What is your name?”, a nie „How is your name?” — pyta się o „co”, nie o „jak”.
whoktoZaimekA1
whichktóryZaimekA1
„which”, gdy wybór jest ograniczony, „what”, gdy jest otwarty: „Which colour?” przy trzech kolorach, „What colour?” bez wyboru.
whoseczyjZaimekA1
Wyrażenie (15)
how muchile (niepoliczalne)WyrażenieA1
how manyile (policzalne)WyrażenieA1
„how much” do tego, czego się nie liczy (pieniądze, woda, czas), „how many” do tego, co się liczy.
how longjak długoWyrażenieA1
how oftenjak częstoWyrażenieA1
do notnie (przy czasowniku)WyrażenieA1
Prawie każdy przeczony czasownik potrzebuje do: I do not know, a nie I not know. Bez niego obywają się tylko to be i czasowniki modalne.
none ofżaden zWyrażenieA1
not at allwcale nieWyrażenieA1
I do not knownie wiemWyrażenieA1
I do not understandnie rozumiemWyrażenieA1
what timeo którejWyrażenieA1
how farjak dalekoWyrażenieA1
how oldile latWyrażenieA1
what kind ofjaki, jakiego rodzajuWyrażenieA1
is thereczy jestWyrażenieA1
„Jest”, „są” w znaczeniu „istnieje” to „there is” dla jednego i „there are” dla wielu.
are thereczy sąWyrażenieA1
Ta lista należy do kategorii Słowa podstawowe – listy: dwanaście, słowa: 808; całą kategorię też można ćwiczyć.
Ćwicz tę listę
Z tych słów (24) w każdej rundzie tyle, ile chcesz – aż do wszystkich: najpierw te, które są dziś do powtórki, potem nowe. Najpierw wybierasz, potem uzupełniasz lukę, potem wpisujesz słowo samodzielnie. Błędy szybko wracają.