İngilizce telaffuz: dinlemek için 32 minimal çift

Bu liste alışılmış listelerden daha kısa, çünkü tek bir kurala uyuyor: Listede sadece Türkçede olmayan ayrımlar var. Kendi dilinin zaten yaptığı bir ayrım sana hiç zahmet vermez; çalışmaya değer olanlar, onun yapmadığı ayrımlardır.

Bu yüzden 6 grubun her biri önce Türkçe konuşan birinin bunun yerine ne yaptığını söylüyor. Asıl bilgi budur; altındaki kelimeler kanıttır. Burada fonetik alfabe yok: İşaretleri bilenin bu sayfaya ihtiyacı yok, bilmeyene de bir şey anlatmazlar.

Burada ne oluyor: Türkçede bir ünlünün uzun ya da kısa olması anlamı neredeyse hiç değiştirmez, İngilizcede ise bu iki ses iki ayrı kelime yapar. sheep içindeki ses Türkçedeki „i“den belirgin biçimde uzun ve gergindir — dudaklar hafifçe yana çekilir. ship içindeki ses ise Türkçedeki „i“den daha kısa ve gevşektir, „ı“ya doğru biraz kayar. Kısa olanı Türkçedeki gibi söylersen İngilizce kulağı çoğu zaman uzun olanı duyar. Yazımdan kaba bir kural: ee ve ea çoğunlukla uzundur, tek bir i çoğunlukla kısa.

Burada ne oluyor: Türkçede bu ses yoktur, bu yüzden Türkçe konuşanlar onun yerine „t“, „d“, „s“ ya da „z“ söyler: think „tink“ ya da „sink“, this „dis“ ya da „zis“ olur. Ama „t“ ve „d“ duran seslerdir — dil havayı keser ve bırakır. İngilizcedeki th durmaz: Dilin ucu üst ve alt dişlerin arasında hafifçe durur ve hava sürekli akar, tıpkı „f“ ya da „s“de olduğu gibi. think içinde yalnızca hava vardır, this ve they içinde havanın yanında gırtlaktan gelen titreşim de.

Burada ne oluyor: Türkçede ikisi için tek bir harf vardır: „v“. Hatta Türkçe „v“ bazı kelimelerde — „tavuk“, „havuç“ — kendiliğinden wye yaklaşır. Bu yüzden vine ile wine, vest ile west çoğu zaman aynı duyulur. İngilizcede bunlar iki ayrı sestir. v için üst dişlerini alt dudağına koy ve sesle birlikte hava çıkar — „f“ der gibi, ama titreşimle. w için dişler dudağa hiç değmez: Dudaklarını „u“ der gibi yuvarla ve hemen ardından gelen ünlüyü söyle. wine aslında „uayn“a yakındır. Aynaya bak: vde dişler görünür, wde yuvarlak dudaklar.

Burada ne oluyor: Türkçede tek bir „e“ vardır, ve Türkçe konuşan iki İngilizce sesi de onunla söyler: bad ile bed aynı duyulur. bed içindeki ses Türkçedeki „e“ye çok yakındır. bad içindeki æ ise çok daha açıktır: ağzını aşağı doğru aç, neredeyse „a“ diyecekmiş gibi, ama dilini önde tut. „Bed“ ile „bad“ arasındaki farkı ağzının ne kadar açıldığından hissedersin. Yazıma da dikkat: said ve head iki ünlü harfle yazılır, ama kısa bir e ile okunur.

Burada ne oluyor: Bu grup Türkçe konuşan için sanıldığından zordur, çünkü Türkçe kelime sonundaki b, d, g ve c seslerini kendiliğinden sertleştirir: „kitab“ değil „kitap“, „ağac“ değil „ağaç“. Aynı alışkanlık İngilizcede bag kelimesini back, had kelimesini hat yapar. İki şeye dikkat et. Birincisi, sondaki sesi gerçekten yumuşak bırak. İkincisi, ünlünün uzunluğu: İngilizcede yumuşak bir ünsüzden önceki ünlü belirgin biçimde daha uzundur — bag içindeki ünlü back içindekinden uzundur. Dinlerken en büyük ipucu bu uzunluktur.

Burada ne oluyor: Türkçe konuşan yazılan her ryi okur, ve dilinin ucuyla okur. Bu, konuşurken work ile walk kelimelerini ayrı tutar. Zorluk dinlemededir: İngiliz İngilizcesinde bir ünlüden sonra gelen r hiç okunmaz, yani work içinde hiç r duymazsın. Fark ünlüden anlaşılır. work, heard, first, turn kelimelerinde Türkçedeki „ö“ye benzeyen, ama dudakları yuvarlamadan söylenen uzun, gevşek bir ünlü vardır. walk içinde dudaklar yuvarlanır, uzun bir „o“ gibi; hard ve fast içinde açık, uzun bir „a“ vardır.